Δε δυσκολεύτηκε καθόλου να πάρει αυτό που ήθελε ο Βαγγέλας. Εδώ που τα λέμε, όταν έχεις ως αντιπάλους τον Κούλη τον Μητσοτάκη (με όψιμους συμμάχους τα ορφανά του σαμαρισμού Μπουμπούκο και Βορίδη!) και την Ολγα την Κεφαλογιάννη, είναι σα να κλέβεις εκκλησία. Αντίθετα, ο πονηρός Δένδιας προτίμησε να πάει με τον Βαγγέλα (ήταν αυτός που μάζευε υπογραφές υπέρ του), οπότε δεν κάηκε πρόωρα και μπορεί να ελπίζει ότι ο Βαγγέλας θα του δώσει το δαχτυλίδι, όταν έρθει η ώρα.
Το μητσοτακαίικο, πάντως, κάποια κατάρα το βαραίνει. Ο Δρακουμέλ είδε κι έπαθε να γίνει αρχηγός της ΝΔ και μετά πρωθυπουργός και δεν μπόρεσε να σταθεί στην εξουσία παρά μόλις μια τριετία. Η Ντόρα έφαγε τη σκόνη του Σαμαρά όταν πήγε ν’ ανοίξει αρχηγική περπατησιά και τον Κούλη τον έκανε μια χαψιά ο Βαγγέλας με την… αστική ευγένεια. Παρά ταύτα, η φαμίλια δεν το βάζει κάτω. Ετοιμάζει λένε τον γιο της Ντόρας και ανιψιό του Κούλη. Αν δεν επρόκειτο για τον εγγονό του, είναι σίγουρο ότι ο Δρακουμέλ θα έλεγε εκείνο που είχε πει άλλοτε για τον Γιωργάκη: «δεν κάνει το παιδί»…
Ο Βαγγέλας δεν χρειάστηκε να κάνει και τίποτα σπουδαίο. Μόλις οι δελφίνοι κουνήθηκαν λίγο, τους είπε με την αστική ευγένεια που τον διακρίνει: ωραία, εκλογές νέου αρχηγού στις 30 Αυγούστου. Ταυτόχρονα, έβαλε τους δικούς του να μαζέψουν υπογραφές με αίτημα «είσαι ο σωτήρας μας, μείνε μέχρι την άνοιξη». Μόνο ο Κούλης με τους ακροδεξιούς Ηρακλείς του και η Ντόρα δεν κατάλαβαν το κόλπο και πικαρισμένοι δεν υπέγραψαν. Ετσι, ο Βαγγέλας, παρουσία του Καραμανλή και του Σαμαρά, χρίστηκε κανονικός αρχηγός μέχρι την επόμενη άνοιξη που θα γίνει συνέδριο.
Γράφτηκε ότι παραχώρησε στην αντιπολίτευση την εκλογή προέδρου από τη βάση, με την οποία δημόσια είχε διαφωνήσει. Ομως κι αυτό παραχώρηση στον εαυτό του ήταν. Αν στο μεταξύ γίνουν εκλογές και «πάει καλά», δε θα μπορεί να του κουνηθεί κανένας και θα εκλεγεί πανηγυρικά και από τη βάση. Αν δεν «πάει καλά», τότε θα μπορεί ευσχήμως να την κάνει, δηλώνοντας ότι ο ίδιος δέχτηκε να είναι μόνο μεταβατικός πρόεδρος, για να μπορέσει να σώσει την παράταξη. Και θα παραδώσει τα ηνία στον επόμενο, ενώ όλοι θα τον ραίνουν με ροδοπέταλα για την προσφορά του. Αν δε γίνουν εκλογές μέχρι την άνοιξη, τότε ο Βαγγέλας θα πάρει παράταση στην προεδρία της ΝΔ. Νέος πρόεδρος πριν τις εκλογές είναι μάλλον απίθανο να εκλεγεί, αν και στις συνθήκες της πολιτικής κρίσης το δεκάμηνο μέχρι να λήξει η θητεία του Βαγγέλα είναι τεράστιος χρόνος, στη διάρκεια του οποίου μπορεί να γίνουν ανατροπές επί ανατροπών.
