Προτού καλά-καλά ανακοινώσει τη σύνθεση της Επιτροπής της η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, ο Μαργαρίτης Σχοινάς είχε σπεύσει με ανάρτησή του στο Ιντερνετ να πανηγυρίσει: «Είμαι ενθουσιασμένος που υποδείχτηκα για τη θέση του αντιπροέδρου για την Προστασία του Ευρωπαϊκού μας Τρόπου Ζωής. Από την καλύτερη προστασία των πολιτών μας και των συνόρων μας και τον εκσυγχρονισμό του συστήματος ασύλου μέχρι την επένδυση στις δεξιότητες των Ευρωπαίων και τη δημιουργία λαμπρότερου μέλλοντος για τη νεολαία μας, είμαι σίγουρος ότι μπορούμε να κάνουμε μεγάλα βήματα τα επόμενα πέντε χρόνια για να προστατεύσουμε και να ενισχύσουμε τους Ευρωπαίους. – Μαργαρίτης Σχοινάς – Team Ursula».
Ούτε μια αναφορά στη χώρα που (υποτίθεται ότι) αντιπροσωπεύει, ούτε μια τυπική ευχαριστία στον Μητσοτάκη που τον επέλεξε για τη συγκεκριμένη θέση. Γιατί όμως να ευχαριστήσει τον Μητσοτάκη; Μήπως αυτός τον έκανε κομισάριο; Ο Μητσοτάκης απλά υλοποίησε την εντολή που πήρε από τις Βρυξέλλες, με την έγκριση του Βερολίνου: «θα βάλεις τον Σχοινά που είναι δικός μας άνθρωπος». Οσο για τη χώρα, ο Σχοινάς έδωσε λαμπρά δείγματα γραφής, όταν ως εκπρόσωπος Τύπου του Γιούνκερ εκφωνούσε τις πιο σκληρές δηλώσεις για τα εμπόδια που συναντούσε η μνημονιακή πολιτική. Δεν είχε καν την ευθιξία να ζητήσει να εξαιρεθεί απ' αυτό το καθήκον. Ηταν και εξακολουθεί να είναι ένας λεγεωνάριος, στρατευμένος στην υπηρεσία των ευρωπαίων νεοαποικιοκρατών. Ο διορισμός του από τον Μητσοτάκη ήταν ένα ακόμα χαρακτηριστικό δείγμα της λογικής του φυλάρχου αποικίας που διέπει το ελληνικό αστικό πολιτικό σύστημα. Ο Μητσοτάκης απλά το τερμάτισε.
Ο Μητσοτάκης, παραβλέποντας ακόμα και το σάλο από την προκλητικά ξενοφοβική ονομασία που δόθηκε στο «χαρτοφυλάκιο» του Σχοινά, έσπευσε να «χαιρετίσει με ιδιαίτερη ικανοποίηση τη σύνθεση της νέας Ευρωπαϊκής Επιτροπής που ανακοίνωσε σήμερα η Πρόεδρος Ursula von der Leyen». Και βαφτίζοντας το κρέας ψάρι, δήλωσε ότι «η ανάθεση στον άξιο και έμπειρο Μαργαρίτη Σχοινά της Αντιπροεδρίας της Κομισιόν για την Ασφάλεια, την Μετανάστευση και την Κινητικότητα αποτελεί ξεχωριστή τιμή. Ψήφο εμπιστοσύνης προς τον ίδιο, αλλά και την Ελλάδα. Που αποδεικνύει ότι η χώρα αναβαθμίζεται, πια, σε παράγοντα ισχύος και ανάπτυξης στην ευρωπαϊκή σκηνή. Και ότι η πατρίδα μας αλλάζει ταχύτητα στο πλαίσιο της Ενωσης. Διαθέτοντας κύρος και στελέχη για σημαντικά χαρτοφυλάκια».
