Πρώτο μέλημα του Καραμανλή, την επαύριο των εκλογών, ήταν να κόψει τη φόρα μερικών δικών του που είχαν πάρει σβάρνα τα ραδιοκάναλα και μιλούσαν με πάθος υπέρ μιας συνεργασίας με το ΛΑΟΣ, ζητώντας την επιστροφή του Καρατζαφέρη στο… ρετιρέ της πολυκατοικίας. Φώναξε το υπουργικό συμβούλιο σε πλήρη σύνθεση (και τους υφυπουργούς, δηλαδή) και ξεκαθάρισε ότι δεν έχει ανάγκη από καμιά κομματική συνεργασία για να κυβερνήσει. Σοφή θέση, γιατί έτσι και άπλωνε το χέρι προς τον Καρατζαφέρη την επαύριο μιας εκλογικής ήττας, ο… ευτραφής και αχόρταγος αρχηγός του ΛΑΟΣ θα του το καταβρόχθιζε. Ομως, μια προσεκτική ανάγνωση της σχετικής αναφοράς του Καραμανλή δείχνει ότι αυτή ήταν αρκούντως γενικόλογη (δεν υπήρξε αναφορά στο ΛΑΟΣ ούτε στα «άκρα»), ώστε να μην αποκλείει μια προσέγγιση στο μέλλον, αν το απαιτήσουν οι κυβερνητικές ανάγκες.
Το ύψωμα των τειχών μεταξύ ΝΔ και ΛΑΟΣ, όμως, απαιτεί και μέτρα πολιτικής που να υπερφαλαγγίζουν το ΛΑΟΣ. Γι’ αυτό και ο Καραμανλής έστειλε το μήνυμα της ενίσχυσης της κατασταλτικής πολιτικής, που σε ελεύθερη απόδοση είναι: «μπορούμε να γίνουμε το ίδιο φασίστες και χωρίς αυτούς». Ανήγγειλε, λοιπόν, στους υπουργούς του, ότι μόλις ξανανοίξει η Βουλή (που ο ίδιος έκλεισε άρον-άρον) τα δυο πρώτα νομοσχέδια που θα προωθηθούν θα είναι το «ιδιώνυμο της κουκούλας» και η ονομαστικοποίηση των κινητών. Παράλληλα, ο Παυλόπουλος ανακοίνωσε με νόημα, ότι μέχρι τα τέλη του Ιούλη δεν θα υπάρχει η σημερινή εικόνα των μεταναστών στο κέντρο της Αθήνας. Προφανώς, θα έχει τελειώσει το στρατόπεδο συγκέντρωσης στον Ασπρόπυργο και με συνεχείς επιχειρήσεις-σκούπα θα μαζέψουν εκεί τους χωρίς χαρτιά μετανάστες, προωθώντας τους με απελάσεις στις χώρες καταγωγής τους.
Ο Καραμανλής επιχειρεί να επανασυσπειρώσει το σκληρό πυρήνα της Δεξιάς εφαρμόζοντας την πολιτική που προτείνει ο ΛΑΟΣ. Παράλληλα, «παίζει» με τα φοβικά σύνδρομα που έχουν αναπτυχθεί στην κοινωνία, με τη βοήθεια και των ΜΜΕ, εξάπτοντας αυτά τα σύνδρομα και ταυτόχρονα χρησιμοποιώντας τα ως μηχανι- σμούς κοινωνικού ελέγχου.
Ομως, καμιά κυβέρνηση δεν μπορεί να κυβερνήσει μόνο με μέτρα που αφορούν τον τομέα της καταστολής. Πρωτίστως πρέπει να διαχειριστεί την οικονομία και τη στενά συναρτημένη απ’ αυτή κοινωνική πολιτική. Ομως, τα ζητήματα αυτά δεν είναι από εκείνα που προσφέρονται για κοινωνική δημαγωγία, ιδιαίτερα σε περίοδο βαθιάς κρίσης. Στο προσκήνιο ο ρατσισμός, η ξενοφοβία, το δόγμα της «μηδενικής ανοχής», στο παρασκήνιο οι προσαρμογές σε μια ακόμα πιο σκληρή οικονομική και κοινωνική πολιτική. Ερμηνεύοντας κατά το δοκούν το εκλογικό αποτέλεσμα, ο Καραμανλής αποφάνθηκε ότι έχει το ελεύθερο να συνεχίσει την οικονομική πολιτική του, διότι υπήρξε σαφής και προεκλογικά και ο λαός αντάμειψε την υπευθυνότητά του!
