«Δεν είναι ρεαλιστικό να λέμε ότι δεν θα ληφθούν νέα μέτρα. Το μνημόνιο δεν ήταν προκαθορισμένο μια για πάντα, θα απαιτηθούν και νέα μέτρα όσο θα προχωράμε». Κυνικός ο εκπρόσωπος του ΔΝΤ στην Ελλάδα, Μ. Τράα, συνόψισε σ’ αυτή τη φράση την ουσία της «κινεζοποίησης» του ελληνικού λαού, μιας διαδικασίας που ξέρουμε πότε έχει ξεκινήσει, δεν ξέρουμε όμως πότε θα τερματιστεί.
Ενα από τα συνέδρια που οργανώνει ο «Εκόνομιστ», γηραιό έντυπο του αγγλοσαξωνικού χρηματιστικού κεφάλαιου, έδωσε και πάλι την ευκαιρία για να συναντηθούν τα… μεγάλα πνεύματα. Ο εκπρόσωπος του ΔΝΤ ζήτησε «γενναίες μειώσεις των μισθών» και μαζικές απολύσεις, ακόμη και στο στενό δημόσιο τομέα. Στον αέρα άρπαξε την πάσα ο παρακαθήμενος Βενιζέλος και έκανε παρέμβαση, ενώ είχε πραγματοποιήσει τη δική του ομιλία.
Πρώτα-πρώτα, έγλειψε πατόκορφα τον Τράα «γιατί όντας επικεφαλής του μόνιμου γραφείου του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στην Ελλάδα μας βοηθά πάρα πολύ με τη μεγάλη του ικανότητα, την εμπειρία, την αίσθηση των αριθμών που έχει και επίσης την πολύ καλή γνώση της ελληνικής πραγματικότητας που έχει αποκτήσει. Είναι ένας πολύτιμος συνεργάτης».
Στη συνέχεια, συμφώνησε πλήρως μαζί του, χωρίς καμιά επιφύλαξη, κάνοντας παράλληλα την αυτοκριτική του, με την ταπεινότητα που αρμόζει σ’ έναν υπήκοο της αυτού μεγαλειότητος του διεθνούς χρηματιστικού κεφάλαιου: «Εμείς, όμως, πρέπει να κάνουμε το καθήκον μας ούτως ή άλλως. Και το καθήκον μας είναι να προωθήσουμε τους δημοσιονομικούς στόχους και τις διαρθρωτικές αλλαγές για τις οποίες μίλησε ο κ. Traa και για τις οποίες το Υπουργικό Συμβούλιο στις 6 Σεπτεμβρίου έλαβε μια σειρά από πολύ σημαντικές αποφάσεις (…) Δεν γίνεται να πορευτεί η χώρα χωρίς την πραγματική εφαρμογή επιτέλους των μεγάλων διαρθρωτικών αλλαγών και έχουμε καθυστερήσει. Εχουμε καθυστερήσει και πρέπει τα πράγματα να τα τελειώνουμε και να κλείνουμε τους φακέλους. Πρέπει επιτέλους να γίνουν ιδιωτικοποιήσεις (…) Η αναδιάρθρωση των φορέων, το κλείσιμο περιττών Οργανισμών της γενικής κυβέρνησης (…) Ναι, πράγματι, υπάρχει πλεονάζον προσωπικό. Υπάρχει πλεονάζον προσωπικό και στον ευρύτερο δημόσιο τομέα και στον στενό δημόσιο τομέα (…) Ο δημόσιος τομέας πρέπει να αποκτήσει τις διαστάσεις που αντιστοιχούν στο πραγματικό οικονομικό μέγεθος της χώρας. Το ίδιο ισχύει για άλλες αλλαγές όπως το μισθολόγιο, των δημοσίων υπαλλήλων και των εργαζομένων στον ευρύτερο δημόσιο τομέα (…) Μόνο έτσι θα γίνουμε μια πραγματικά φιλοεπενδυτική και φιλοαναπτυξιακή χώρα».
Στη συνέχεια, συμφώνησε πλήρως μαζί του, χωρίς καμιά επιφύλαξη, κάνοντας παράλληλα την αυτοκριτική του, με την ταπεινότητα που αρμόζει σ’ έναν υπήκοο της αυτού μεγαλειότητος του διεθνούς χρηματιστικού κεφάλαιου: «Εμείς, όμως, πρέπει να κάνουμε το καθήκον μας ούτως ή άλλως. Και το καθήκον μας είναι να προωθήσουμε τους δημοσιονομικούς στόχους και τις διαρθρωτικές αλλαγές για τις οποίες μίλησε ο κ. Traa και για τις οποίες το Υπουργικό Συμβούλιο στις 6 Σεπτεμβρίου έλαβε μια σειρά από πολύ σημαντικές αποφάσεις (…) Δεν γίνεται να πορευτεί η χώρα χωρίς την πραγματική εφαρμογή επιτέλους των μεγάλων διαρθρωτικών αλλαγών και έχουμε καθυστερήσει. Εχουμε καθυστερήσει και πρέπει τα πράγματα να τα τελειώνουμε και να κλείνουμε τους φακέλους. Πρέπει επιτέλους να γίνουν ιδιωτικοποιήσεις (…) Η αναδιάρθρωση των φορέων, το κλείσιμο περιττών Οργανισμών της γενικής κυβέρνησης (…) Ναι, πράγματι, υπάρχει πλεονάζον προσωπικό. Υπάρχει πλεονάζον προσωπικό και στον ευρύτερο δημόσιο τομέα και στον στενό δημόσιο τομέα (…) Ο δημόσιος τομέας πρέπει να αποκτήσει τις διαστάσεις που αντιστοιχούν στο πραγματικό οικονομικό μέγεθος της χώρας. Το ίδιο ισχύει για άλλες αλλαγές όπως το μισθολόγιο, των δημοσίων υπαλλήλων και των εργαζομένων στον ευρύτερο δημόσιο τομέα (…) Μόνο έτσι θα γίνουμε μια πραγματικά φιλοεπενδυτική και φιλοαναπτυξιακή χώρα».
Κατόπιν αυτών καταλαβαίνετε πως όσα ανακοίνωσε ο Μόσιαλος την Τετάρτη το βράδυ δεν είναι το τελικό «πακέτο», αλλά μια μικρή πρόγευσή του.