Η αντιπροεδρία της Κομισιόν που δόθηκε στον Σχοινά δεν ονομάζεται όπως την ονόμασε ο Μητσοτάκης. Ονομάζεται αντιπροεδρία για την «Προστασία του ευρωπαϊκού τρόπου ζωής». Πρόκειται για μια κίνηση με προπαγανδιστική σημασία και ακροδεξιό-ξενοφοβικό άρωμα. Η Φον ντερ Λάιεν προσπαθεί να υπερκεράσει τους Σαλβίνι και Ορμπαν, τους Λεπέν, ΑfD και Βελόπουλους. Από ποιους κινδυνεύει ο «ευρωπαϊκός τρόπος ζωής»; Από τους «λαθροεισβολείς», φυσικά! Ο πολιτικά άχρωμος, άγευστος και άοσμος Σχοινάς, ο λεγεωνάριος στο στρατό της Κομισιόν, ο επί σειρά πολλών ετών yesman των Βρυξελλών, είναι ο καταλληλότερος για να προσωποποιεί αυτή την πολιτική χωρίς κανένα προσωπικό δισταγμό.
Μιλάμε για προσωποποίηση της ξενοφοβικής πολιτικής και όχι για εκπόνηση και εφαρμογή της, γιατί ο Σχοινάς δεν παίρνει πολιτικές αρμοδιότητες, ούτε ουσιαστικά ούτε τυπικά. Καταρχάς, θα είναι μη εκτελεστικός αντιπρόεδρος, που σημαίνει ότι δεν έχει δικαίωμα υπογραφής. Ολα αυτά που ο ίδιος και τα ελληνικά παπαγαλάκια που κατοικοεδρεύουν στις Βρυξέλλες παρουσιάζουν ως αρμοδιότητές του, αναφέρονται στο επίπεδο του συντονισμού και μόνο. Οι ουσιαστικές αρμοδιότητες ανήκουν σε άλλους επιτρόπους. Για παράδειγμα, το χαρτοφυλάκιο των Εσωτερικών Υποθέσεων, στο οποίο ανήκει και η Μετανάστευση (είναι αυτό που είχε ο Αβραμόπουλος) δόθηκε στη Σουηδέζα Ιλβα Γιόχανσον. Το χαρτοφυλάκιο της Διαχείρισης Κρίσεων στον Σλοβένο Γιάνεζ Λέναρτσις. Το χαρτοφυλάκιο της Ισότητας στην Μαλτέζα Ελένα Ντάλι. Το χαρτοφυλάκιο «Καινοτομία και Νεολαία» στη Βουλγάρα Μαρία Γκαμπριέλ. Το χαρτοφυλάκιο της Δικαιοσύνης (συμπεριλαμβανομένων των θεμάτων του κράτους δικαίου) στον Βέλγο Ντιντιέ Ρέιντερς. Το χαρτοφυλάκιο Γειτονίας και Διεύρυνσης ο Ούγγρος Λάσλο Τρότσανι.
Ολοι αυτοί, πέραν του ότι θα έχουν τις ουσιαστικές αρμοδιότητες, έχουν και μεγαλύτερο πολιτικό «βάρος» από τον Σχοινά, καθώς πρόκειται στην πλειοψηφία τους για πρώην υπουργούς (υπουργοί δεν έχουν διατελέσει η Βουλγάρα, που ήταν όμως μέλος και της Κομισιόν Γιούνκερ, και ο Σλοβένος, που ήταν προβεβλημένος διπλωμάτης). Για όλους αυτούς ο Σχοινάς δε θα είναι παρά ένας πρώην υπάλληλος της Κομισιόν. Εντολές δεν μπορεί να τους δώσει. Μόνο να μεταφέρει τις εντολές της Φον ντερ Λάιεν. Μ' άλλα λόγια, ο Σχοινάς θα κάνει και ως κομισάριος αυτό που έκανε ως μεγαλοϋπάλληλος της Κομισιόν. Θα είναι ο his master's voice. Οι συστάσεις του Γιούνκερ προς τη γερμανίδα διάδοχό του για τον πιστό υπάλληλο που δε διστάζει να πει τα πιο σκληρά πράγματα, αν πάρει τη σχετική εντολή, έπιασαν τόπο.
