Αυτό που είχε πει παρασκηνιακά ο φασίστας Λίμπερμαν, όταν προ καιρού επισκέφτηκε την Ελλάδα, το είπε αυτή τη φορά επίσημα ο υφυπουργός του Ζεέβ Ελκίν, σε συνέντευξή του στα «Νέα»: «Πολιτική απόφαση, η οποία μάλιστα προκάλεσε εσωτερικές αντιδράσεις, ήταν η απόφαση να εξαχθεί μέρος του (ισραηλινού) αερίου. Τα υπόλοιπα είναι απόφαση των εταιριών που θα κρίνουν τον τρόπο μεταφοράς, τα ποσοστά τους και τη φορολόγηση. Δεν μπορούμε εμείς να υπαγορεύσουμε στις εταιρίες ποιος είναι ο σωστός τρόπος».
Αν συνυπολογίσουμε την αποκάλυψη του σιωνιστή υφυπουργού, ότι επίκειται η υπογραφή συμφωνίας ανάμεσα στο Ισραήλ και την Τουρκία και η αποκατάσταση των διπλωματικών τους σχέσεων, τέσσερα χρόνια μετά τη δολοφονική υπόθεση στο «Στολίσκο της Ελευθερίας», μπορούμε να καταλάβουμε ότι οι εταιρίες (δηλαδή τα αμερικάνικα μονοπώλια) αποφάσισαν διαφορετικά απ’ ό,τι τόσα χρόνια προπαγάνδιζαν οι ελληνικές κυβερνήσεις. Αποφάσισαν να χρησιμοποιήσουν τον σίγουρο (ενδεχομένως και συμφερότερο για τις ίδιες) δρόμο της Τουρκίας και όχι το δρόμο του υποθαλάσσιου αγωγού Ισραήλ-Κύπρου-Ελλάδας-Ιταλίας.
Το σημειώνουμε γιατί οι ελληνικές κυβερνήσεις, από τον Παπανδρέου μέχρι τον Σαμαρά, δικαιολογούσαν τη στενή προσέγγιση με το εγκληματικό καθεστώς των σιωνιστών με το επιχείρημα ότι αναβαθμίζεται η θέση της Ελλάδας και θα μετατραπεί σε κόμβο μεταφοράς του ισραηλινού φυσικού αερίου, αφού οι σχέσεις Ισραήλ-Τουρκίας πάγωσαν.
