Την ώρα που η εφημερίδα μας «βάδιζε» προς το τυπογραφείο, στη Βουλή ξεκινούσε το τελευταίο επεισόδιο του παρωδιακού σίριαλ «Κάθαρση στο σκάνδαλο Novartis». Δεν έχουμε ρεπορτάζ από αυτό το τελευταίο επεισόδιο, όμως δεν το χρειαζόμαστε για να (ξανα)μιλήσουμε για την ουσία. Γιατί το ζήτημα δεν είναι το ξαναστήσιμο δέκα καλπών, που αποφάσισε η συριζανελίτικη πλειοψηφία στη Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής, ούτε το αν θα παραμείνουν στη συνεδρίαση η ΝΔ, η ΔΗΣΥ και το Ποτάμι ή αν θα αποχωρήσουν από την αρχή, αλλά το γεγονός ότι η Βουλή, που πριν από λίγο καιρό ψήφισε (σε δέκα κάλπες) υπέρ της δημιουργίας επιτροπής προκαταρκτικής εξέτασης, που θα εξετάσει τις καταγγελίες για εμπλοκή δύο πρώην πρωθυπουργών και οχτώ πρώην υπουργών, κλήθηκε να ξαναψηφίσει (πάλι σε δέκα κάλπες), ότι είναι αναρμόδια να εξετάσει το αδίκημα της δωροληψίας-δωροδοκίας, διότι αυτό ανήκει στην αρμοδιότητα της τακτικής Δικαιοσύνης, στην οποία θα επιστρέψει η δικογραφία.
Δηλαδή, έφτιαξαν μια επιτροπή προκαταρκτικής εξέτασης, η οποία δεν ασχολήθηκε με την ουσία της υπόθεσης, αλλά με ένα μόνο δικονομικό ζήτημα, στο οποίο μάλιστα η απόφαση ήταν ήδη παρμένη: να κηρύξει τη Βουλή αναρμόδια να εξετάσει την υπόθεση, διότι το αδίκημα της δωροληψίας από πρωθυπουργούς και υπουργούς δεν έγινε κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, αλλά… απ' αφορμή την άσκηση των καθηκόντων τους! Μιλάμε για τον απόλυτο νομικό ακροβατισμό, που τον «σήκωσε» ο τέως καθηγητής του Ποινικού Δικαίου Ν. Παρασκευόπουλος, αποδεικνύοντας πως μπροστά στην καριέρα στην αστική πολιτική πετιούνται στα σκουπίδια οι όποιοι τίτλοι επιστημοσύνης.
Πώς διαπίστωσε η συριζανελίτικη πλειοψηφία τις συνθήκες υπό τις οποίες διαπράχτηκε το αδίκημα και βρήκε αυτή τη λεπτή διαφορά; Εκανε μήπως κάποια έρευνα, εξέτασε έγγραφα, εξέτασε μάρτυρες, κάλεσε τους εμπλεκόμενους να δώσουν εξηγήσεις; Τίποτα τέτοιο δεν έγινε, όπως είναι γνωστό. Ο Παρασκευόπουλος έφτιαξε ένα νομικό σόφισμα για να εξυπηρετήσει τις πολιτικές σκοπιμότητες της κυβέρνησης. Αφού δεν έκαναν καμιά ανακριτική πράξη, αφού -όπως και οι ίδιοι παραδέχονται- δεν προστέθηκε τίποτα καινούργιο στο φάκελο της υπόθεσης, γιατί δεν πήρε κατευθείαν η πλειοψηφία στην Ολομέλεια της Βουλής την απόφαση να επιστρέψει το φάκελο στην τακτική Δικαιοσύνη, λόγω δικής της αρμοδιότητας; Γιατί χρειαζόταν όλο αυτό το καραγκιοζιλίκι της επιτροπής;
Ηταν ο μόνος τρόπος για να μην υπάρξει παραγραφή, δήλωσε ο Νίκος Βούτσης, νομίζοντας πως απευθύνεται σε ηλίθιους. Η παραγραφή είναι δεδομένη, έτσι κι αλλιώς. Υπάρχει και νομολογία επ' αυτού, στην υπόθεση Τσοχατζόπουλου. Ο Τσοχατζόπουλος δε δικάστηκε για δωροληψία (το δικαστικό συμβούλιο έκρινε ότι το αδίκημα έχει παραγραφεί), αλλά για νομιμοποίηση εσόδων από παράνομη δραστηριότητα (το γνωστό ως «ξέπλυμα βρόμικου χρήματος»). Μόλις, λοιπόν, ο δικαστικός μηχανισμός πάρει την υπόθεση στα χέρια του, το πρώτο που θα κάνει (δεδομένου ότι πρόκειται για πολιτικά πρόσωπα) θα είναι να διαπιστώσει ότι έχει επέλθει παραγραφή για το αδίκημα της δωροληψίας και να κρατήσει ανοιχτή την υπόθεση ως προς το αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομη δραστηριότητα, για το οποίο ισχύει το «πιάσ' τ' αυγό και κούρευ' το». Θα πρέπει να βρουν λογαριασμούς που να επιβεβαιώνουν κίνηση μιζών από τη Νοvartis προς τα συγκεκριμένα πολιτικά πρόσωπα.
Η μόνη περίπτωση να έβγαινε κάτι παραπάνω (μολονότι και αυτό είναι αμφίβολο), θα ήταν αν η επιτροπή προκαταρκτικής εξέτασης της Βουλής διερευνούσε κανονικά την υπόθεση, με κλήση μαρτύρων, ανάγνωση εγγράφων κτλ. Οι συνεδριάσεις της είναι βέβαια απόρρητες, όμως ξέρουμε πολύ καλά ότι στην πράξη δεν ισχύει κανένα απόρρητο στη Βουλή. Ολα μαθεύονται καθώς πολλοί «κελαηδάνε» και «πασάρουν» υλικό στους δημοσιογράφους, για να τα έχουν καλά με τα ΜΜΕ. Μια τέτοια διαδικασία, όμως, θα γυρνούσε και θα χτυπούσε σαν μπούμερανγκ τους συριζαίους. Γιατί όλα δείχνουν ότι πέρα από τους περιβόητους προστατευόμενους μάρτυρες δεν έχουν τίποτ' άλλο. Κι αυτοί δεν πρέπει να έχουν κανένα αποδεικτικό στοιχείο που να ενισχύει τους ισχυρισμούς τους. Θα αποδεικνύονταν, λοιπόν, τόσο αξιόπιστοι όσο και οι σωματοφύλακες του Κοσκωτά (αντί για κούτες από «Πάμπερς» εδώ έχουμε τροχήλατες «Σαμσονάιτ»). Γι' αυτό και αρνήθηκαν να καλέσουν αυτούς τους μάρτυρες στην ειδική επιτροπή, μολονότι οι «φερόμενοι ως εμπλεκόμενοι» είχαν δεχτεί να καταθέσουν υπό καθεστώς ανωνυμίας.
Δεν πρόκειται να μάθουμε ποτέ αν και ποιος τα πήρε. Η παραγραφή θα καλύψει τα πάντα. Οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ δεν ενδιαφέρθηκαν για την αποκάλυψη της αλήθειας. Ενδιαφέρθηκαν μόνο για την αποκόμιση πολιτικών οφελών από τη σκανδαλολογία σε βάρος των πολιτικών τους αντιπάλων, οι οποίοι μπορούν να λένε διάφορα (βάσιμα ή αβάσιμα), όμως έτσι κι αλλιώς έχουν βρεθεί σε θέση άμυνας, γιατί ο κόσμος πιστεύει ότι «όλοι τα πιάνουν».
