Ενα χρόνο μετά την έναρξη της αρχηγικής θητείας του, ο Κώστας Καραμανλής προχώρησε στη διαγραφή έξι βουλευτών, επειδή διαφοροποιήθηκαν στη Βουλή σε ψηφοφορία που αφορούσε ρύθμιση για τις ΔΕΚΟ. Ανάμεσα στους διαγραφέντες ήταν και ο Γ. Σουφλιάς, αντίπαλος του Καραμανλή για την αρχηγία της ΝΔ. Ηταν μια επίδειξη δύναμης του νέου αρχηγού και του περιβάλλοντός του. Συγκρινόμενη μ’ εκείνη την κίνηση του Καραμανλή, η υποχρέωση του Παπαμιμίκου να κάνει πολιτικό χαρακίρι και του γραμματέα της ΟΝΝΕΔ να παραιτηθεί δεν είναι τίποτα. Αν ο Κούλης δεν κάνει τώρα κάποιες κινήσεις επίδειξης πυγμής, πότε θα τις κάνει, όταν θα είναι στα κάτω του;
Δεν μας αρέσουν καθόλου οι θεωρίες συνωμοσίας, όμως όλα δείχνουν σαν το επιτελείο του Κούλη να έστησε ένα δόκανο και τα χαζοπούλια Παπαμιμίκος και λοιπές σαμαρικές δυνάμεις να έπεσαν μέσα χωρίς να κάνουν δεύτερη σκέψη. Εστησαν το εκλογικό αποτέλεσμα, μοίρασαν τις έδρες στην ΚΕ της ΟΝΝΕΔ και τους αντιπροσώπους στο συνέδριο της ΝΔ κι εκεί που έφευγαν για τη νυχτερινή τους οινοποσία στα in στέκια που συχνάζουν, άκουσαν τον Κούλη να τους στέλνει πρόωρα στη σύνταξη: «Οι εικόνες απαξίωσης της ΟΝΝΕΔ εκπέμπουν παρακμή και τέλος εποχής. Ολα όσα έγιναν σε μια τόσο νοσηρή ατμόσφαιρα δεν μπορεί να γίνουν αποδεκτά. Η ΟΝΝΕΔ μετά την επανίδρυσή της θα είναι μια σύγχρονη νεολαία. Ανοιχτή σε όλους τους νέους. Συλλογική, χωρίς αποκλεισμούς και διακρίσεις, ομάδες και ομαδάρχες», διακήρυξε ο Κούλης. Στον Παπαμιμίκο προσφέρθηκε το ευγενές προνόμιο να κάνει χαρακίρι. Κι αυτός, αποδεικνύοντας πόσο «λίγος» είναι, άρχισε να κλαψουρίζει: «Αναλαμβάνω για ακόμη μία φορά ευθύνες που μου αποδίδονται, αλλά και δεν μου αναλογούν». Ο Βαγγέλας τον είχε αρχίσει στις «σφαλιάρες», ο Κούλης τον αποτελείωσε. Οσο για τον γραμματέα της ΟΝΝΕΔ Β. Γεωργιάδη, στον οποίο ο Κούλης είχε απευθύνει δημόσια συγχαρητήρια για την οργάνωση του συνέδριου (!), δεν του προσφέρθηκε καν η δυνατότητα της παραίτησης. Ο Κούλης έπρεπε να κάνει την πρώτη διαγραφή του και ο κλήρος έπεσε σ’ αυτόν τον φέρελπι γαλάζιο νέο.
Στη Συγγρού βγήκαν κι άλλα μαχαίρια. Διάφοροι γαλάζιοι βουλευτές και πολιτευτές βρήκαν την ευκαιρία να ψαλιδίσουν τον αντιπρόεδρο Μπουμπούκο, κατηγορώντας τον ότι βρισκόταν σε ανοιχτή γραμμή με τον Παπαμιμίκο και τον Γεωργιάδη, προκειμένου να του εκλέξουν έναν επαρκή αριθμό δικών του συνέδρων που θα του επέτρεπαν να εμφανιστεί σαν αξιοσημείωτος ομαδάρχης στη ΝΔ. Δεν ξέρουμε αν οι κατηγορίες έχουν βάση ή αν απλώς κάποιοι βρήκαν την ευκαιρία να «κουρέψουν» τον Μπουμπούκο. Ξέρουμε ότι αυτός έτρεξε αμέσως να κάνει δήλωση στήριξης της απόφασης Μητσοτάκη να διαλύσει την ΟΝΝΕΔ και να την ξαναφτιάξει και είμαστε βέβαιοι ότι το μητσοτακαίικο κάνει πάρτι, αφού ο Κούλης βρήκε την ευκαιρία να εμφανιστεί ως κυρίαρχος του παιχνιδιού.