Οπως φάνηκε από τη σιβυλλική δήλωση του Παπαθανασίου στο Λουξεμβούργο, μετά τη διήμερο σύνοδο του Ecofin, η κυβέρνηση σχεδιάζει δυο βασικά κύματα μέτρων και μεταρρυθμίσεων: « Μέσα στον Ιούνιο που θα κάνουμε την αποτίμηση, εφόσον χρειασθεί θα ανακοινώσουμε μέτρα για να επιτύχουμε τους στόχους αυτούς και στη συνέχεια, στον Προϋπολογισμό του 2010 –εν όψει και της υποχρέωσής μας βάσει της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος να υποβάλουμε έκθεση μέχρι τις 24 Οκτωβρίου– θα προβλέπουμε, ώστε το έλλειμμα να είναι μικρότερο από 3%».
Το πρώτο κύμα, λοιπόν, έρχεται άμεσα, μέσα στον Ι-ούνη. Σύμφωνα με πληροφορίες, το οικονομικό επιτελείο μελετά τα εξής μέτρα:
– Αύξηση των συντελεστών ΦΠΑ έως και 2 ποσοστιαίες μονάδες. Ετσι, ο κανονικός συντελεστής ΦΠΑ θα πάει στο 20-21% και ο χαμηλός συντελεστής, που αφορά τρόφιμα και ελάχιστα βασικά καταναλωτικά είδη θα ανέβει στο 10-11%.
– Αναπροσαρμογή του Ενιαίου Τέλους Ακινήτων στο 0,2% από 0,1% που είναι φέτος.
– Αύξηση των ειδικών φόρων κατανάλωσης σε καύσιμα (αυτό θα οδηγήσει σε αύξηση και στα τιμολόγια της ΔΕΗ), υγραέριο, τσιγάρα και ποτά (περιλαμβάνεται και η μπίρα).
– Αύξηση των τελών κινητής τηλεφωνίας.
Η κυβέρνηση ενθαρρύνεται στην αύξηση όλων των έμμεσων φόρων από το γεγονός ότι η αγορά έχει παγώσει, ο τιμάριθμος αυξάνεται με πολύ χαμηλούς ρυθμούς και επομένως δεν έχει το φόβο του πληθωρισμού.
Για το δεύτερο κύμα μέτρων, αυτό του Οκτώβρη, μελετώνται η επιβολή έκτακτου φόρου στην περιουσία ή στα εισοδήματα, αύξηση του ανώτατου συντελεστή φορολογίας από το 40% στο 45%, ακόμα και στο 50% (όχι βέβαια του συντελεστή φορολόγησης των καπιταλιστικών κερδών) και αύξηση κατά 20% των τελών κυκλοφορίας των οχημάτων για το 2010, που θα εισπραχτούν μέσα στο 2009. Τα μέτρα αυτά, πλην του τελευταίου, θα αποδώσουν μέσα στο 2010 και μελετάται να συνοδευ-τούν με πάγωμα των συντάξεων και των μισθών στο δημόσιο για δεύτερη συνεχή χρονιά.
Και βέβαια, η ελληνική κυβέρνηση ετοιμάζει μέτρα «διαρθρωτικού χαρακτήρα», όπως ανέφερε και ο περιβόητος επίτροπος Αλμούνια, μετά το τέλος της συνόδου του Ecofin. «Θέλω να υπογραμμίσω την απόφαση να σπρώξουμε ακόμα πιο δυνατά τις μεταρρυθμίσεις που έχουμε δρομολογήσει και, βεβαίως, εκείνες που έχουμε πει για το επόμενο διάστημα», είπε ο Καραμανλής στους υπουργούς του, από τους οποίους ζήτησε «περισσότερο πολιτικό θάρρος». Διότι, όπως σημείωσε, «έχουμε πει –το είπαμε και στην προεκλογική περίοδο– ότι είναι ώρα για ένα νέο κύκλο μεταρρυθμίσεων. Χωρίς κανένα δισταγμό και χωρίς καμιά ολιγωρία».
Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι, ενώ στο Ecofin ουσιαστικά δεν πάρθηκαν αποφάσεις που να αφορούν τα δημοσιονομικά και κρίθηκε ότι σήμερα η κατάσταση είναι τόσο χάλια που δεν μπορεί να γίνει τίποτα (μέχρι το τέλος του 2009 θα μπουν στη διαδικασία του υπερβολικού ελλείμματος οι 20 από τις 27 χώρες της ΕΕ!), ενώ δημοσιονομικά μέτρα μπορούν να παρθούν μόνο το δεύτερο εξάμηνο του 2010, στο οποίο τοποθετούν (χωρίς να εκφράζουν καμιά βεβαιότητα, όμως) την έναρξη της ανάκαμψης, ο Παπαθανασίου έσπευσε να ανακοινώσει ότι η ελληνική κυβέρνηση θα πάρει άμεσα μέτρα και θα διαμορφώσει τον προϋπολογισμό του 2010 έτσι που να προβλέπει έλλειμμα κάτω από 3% στα τέλη του χρόνου! Κι ας δηλώνει ο ίδιος (για πρώτη φορά), ότι «η ανάπτυξη προφανώς θα είναι μικρότερη από αυτή που είχαμε προβλέψει αρχικά». Η τελευταία τους πρόβλεψη είναι του Γενάρη και μιλάει για +1,1%, όταν πλέον και το ΔΝΤ και η Κομισιόν μιλούν για –1% με –2%! Με τέτοιες συνθήκες οικονομικής ανάπτυξης, για να ρίξεις το έλλειμμα στο 3%, θα πρέπει να εφαρμόσεις πολιτική μεσαιωνικής λεηλασίας των λαϊκών εισοδημάτων.
Και πάλι δεν πρόκειται να πιάσουν αυτό το στόχο, δεν θέλουν όμως να στείλουν μήνυμα χαλάρωσης. Αντίθετα, θέλουν να κρατήσουν τους εργαζόμενους καθηλωμένους από το φόβο, ώστε να αποδέχονται πειθήνια όλες τις αποφάσεις επί της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής.
Από τη μεριά του το ΠΑΣΟΚ συνεχίζει στη γραμμή που χάραξε από την αρχή της κρίσης: δεν αμφισβητούμε την ουσία της αντεργατικής πολιτικής, δεν αμφισβητούμε τις προτάσεις και τις εισηγήσεις των διεθνών ιμπεριαλιστικών οργανισμών, εκμεταλλευόμαστε την αναγκαστική φθορά της κυβέρνησης, χωρίς να ξεσηκώνουμε τον κόσμο. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι την ίδια μέρα που ο Καραμανλής συγκάλεσε το υπουργικό συμβούλιο ο Παπανδρέου συγκάλεσε τον τομέα Οικονομίας του ΠΑΣΟΚ με θέμα υποτίθεται τη συνεδρίαση του Ecofin. Ε, λοιπόν, στην ομιλία που έκανε δεν είπε λέξη για τις αποφάσεις του Ecofin. Το μόνο που βρήκε να πει ήταν ότι «δεν έχει δυνατότητες ο Κώστας Καραμανλής να κάνει σοβαρές ανατροπές, μιας και πρέπει να ανατρέψει την ίδια του τη φύση»! Το ΠΑΣΟΚ έχει κάθε συμφέρον να πάρει η κυβέρνηση Καραμανλή όλα τα αντιλαϊκά και αντεργατικά μέτρα που απαιτεί η διαχείριση της καπιταλιστικής κρίσης, ώστε το ίδιο να κληθεί να κυβερνήσει σ’ ένα τοπίο ήδη διαμορφωμένο και με την… «καμμένη γη» έτοιμη.
