Ακόμα και ένας τεχνοκράτης μπορεί να γίνει πολιτικός, αν πρέπει να υπερασπίσει τον εαυτό του και τη «δουλειά» που του έχουν αναθέσει. Αλλωστε, ο Χαρδούβελης έχει διατελέσει σύμβουλος δύο πρωθυπουργών (Σημίτη, Παπαδήμου) και κάθε άλλο παρά άγνωστα του είναι τα κόλπα της αστικής πολιτικής. Γι’ αυτό και δεν μας ξένισε καθόλου και η ξαφνική επίσκεψή του στον Παπούλια και η δήλωση-ποταμός που έκανε βγαίνοντας (την είχε γραμμένη και απλώς τη διάβασε). Ο Παπούλιας, εκτός από παρελασιάρχης, παίζει και το ρόλο του ντεκόρ για σημαντικές πολιτικές δηλώσεις. Οποιος θέλει να κάνει μια πολιτική παρέμβαση στην οποία θέλει να προσδώσει ευρύτερη δημοσιότητα κάνει μια βίζιτα στο προεδρικό μέγαρο.
Ο Χαρδούβελης κατάλαβε ότι τον προετοιμάζουν για αποδιοπομπαίο τράγο και αποφάσισε να υπερασπιστεί δημόσια τον εαυτό του («πολλοί, χωρίς κανένα κόστος ή θέλοντας να θολώσουν τα νερά και την πραγματικότητα μόνο το προπατορικό αμάρτημα δεν μου έχουν φορτώσει»). Η παρέμβασή του, όμως, είχε και μια σημαντικότερη διάσταση από την υπεράσπιση του εαυτού του. Εμμέσως πλην σαφώς, απηύθυνε προειδοποίηση προς τους Σαμαρά-Βενιζέλο να μην εντάξουν τη διαπραγμάτευση με τους δανειστές στους εσωτερικούς πολιτικούς σχεδιασμούς τους. Ενήργησε έτσι ως άνθρωπος των δανειστών, διαχωρίζοντας πλήρως τη θέση του από το δίδυμο της συγκυβέρνησης.
«Δεν ωφελούν οι λεονταρισμοί, που συνήθως γίνονται για εσωτερική κατανάλωση», διακήρυξε, καρφώνοντας κυρίως το ΠΑΣΟΚ που προσπαθεί να καλλιεργήσει την εικόνα του σκληρού διαπραγματευτή που τραβάει τις «κόκκινες γραμμές» και (υποτίθεται ότι) σέρνει και τη ΝΔ στη σκληρή γραμμή. «Πρέπει να έρθουμε σε μια ασφαλή για τη χώρα συμφωνία με τους δανειστές εγκαίρως και θα προλάβουμε», συνέχισε ο Χαρδούβελης, θέτοντας το δικό του πλαίσιο. Κι αμέσως μετά πήρε πρωθυπουργικό ύφος και ξεκαθάρισε: «Ως υπουργός Οικονομικών οφείλω να προασπίζομαι τη δημοσιονομική σταθερότητα και να αντιστέκομαι στο λαϊκισμό. Οσο περνά από το χέρι μου, λοιπόν, δεν πρόκειται να επιτρέψω να παραπλανηθεί ο ελληνικός λαός. Εργάζομαι για να υπάρξει συνολική ρεαλιστική συμφωνία με τους δανειστές το συντομότερο δυνατό». Αυτό εμπεριέχει και απειλή απόλυσης, γι’ αυτό και ο Βενιζέλος ανέλαβε να επαναλάβει όσα είχε πει μια μέρα πριν η Βούλτεψη (περί στήριξης του υπουργού Οικονομικών), ενώ έκανε και μια πρωινή συνάντηση μαζί του την επομένη, για να δείξει πόσο πολύ τον αγαπά, τον εκτιμά και τον στηρίζει.
Ο Χαρδούβελης δεν παρέλειψε να επαναφέρει και την απειλή της εξόδου από την ΕΕ, η οποία υποτίθεται ότι έχει εξαλειφθεί (αυτή είναι η επίσημη κυβερνητική τοποθέτηση, την οποία έχουν επαναλάβει πολλές φορές και ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος, με τις γνωστές παπαριές περί Grexit και Grecovery): «Από τη θέση του υπουργού Οικονομικών μπορώ να διαβεβαιώσω τους έλληνες πολίτες ότι θα κρατήσουμε την Ελλάδα στην ευρωπαϊκή οικογένεια». Επειδή αυτό σχολιάστηκε, ακολούθησαν διευκρινίσεις από το «περιβάλλον» του Χαρδούβελη, σύμφωνα με τις οποίες, αν και δε βρισκόμαστε στο 2012, εντούτοις ο κίνδυνος εξόδου από το ευρώ δεν πρέπει να υποτιμάται!
Μόνο αφού επανέλαβε ότι όλα «θα γίνουν σε συμφωνία με τους εταίρους μας, αυτό επιτάσσει το δημόσιο συμφέρον, το οποίο υπηρετώ μακριά από κάθε είδους σκοπιμότητες», ο Χαρδούβελης πρόσθεσε και μια «κάλυψη» στους Σαμαρά-Βενιζέλο, για να μην κατηγορηθεί ότι προσπαθεί να τους «καβαλήσει». Και αυτή η «κάλυψη», όμως, ήταν υπό το πρίσμα της προσωπικής του εξασφάλισης: «Ο πρωθυπουργός γνωρίζει πολύ καλά τι έχει συμβεί, όπως το γνωρίζει και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, και σε κάθε περίπτωση για μένα αυτό είναι αρκετό. Παραμένω αφοσιωμένος στο έργο μου, που είναι η ασφαλής μετάβαση της ελληνικής οικονομίας και της χώρας στη φάση της ανάπτυξης».
Είναι προφανές ότι ο Χαρδούβελης αισθάνεται αρκετά ισχυρός σ’ αυτή τη φάση. Την ισχύ του δεν την αντλεί από τους Σαμαρά-Βενιζέλο, αλλά από τις Βρυξέλλες, τη Φρανκφούρτη και το Βερολίνο. Αν ο Σαμαράς με τον Βενιζέλο θελήσουν να δημιουργήσουν σκηνικό κρίσης, για να πάνε σε πρόωρες εκλογές, τότε ο Χαρδούβελης θα είναι «εκτός» και «απέναντι». Αυτό είναι το μήνυμα που τους έστειλε.