Ως κυρίαρχος του παιχνι- διού θα εμφανιστεί ο Κούλης και μετά το συνέδριο. Ολοι θα τον υμνούν. Ακόμα κι εκείνοι που δεν τον χωνεύουν. Ετσι, όμως, παίζεται το πολιτικό παιχνίδι σ’ ένα αστικό κόμμα εξουσίας, που βρίσκεται στην αντιπολίτευση έχοντας υποστεί δυο συντριπτικές εκλογικές ήττες (τρεις, αν συνυπολογίσουμε και το δημοψήφισμα). Ολοι συσπειρώνονται γύρω από τον αρχηγό, ακόμα κι αν δεν τον γουστάρουν, γιατί αυτός εκλέχτηκε κι αυτός έχει την ευθύνη να τους επαναφέρει στην εξουσία. Αν ο αρχηγός χάσει, τότε θα πέσουν όλοι μαζί να τον φάνε, φορτώνοντας αποκλειστικά σ’ αυτόν την ήττα.
Επομένως, όσο η ΝΔ βρίσκεται στην αντιπολίτευση, ο Κούλης θα έχει τράτο. Αν μάλιστα κινηθεί προσεκτικά και δεν προσπαθήσει να συντρίψει τις βαρονίες (πράγμα που έχει κάνει μέχρι τώρα), δε θ’ αντιμετωπίσει κανένα σοβαρό πρόβλημα. Η κρίση γι’ αυτόν θα είναι οι επόμενες εκλογές, όποτε κι αν αυτές γίνουν. Με το κλίμα που έχει δημιουργηθεί, με ευθύνη και του επιτελείου Κούλη που ζητά σε καθημερινή βάση εκλογές (τις οποίες απεύχεται), αν χάσει, δύσκολα θα μείνει στην αρχηγία, όσο κι αν στο μεταξύ έχει δημιουργήσει έναν ελεγχόμενο μηχανισμό στη ΝΔ και την ΟΝΝΕΔ. Αυτοί οι μηχανισμοί, όσο δύσκολα δημιουργούνται τόσο εύκολα διαλύονται, γιατί αυτοί που τους πλαισιώνουν έχουν ιδιότητες χαμαιλέοντα και αλλάζουν πανεύκολα εσωκομματικό στρατόπεδο.
ΥΓ1. Θεωρούμε περιττό να κάνουμε ανάλυση για το δήθεν δημοκρατικό χαρακτήρα που θ' αποκτήσουν η ΝΔ και η ΟΝΝΕΔ επί προεδρίας Κούλη. Ενα αστικό κόμμα -και μάλιστα ένα δεξιό ελληνικό κόμμα όπως η ΝΔ- δεν μπορεί ν' αποκτήσει ούτε τα τυπικά-εξωτερικά χαρακτηριστικά που έχουν στη λειτουργία τους κάποια ευρωπαϊκά δεξιά κόμματα. Είναι και ζήτημα πολιτικής παράδοσης. Ο αρχηγός και η δική του κλίκα κάνουν κουμάντο, ενώ στο αμέσως παρακάτω κλιμάκιο της πυραμίδας υπάρχουν οι βαρόνοι με τα δικά τους φέουδα και τα δικά τους μερίδια εξουσίας. Οσο για την οργάνωση νεολαίας αυτού του κόμματος, είναι απλά ένα εκτελεστικό όργανο που δρα ανάλογα με την κατά περίσταση κομματική τακτική. Η ΟΝΝΕΔ απέκτησε υπόσταση όταν ο Αβέρωφ την οικοδόμησε πάνω στην παραδοσιακή αντικομμουνιστική-τραμπούκικη παράδοση. Ηταν η ΟΝΝΕΔ των «Κενταύρων» και των «Ρέιντζερ», η συμμορία που δολοφόνησε τον Νίκο Τεμπονέρα. Οταν ο Μητσοτάκης (πατήρ) κατάλαβε ότι αυτό δεν τραβάει άλλο, καθάρισε τους παλιούς ακροδεξιούς και πέρασε στην εποχή των «Ντοράκηδων», του Μεϊμαράκη και του Βουλγαράκη. Εποχή που συνεχίζεται μέχρι σήμερα, καθώς η ΟΝΝΕΔ έχει γίνει ένα τεράστιο μαγαζί ρουσφετιών, διοργάνωσης εκδρομών και πάρτι σε κλαμπ και οικοδόμησης πολιτικών καριερών από ορισμένα από τα στελέχη της. Δε θα φτιάξει τίποτα διαφορετικό o Koύλης, απλά θα κοιτάξει το μαγαζί να είναι δικό του. Βρήκε την ευκαιρία και την αξιοποίησε (ελλείψει άλλων δυνατοτήτων).
ΥΓ2. Η παραίτηση του προέδρου της Κεντρικής Εφορευτικής Επιτροπής του συνέδριου της ΝΔ, Φ. Ταυρή, ο οποίος κατήγγειλε ότι δεν είχε καμιά δυνατότητα παρέμβασης στη σύνθεση του συνέδριου, καθώς και την «αυθαίρετη και αντικαταστατική άποψη της συμμετοχής 803 επιπλέον σύνεδρων», δείχνει καθαρά πόσο «δημοκρατική» θέλει τη ΝΔ ο Κούλης.
