Tην ώρα που ολόκληρο το ευρωπαϊκό πολιτικό σύστημα είχε πέσει πάνω στον ιρλανδικό λαό, φοβούμενο πως ένα «όχι» στο δημοψήφισμα για την Ευρωσυνθήκη θα έβαζε σε νέες περιπέτειες τις πολιτικές ηγεσίες, στη χώρα μας πρόθεση της κυβέρνησης ήταν να ψηφιστεί στα μουλωχτά, με μια τυπική κοινοβουλευτική συζήτηση δυο συνεδριάσεων η Ευρωσυνθήκη. Τους τα χάλασε, όμως, ο Σημίτης που βρήκε την ευκαιρία να «την πέσει» στο Γιωργάκη, αναγκάζοντας τον τελευταίο να τον πετάξει έξω από την ΚΟ του ΠΑΣΟΚ, με αποτέλεσμα να τροφοδοτηθεί η γνωστή σ’ αυτές τις περιπτώσεις παραπολιτική φιλολογία.
Ο Σημίτης βρήκε τρόπο να δραπετεύσει από ένα κόμμα που του είναι ξένο (δεν τολμά να εμφανιστεί σε κομματικό φόρουμ), εντοπίζοντας τη γελοιότητα της τοποθέτησης του ΠΑΣΟΚ έναντι της Ευρωσυνθήκης: ψηφίζουμε στη Βουλή με τη ΝΔ υπέρ, αλλά ζητάμε και δημοψήφισμα μαζί με το ΚΚΕ και τον ΣΥΡΙΖΑ, όντας βέβαιοι ότι η κοινοβουλευτική πλειοψηφία θα απορρίψει την πρόταση. Ο εισηγητής του ΠΑΣΟΚ Α. Λοβέρδος το είπε καθαρά: Ζητάμε δημοψήφισμα για να ενημερωθεί καλύτερα ο λαός! Η παρατήρηση του Σημίτη, την οποία σαφέστατα υποστήριξε (με διαφορετικά λόγια) και η Διαμαντοπούλου, ήταν απόλυτα συμβατή με τη λογική της Ευρωσυνθήκης και των πολιτικών διαδικασιών που ακολουθούνται στην Ευρωένωση: παραμερισμός και αυτών ακόμα των κοινοβουλευτικών διαδικασιών της αστικής δημοκρατίας και συγκέντρωση της εξουσίας σε κλειστά και ολιγομελή σώματα (συμβούλιο, Κομισιόν).
Η Ιρλανδία ήταν η μόνη χώρα που τους ξέφυγε, όχι με επιλογή της πολιτικής ηγεσίας, αλλά επειδή αυτό προβλέπει το σύνταγμά της. Κι εκεί που νόμιζαν ότι το «ναι» θα κάνει περίπατο, το φούντωμα της ανεργίας και η κατάρρευση του «ιρλανδικού θαύματος» τροφοδότησε τις γραμμές του «όχι», με αποτέλεσμα τις τελευταίες δυο βδομάδες τα γκάλοπ να εμφανίζουν τα δυο στρατόπεδα ισοδύναμα και σε ορισμένα απ’ αυτά να κερδίζει το «όχι». Οι πιέσεις που ασκήθηκαν το τελευταίο δεκαήμερο είναι πρωτοφανείς. Από τον Μπαρόζο μέχρι τον Κουσνέρ, όλοι αισθάνθηκαν την ανάγκη να απευθυνθούν στους Ιρλανδούς προειδοποιώντας τους ότι η αρνητική ψήφος θα βάλει σε κίνδυνο το ευρωπαϊκό εγχείρημα και την ίδια τους τη χώρα, διότι δεν υπάρχει εναλλακτικό σχέδιο. «Η Γαλλία οφείλει να πιέσει, να ενεργήσει πολύ γρήγορα και να πείσει τους Ιρλανδούς, ότι τα πρώτα θύματα θα είναι οι ίδιοι», είπε ο Κουσνέρ μιλώντας από το RTL. Ξέχασε, φαίνεται, πως είναι ο γαλλικός λαός αυτός που με το «όχι» στο ευρωσύνταγμα έφερε τα πάνω κάτω στα σχέδια για την «πολιτική Ευρώπη» (γι’ αυτό, άλλωστε, την Ευρωσυνθήκη δεν την έβαλαν σε δημοψήφισμα, αλλά την ψήφισαν στη Βουλή).
ΥΓ: Αρνητικός στην Ευρωσυνθήκη από τη σκοπιά «μιας άλλης Ευρώπης, κοινωνικής και αναπτυξιακής», όπως είπε ο Αλαβάνος, εμφανίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ. Δικαίως ο Γιωργάκης τους υπενθύμισε ότι αυτοί έχουν ψηφίσει το Μάαστριχτ, που ήταν πιο συντηρητικό.
Πάντως, τέσσερα μέλη της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ, οι Μ. Παπαγιαννάκης, Α. Φιλίνη, Σ. Τσούκαλης και Γ. Ψαριανός, απουσίασαν από τη συζήτηση και την ψηφοφορία στη Βουλή, αφήνοντας να διαρρεύσει πως, αν παρευρίσκονταν, θα ψήφιζαν «παρών».
