5,97 δισ. ευρώ ήταν οι νέοι φόροι στο προσχέδιο προϋπολογισμού, που παρουσιάστηκε από την κυβέρνηση την 1η Οκτώβρη. Στα 6,24 δισ. εκτινάχτηκαν μέσα σε ενάμισι μήνα. Μόνο που εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με «δημιουργική λογιστική», αλλά με χαράτσια που θα κληθούν να πληρώσουν οι εργαζόμενοι, οι κυρ-Μέντιοι της δημοσιονομικής πολιτικής. Προφανώς, για τον Αλογοσκούφη, τον Καραμανλή και «τ’ άλλα παιδιά» της κυβέρνησης το να προσθέτουν 270 εκατ. ευρώ φόρους μέσα σε 45 μέρες δεν είναι τίποτα. Για εκείνους που θα κληθούν να τους πληρώσουν είναι πολλά.
Το είχαμε σημειώσει και όταν σχολιάσαμε το προσχέδιο. Ο προϋπολογισμός του 2008 είναι ο πιο φορομπηχτικός από την πτώση της χούντας. Και μάλιστα ταξικά φορομπηχτικός, δεδομένου ότι το κύριο βάρος πέφτει στους έμμεσους φόρους, οι οποίοι θα αυξηθούν κατά 13,9% (13,8% στο προσχέδιο). Και από πού θα βγουν τόσα λεφτά, όταν ο τζίρος έχει αρχίσει να πέφτει; Οσο και να σφίξουν τους ελέγχους, ξέρουμε ποιο θα είναι το αποτέλεσμα. Περιμένετε, λοιπόν, αύξηση του ΦΠΑ κάποια στιγμή μέσα στο χρόνο, όταν θα «σφίξουν τα γάλατα» και θ’ αρχίσει να παρουσιάζεται μεγάλη υστέρηση στα έσοδα. Απλά, δεν τους συμφέρει να μιλήσουν από τώρα γι’ αυτό, μιας και είναι πρόσφατη η προεκλογική «δέσμευση» του Καραμανλή. Μετά από μερικούς μήνες, όταν ο κόσμος θ’ αρχίσει να συνειδητοποιεί, για πολλοστή φορά, ότι στις προεκλογικές περιόδους οι αστοί πολιτικοί «λένε και καμιά μαλακία για να περνάει η ώρα» (και να τσιμπάνε ψηφαλάκια), θα σκάσει και η αύξηση του ΦΠΑ, προς μεγάλη ικανοποίηση του σενιόρ Αλμούνια και των λοιπών γκαουλάιτερ της Ευρωλάνδης, που καραδοκούν στη γωνία, μη τυχόν και εκτροχιαστεί η πειθαρχία στη ζώνη του ευρώ. Βέβαια, ο ειδικός φόρος στα πετρελαιοειδή θα «τραβήξει την ανηφόρα» από τις αρχές του έτους, αφού τα έσοδα απ’ αυτόν προϋπολογίζεται ν’ αυξηθούν κατά 43,6%!
Η ταξικότητα του προϋπολογισμού φαίνεται και στον τομέα των άμεσων φόρων. Μόλις κατά 4,6% (στο ένα τρίτο της αύξησης των έμμεσων φόρων) προϋπολογίζεται να αυξηθεί η φορολογία των νομικών προσώπων (δηλαδή η φορολογία επί των κερδών), ενώ αντίθετα η φορολογία των φυσικών προσώπων (δηλαδή κατά κύριο λόγο των εργαζόμενων) αναμένεται να αυξηθεί κατά 7,6%! Πώς να το κάνουμε, δε μπορεί να πληρώνουν τα ίδια οι φτωχούληδες καπιταλιστές με τους ζάμπλουτους εργάτες…
Αρχής γενομένης από το 2008 έχουμε και άλλη σημαντική αλλαγή στον τομέα της άμεσης φορολογίας. Ο φόρος μεγάλης ακίνητης περιουσίας καταργείται και αντικαθίσταται από ενιαίο φόρο ακινήτων. Εκεί που πλήρωναν ειδικό φόρο μερικοί μεγαλοϊδιοκτήτες, θα πληρώνουν τώρα οι πάντες. Αποτέλεσμα; Αύξηση του φόρου στην περιουσία κατά 275%!!! Ο πονηρός Αλογοσκούφης δεν έδωσε μαζί με τον προϋπολογισμό και το φορολογικό νομοσχέδιο που θα προβλέπει πως ακριβώς θα εφαρμοστεί ο νέος φόρος, ενώ κρατάει στάση Σφίγγας, γεγονός που μας προϊδεάζει για το ότι τα πράγματα δεν θα είναι έτσι που τα παρουσιάζουν τα παπαγαλάκια της κυβερνητικής προπαγάνδας, αλλά πολύ χειρότερα. Τόσο μεγάλη αύξηση φόρων δεν μπορεί να προκύψει με εκτεταμένες φοροαπαλλαγές. Οπως θα θυμόσαστε, η κυβέρνηση παρουσίαζε την επιβολή αυτού του νέου φόρου ως κοινωνικά δίκαιη πράξη, που θα της επιτρέψει να αντικαταστήσει το φόρο κληρονομιών και γονικών παροχών με ειδικό τέλος 1% και να καταργήσει το φόρο για την αγορά πρώτης κατοικίας. Πλέον, μιλάνε τα νούμερα. Κατά 375 εκατ. ευρώ θα αυξηθεί ο φόρος κατοχής ακινήτων, μόλις κατά 115 εκατ. ευρώ θα μειωθεί ο φόρος κληρονομιών. Ποιος θα πληρώσει τη διαφορά; Η απάντηση είναι γνωστή.