Ισορροπίες
Η Επιτροπή Φον ντερ Λάιεν δεν έκρυβε εκπλήξεις. Ως εκτελεστικοί αντιπρόεδροι διατηρήθηκαν οι τρεις της Επιτροπής Γιούνκερ: ο ολλανδός σοσιαλδημοκράτης Τίμερμανς, ο λετονός χριστιανοδημοκράτης Ντομπρόβσκις και η δανή φιλελεύθερη Βεστάγιερ. Ετσι, η καθεμιά από τις τρεις ομάδες που αναγκαστικά πρέπει να συνεργάζονται στο νέο Ευρωκοινοβούλιο πήρε από έναν εκτελεστικό αντιπρόεδρο. Θεωρήθηκε έκπληξη η διατήρηση της Βεστάγιερ, επειδή είχε αντιταχθεί στη γερμανογαλλική συγχώνευση των σιδηροδρομικών κολοσσών Siemens και Αlstom, όμως η υποστήριξη της ομάδας των Φιλελεύθερων ήταν καθοριστική, ενώ από την άλλη η Βεστάγιερ πιστώνεται τα πρόστιμα που επέβαλε σε αμερικανικούς κολοσσούς όπως η Google και η Apple, αλλά και τη λυσσώδη αντίσταση στη διείσδυση των κινέζικων μονοπωλίων στην ευρωπαϊκή παραγωγική μηχανή.
Εκπληξη θεωρήθηκε, επίσης, η ανάθεση του χαρτοφυλακίου των Οικονομικών (αυτού που είχε ο Μοσκοβισί) στον Πάολο Τζεντιλόνι. Ομως, ο ιταλός πολιτικός έχει διατελέσει υπουργός Εξωτερικών και πρωθυπουργός (μετά την παραίτηση του Ρέντσι). Η τοποθέτησή του σ' αυτό το πόστο δημιουργεί έναν ισχυρό δεσμό με τη νέα κυβέρνηση συνεργασίας Κινήματος 5 Αστέρων – Δημοκρατικού Κόμματος, που όλοι θέλουν να μακροημερεύσει και να καταφέρει να «μαζέψει» τον Σαλβίνι. Ο Τζεντιλόνι είναι ορκισμένος «ευρωπαϊστής» και είναι αποδεκτός από τη μονοπωλιακή αστική τάξη της Ιταλίας. Δεν πρόκειται, λοιπόν, να κάνει «παρασπονδίες» από το γερμανικό δημοσιονομικό ευαγγέλιο.
Από την άλλη, καθώς οι οικονομίες της ΕΕ έχουν αρχίσει να «λαχανιάζουν», με πρώτη τη γερμανική, και όλοι προεξοφλούν ότι θα υπάρξει μια νέα περίοδος ύφεσης, θα χρειαστεί κάποια χαλάρωση του σκληρού δημοσιονομικού πλαισίου. Αυτό που χρειάζεται σήμερα η Ιταλία θα το χρειαστούν αύριο η Γερμανία και η Γαλλία. Ο Τζεντιλόνι είναι το κατάλληλο πρόσωπο για να κάνει τις «ζυμώσεις» μεταξύ των κυβερνήσεων και να προετοιμάσει την ατζέντα. Σε κάθε περίπτωση, η Κομισιόν δεν είναι το κορυφαίο όργανο της ΕΕ. Οι καθοριστικές αποφάσεις λαμβάνονται στις συνόδους κορυφής, αφού προηγηθεί συμφωνία του γερμανογαλλικού άξονα.
ΥΓ. Ο Σαμαράς δεν έγινε, λέει κομισάριος, γιατί δε θα έπαιρνε αντιπροεδρία. Την οποία, όμως, πήρε ο Σχοινάς. Κι εμείς πρέπει να πιστέψουμε ότι ο Σχοινάς είναι… ανώτερος από τον Τζεντιλόνι!