Η επιστροφή στο «μεσαίο χώρο» έγινε από τον Βαγγέλα υπό το βλέμμα του Καραμανλή και με τον Σαμαρά να τον χειροκροτεί! Κάτι Χρύσανθοι, Σταμάτηδες και Μουρούτηδες θα πάρουν πόδι και ο Βαγγέλας θα πλαισιωθεί από καραμανλικά στελέχη. Εκεί που έχει φτάσει η ΝΔ, με τον ΣΥΡΙΖΑ να της ρίχνει «νταμπλ σκορ» σε όλες τις δημοσκοπήσεις, δεν έχει άλλη επιλογή. Ο,τι έφυγε προς τα ακροδεξιά δύσκολα επαναπατρίζεται σήμερα, ενώ αντίθετα στ’ αριστερά κάτι μπορεί να μαζευτεί από διάφορους απογοητευμένους «νοικοκυραίους». Αν δεν κάνει μια τέτοια κίνηση η ΝΔ, τότε ό,τι φεύγει από τα δεξιά του ΣΥΡΙΖΑ θα το μαζεύουν ο Θεοδωράκης και η Φώφη.
Ακόμα και στον Καμμένο έριξε γέφυρες ο Βαγγέλας, φωνάζοντάς του «σε περιμένουμε σπίτι σου» μέσα στη Βουλή, την ώρα που ο συγκυβερνών πρόεδρος Πάνος παραληρούσε από το βήμα, αρκετά μετά τα μεσάνυχτα της 22ης προς την 23η Ιούλη (μέσα στη γενική χλαπαταγή δεν ακούστηκε καλά, όμως είναι αποτυπωμένο στα πρακτικά). Γιατί όχι; Μπορεί να συμμετέχει στην κυβέρνηση Τσίπρα, όμως το μόνο κέρδος για τον Καμμένο είναι ότι έκανε πράξη το εφηβικό του όνειρο να του βαράνε κάποια στιγμή προσοχές οι στρατηγοί. Το κόμμα πάει κατά διαόλου, οι δημοσκοπήσεις το δείχνουν να μην μπαίνει στην επόμενη Βουλή, ακόμα και η Σταυρούλα σήκωσε μπαϊράκι και είδε κι έπαθε μέχρι να την αναγκάσει να ψηφίσει τους δύο προκαταρκτικούς μνημονιακούς νόμους, η αντιμνημονιακή ρητορεία πλέον προκαλεί από γέλια μέχρι μούντζες, οπότε γιατί όχι;
Δεν περιμένετε, βέβαια, να κάνουμε οποιαδήποτε πρόβλεψη για το μέλλον της ΝΔ υπό τον Βαγγέλα. Η πολιτική κρίση είναι τέτοια που ακόμη και οι ίδιοι οι ηγέτες των αστικών κομμάτων δεν μπορούν να κάνουν οποιονδήποτε μακροπρόθεσμο σχεδιασμό. Ολα όσα γράφονται από διάφορους «αναλυτές» περί του πολιτικού σχεδιασμού των αστικών κομμάτων και του μεγαλοφυούς τακτικισμού των ηγετών τους είναι σκέτη μπουρδολογία. Μία απόφαση έχουν όλοι οι αστοί ηγέτες: να περάσουν το νέο Μνημόνιο και τους εφαρμοστικούς του νόμους και να περιμένουν μπας και βελτιωθεί λίγο η οικονομική κατάσταση. Ο σχεδιασμός τους είναι σε επίπεδο εβδομάδας, συχνά δε ακόμη και σε επίπεδο ημέρας. Οσο έχουν τον ελληνικό λαό στη γωνία, μπορούν και μαζεύουν την κατάσταση στο εσωτερικό τους αποφεύγοντας τα «ατυχήματα». Αν υπάρξει ενεργοποίηση του λαϊκού παράγοντα, τότε αυτό θα γίνει δύσκολο, καθώς οι φυγόκεντρες τάσεις στο εσωτερικό κάθε αστικού κόμματος θα πολλαπλασιαστούν.