Οι μισθωτοί ας ετοιμάζονται να αισθανθούν τις αυξήσεις στην άμεση φορολογία από τον πρώτο κιόλας μήνα της νέας χρονιάς, καθώς θα υπάρξει αυξημένη παρακράτηση φόρου, λόγω της μη τιμαριθμοποίησης της φορολογικής κλίμακας. Προσθέστε την αύξηση στα πετρελαιοειδή, συν τις αυξήσεις στη φορολογία καπνού και ποτών (προϋπολογίζεται να αυξηθεί κατά 207 εκατ. ευρώ), οπότε θα είσαστε έτοιμοι για να δεχτείτε τη ΦάΠΑ, όταν το αποφασίσει η κυβέρνηση.
Οι αλλαγές από το προσχέδιο στο τελικό κείμενο του προϋπολογισμού, όμως, δεν αφορούν μόνο τον τομέα των εσόδων. Αφορούν και τον τομέα των δαπανών. Και βέβαια, δεν αναφερόμαστε στις δαπάνες για την κατασταλτική λειτουργία του αστικού κράτους, για τη συμμετοχή του σε διεθνείς ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς και για την αποπληρωμή των τραπεζικών κολοσσών που μέσω των δανείων απομυζούν κάθε χρόνο τεράστιο ποσοστό των αξιών που παράγονται στη χώρα. Για παράδειγμα, εκείνο που βρήκε να σημειώσει ο Καραμανλής, είναι η αύξηση σε κάποια επιδόματα των καραβανάδων. Ο Παυλόπουλος, και υπουργός Μπάτσων και Καταστολής πλέον, φρόντισε να διπλασιάσει (από 26 σε 47 εκατ. ευρώ) το κονδύλι για την «αυξημένη επιχειρησιακή ικανότητα» των μπάτσων. Προφανώς, σ’ αυτό προβλέπονται τα νέα όπλα (χρωμόσφαιρες, ασφυξιογόνα, μεταλλικά φράγματα κ.λπ.) και κάποια αύξηση του ειδικού μπατσοεπιδόματος, για να μην αλυχτάνε τα σκυλιά του κράτους.
Αντίθετα, το σύνολο των δαπανών για το Πυροσβεστικό Σώμα μειώνεται ακόμα και σε τρέχουσες τιμές (από 460 σε 401 εκατ. ευρώ). Με τέτοια μείωση κονδυλίων, απορεί κανείς πώς θα γίνουν αυτά που γράφει ο Αλογοσκούφης: πρόσληψη νέων πυροσβεστών, χορήγηση ατομικών εφοδίων και σύγχρονου ειδικού πυροσβεστικού εξοπλισμού ασφαλείας στους εποχικούς πυροσβέστες, αυξημένες ανάγκες συντήρησης και τεχνικής υποστήριξης του στόλου των οχημάτων, συντήρηση και πτητική υποστήριξη των εναέριων μέσων. Η απάντηση στην απορία είναι απλή: τα λόγια είναι… φτερωτά και πετάνε, ενώ οι αριθμοί μένουν.
