Είχε δεν είχε ο Ν. Κωνσταντόπουλος, κατάφερε να βάλει και πάλι το ΣΥΝ σε μια περίοδο εσωστρέφειας, με την πρότασή του για ανάληψη πρωτοβουλίας συγκρότησης ενός «κεντροαριστερού» μετώπου. Πρόταση που ως αποδέκτη μπορεί να έχει μόνο το ΠΑΣΟΚ, αφού το ΚΚΕ έχει με σαφήνεια ξεκαθαρίσει ότι δεν ενδιαφέρεται και μάλιστα τρίβει τα χέρια του με ικανοποίηση, καθώς για μια ακόμα φορά ο ΣΥΝ τρώει τα σωθικά του με το ίδιο θέμα (στρατηγική συμμαχία με το ΠΑΣΟΚ) και προσφέρει στην ηγεσία του Περισσού επιχειρήματα υπέρ της δικής του πολιτικής, βασική συνιστώσα της οποίας είναι η απόρριψη κάθε συνεργασίας με το ΣΥΝ.
Η πλάκα είναι πως την περίοδο που ήταν πρόεδρος του ΣΥΝ ο Κωνσταντόπουλος απέρριπτε κάθε πρόταση για συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ και έσπρωξε εκτός ΣΥΝ μια σειρά στελεχών που στη συνέχεια προσχώρησαν στο ΠΑΣΟΚ (Μπίστης, Δαμανάκη και σία). Σήμερα, προτείνει αυτό που αρνούνταν πεισματικά μέχρι πριν δυο χρόνια. Για ποιο λόγο; Δεν νομίζουμε ότι είναι θέμα ψυχαναλυτικής ερμηνείας, ότι ο Κωνσταντόπουλος θέλει να τη φέρει στον Αλαβάνο. Νομίζουμε ότι ο Κωνσταντόπουλος είναι ένας πραγματιστής αστός πολιτικός και ενεργεί βάσει προσωπικού σχεδίου.
Ποια είναι η εκφρασμένη φιλοδοξία του Κωνσταντόπουλου; Να κλείσει την πολιτική του καριέρα στο μέγαρο της Ηρώδου του Αττικού. Ο Καραμανλής δεν του έκανε τη χάρη. Προτίμησε μια πιο σίγουρη λύση, αυτή του Παπούλια, για τον οποίο το ΠΑΣΟΚ δεν υπήρχε περίπτωση να πει όχι. Προσδοκά, λοιπόν, στην επόμενη προεδρική εκλογή. Και ρίχνει γέφυρες προς το ΠΑΣΟΚ. Θα του βγει; Στην πολιτική ποτέ μη λες ποτέ.
Στην πολιτική, επίσης, και ιδιαίτερα στην αστική πολιτική εκείνο που μετράει είναι το αποτέλεσμα. Και το αποτέλεσμα είναι μια ακόμη «κρίση ταυτότητας» του ΣΥΝ, ενώ το ΠΑΣΟΚ ενισχύει τη διείσδυσή του προς τ’ αριστερά. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι πλέον το ΠΑΣΟΚ είναι αντιπολίτευση και επομένως έχει τη δυνατότητα να διεμβολίσει τη δεξιά πτέρυγα των ψηφοφόρων του ΣΥΝ, αυτή τη μικρή κινούμενη άμμο που επιτρέπει στο ΣΥΝ να σώνει την παρτίδα πιάνοντας το 3%. Οση βοήθεια και να του προσφέρουν οι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ, που κινούνται στο αριστερό του όριο, αν χάσει από το δεξιό του όριο μπορεί να χάσει και την κοινοβουλευτική του παρουσία. Και ως γνωστόν, ΣΥΝ χωρίς Βουλή είναι σκορδαλιά χωρίς σκόρδο.