Το πολυδιαφημισμένο Ταμείο Κοινωνικής Συνοχής, που το έκανε σημαία ο Αλογοσκούφης, δίνοντας γραμμή στα παπαγαλάκια του να το προβάλλουν ως πρώτη είδηση, θα πάρει από τον κρατικό προϋπολογισμό μόλις 100 εκατ. ευρώ. Πού θα βρεθούν τα υπόλοιπα 400 εκατ. ευρώ, για να φτάσουμε στα 500 που έχουν ανακοινώσει; Οσο και να κόψουν άλλες κοινωνικές δαπάνες, τέτοιο ποσό δεν βρίσκεται. Επειδή, λοιπόν, και σε σχέση με τα φιλανθρωπικά βοηθήματα αυτού του Ταμείου (υποτίθεται ότι θα δοθούν σε 2,1 εκατ. ανθρώπους που τα εισοδήματά τους είναι κάτω από το λεγόμενο όριο φτώχειας) δεν έχει ειπωθεί τίποτα συγκεκριμένο, μπορούμε βάσιμα να προβλέψουμε ότι τα φιλοδωρήματα θα είναι εντελώς της πλάκας και θα δοθούν σε ελάχιστους.
Οι δαπάνες για την Παιδεία φτάνουν στο δυσθεώρητο ποσοστό του 2,8%. Θυμόσαστε πόσο έταζε ο Καραμανλής τις παραμονές των εκλογών του 2004; 5%! Ούτε σε εκατό χρόνια δεν πρόκειται να φτάσουν σ’ αυτό το ποσοστό, αν σκεφτούμε ότι το 2003 οι δαπάνες για την Παιδεία ήταν 2,99% του ΑΕΠ, το 2005 ήταν 3,12% και το 2007 ήταν 3,08%.
Οι επιχορηγήσεις προς τους συγκοινωνιακούς φορείς μειώνονται κι άλλο σε απόλυτα μεγέθη. Από 2,56 δισ. ευρώ σε 2,35 δισ. ευρώ (μείωση κατά 8,3%). Μπορείτε να καταλάβετε τι θα σημάνει αυτή η μείωση, σε μια περίοδο που οι ανελαστικές δαπάνες των συγκοινωνιακών φορέων αυξάνονται, λόγω του καλπασμού των τιμών των καυσίμων. Θα πρέπει να έχουμε αυξήσεις στα εισιτήρια δυο φορές μέσα στην καινούργια χρονιά.
Αφήσαμε για το τέλος την εισοδηματική πολιτική που αφορά τους δημόσιους υπάλληλους και τους συνταξιούχους. Πάγια τακτική των κυβερνήσεων είναι να μη περιγράφουν ευθέως την εισοδηματική πολιτική, αλλά να δίνουν μια συνολική αύξηση δαπανών μισθοδοσίας, στην οποία περιλαμβάνονται οι λεγόμενες ωριμάνσεις, η δαπάνη για νέες προσλήψεις κ.λπ. Επειδή υπάρχει εμπειρία πλέον, δεν ήταν καθόλου δύσκολο να υπολογιστεί πως πρόθεση της κυβέρνησης είναι αυξήσεις 3% στους μισθούς και 4% στις συντάξεις. Αύξηση σχεδόν 13% στη φορολογία, 3% και 4% σε μισθούς και συντάξεις. Αύξηση 7% στο ΑΕΠ, 3% και 4% σε μισθούς και συντάξεις.
Στα παραπάνω ποσοστά καταγράφεται με συνοπτικό αλλά απολύτως χαρακτηριστικό-ενδεικτικό τρόπο ο ταξικός, αναδιανεμητικός χαρακτήρας του κρατικού προϋπολογισμού. Κάθε χρόνο, ένα όλο και μεγαλύτερο μέρος του εθνικού εισοδήματος περνάει από τον κρατικό προϋπολογισμό (εισπράττεται με τη μορφή των φόρων). Οι εργαζόμενοι και συνταξιούχοι, μολονότι συμβάλλουν σε ποσοστό άνω του 80% στη φορολογία, δεν παίρνουν αυξήσεις όχι ίσες με την αύξηση της φορολογίας, αλλά ούτε με την αύξηση του ΑΕΠ. Και βέβαια, μειώνονται και οι κοινωνικές δαπάνες τμήμα των οποίων επιστρέφει έμμεσα σ’ αυτούς. Πού πάνε τα λεφτά;
