Οι διοργανωτές της Διεθνούς Εκθεσης Βιβλίου αποφάσισαν φέτος η τιμώμενη χώρα της έκθεσης να είναι το Ισραήλ. Ευθυγραμμισμένοι πλήρως με τη στρατηγική συνεργασίας που αναπτύσσουν σταθερά και συστηματικά οι κυβερνήσεις του μνημονίου με το μακελάρη της Μέσης Ανατολής, οι αρμόδιοι υπάλληλοι του υπουργείου Πολιτισμού αποφάσισαν να… τιμήσουν ισραηλινούς διανοούμενους που έχουν συνεισφέρει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο στον εξωραϊσμό της ναζιστικής θηριωδίας του ισραηλινού κράτους εις βάρος των αράβων γειτόνων του και των Παλαιστίνιων που παραμένουν υπό την κατοχή του στην ίδια τους τη χώρα, την Παλαιστίνη.
Δεν πέρασαν πολλά χρόνια από την εισβολή του Ισραήλ στο Λίβανο το 2006, όταν η αντιστασιακή οργάνωση του Λιβάνου, η Χεζμπολάχ, άνοιξε δεύτερο μέτωπο ενάντια στο Ισραήλ προκειμένου να ανακουφίσει τους Παλαιστίνιους της πολιορκημένης Γάζας που δέχονταν ανηλεή επίθεση από τους σιωνιστές φασίστες. Ο ισραηλινός στρατός είχε εισβάλει στα εδάφη της Γάζας και είχε απαγάγει παλαιστίνιους βουλευτές με τη διεθνή κοινότητα να σφυρίζει αδιάφορα. Αντιθέτως, η λιβανέζικη αντίσταση απάντησε στη νέα διεθνή πρόκληση του χωροφύλακα της Μέσης Ανατολής με μια ύψιστη πράξη αλληλεγγύης στον παλαιστινιακό λαό, αιχμαλωτίζοντας έναν ισραηλινό στρατιώτη στα κατεχόμενα της Παλαιστίνης. Το Ισραήλ απάντησε με μπαράζ επιθέσεων από τον αέρα στον άμαχο πληθυσμό του Λιβάνου. Οταν ο θρασύδειλος ισραηλινός κατοχικός στρατός τόλμησε να εισβάλει χερσαία και να πολεμήσει εκ του σύνεγγυς τους αντάρτες του Λιβάνου, υπέστη πανωλεθρία και εξαναγκάστηκε σε άτακτη φυγή.
Τότε οι περίφημοι «ειρηνιστές», «προοδευτικοί» διανοούμενοι του Ισραήλ, σαν τον Αβραάμ Γεοσούα και τον Αμος Οζ, που «τιμώνται» σήμερα στην ΔΕΒΘ, τάχθηκαν αναφανδόν με τη νέα φασιστική πρόκληση του Ισραήλ, ξεσκίζοντας το ψεύτικο προσωπείο της ειρήνης, το οποίο με επιμέλεια φιλοτεχνούσαν τόσα χρόνια. Θυμίζουμε μόνο τι είχαν δηλώσει τότε.
Ο Αβραάμ Γεοσούα έγραφε στην ιταλική εφημερίδα «La Stampa»: «Ακόμα και οι περίοδοι ειρήνης και ησυχίας δεν είναι παρά διαλείμματα, ενώ απειλητικά σύννεφα πυκνώνουν στον ορίζοντα», «O πόλεμος του Ισραήλ εναντίον της Χεζμπολάχ είναι δίκαιος από ηθική σκοπιά. Εμείς οι Ισραηλινοί δεν έχουμε κανένα συμφέρον να κατακτήσουμε εδάφη του Λιβάνου, ούτε να ανατρέψουμε το καθεστώς, θέλουμε να έχουμε σχέσεις καλής γειτονίας. Δεν μας συμφέρει καν να καταστρέψουμε τη Χεζμπολάχ ως οικονομική και κοινωνική οργάνωση της σιιτικής κοινότητας», «H Ευρώπη απολαμβάνει μια περίοδο ηρεμίας και ευημερίας, δεν απειλείται από πολέμους και εθνοτικές συγκρούσεις. Εχει έρθει η στιγμή να συμβάλει πρακτικά στην ειρήνη στη Μέση Ανατολή. O στόχος αυτός δεν είναι μικρότερης σημασίας από την πανηγυρική διοργάνωση του Παγκοσμίου Κυπέλλου…».
Ο Αμος Οζ έγραφε στην «Corriere della Sera»: «H πραγματική μάχη αυτών των ημερών δεν είναι ανάμεσα στη Βηρυττό και στη Χάιφα, αλλά ανάμεσα σ' ένα συνασπισμό κρατών που αναζητούν την ειρήνη και το φανατικό Ισλάμ. Αν, όπως όλοι στο Ισραήλ ελπίζουν, η Χεζμπολάχ ηττηθεί σύντομα, θα έχει κερδίσει και το Ισραήλ και ο Λίβανος. Ή διαφορετικά: η ήττα μιας ισλαμικής τρομοκρατικής οργάνωσης αυξάνει τις ελπίδες για ειρήνη στην περιοχή».
Οι «προοδευτικοί» διανοούμενοι του Ισραήλ λειτουργούν άριστα ως το «αριστερό» άλλοθι της ισραηλινής κατοχής. Η ειρήνη στην οποία ομνύουν δεν είναι τίποτε άλλο παρά η μπότα της ισραηλινής κατοχής, το ξεκλήρισμα των Παλαιστινίων, οι καθημερινές προσβολές στα μπλόκα της Δυτικής Οχθης, οι φονικές επιδρομές στα σπίτια και τις αλάνες, στα χωριά, οι συνεχείς φυλακίσεις και τα βασανιστήρια, οι «ειρηνικές διαπραγματεύσεις» που κάθε φορά καταλήγουν σε περισσότερες απώλειες για τους Παλαιστίνιους, σε περισσότερες εκχωρήσεις των δικαιωμάτων τους.
Αντιθέτως, υπάρχουν και προοδευτικοί Εβραίοι διανοούμενοι που έχουν καταδικάσει το φασιστικό ρόλο του κράτους του Ισραήλ και για τη στάση τους αυτή δεν έχουν δικαίωμα να εισέλθουν στη χώρα, να επισκεφθούν την ιστορική Παλαιστίνη. Αυτούς έπρεπε να τιμά η ελληνική έκθεση για το σθένος τους απέναντι στην εκδικητικότητα του Ισραήλ. Ανάμεσά τους, ο ιστορικός Ιλαν Πάπε που κάνει σκόνη την προπαγάνδα της ισραηλινής ιστορίας για τον περιούσιο λαό που διώκεται… προαιώνια από τους Αραβες, ο καθηγητής Νόρμαν Φίνκελστιν που έβγαλε στη φόρα τα άπλυτα της βιομηχανίας του ολοκαυτώματος, την εκμετάλλευση της ναζιστικής θηριωδίας εις βάρος Εβραίων, Ρομά και Ρώσων στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο προκειμένου να επιβληθεί ξανά η ίδια θηριωδία από τους Ισραηλινούς στους Παλαιστίνιους καθώς και ο γνωστός καθηγητής γλωσσολόγος Νόαμ Τσόμσκι που καταγγέλλει συστηματικά τα εγκλήματα της ισραηλινής κατοχής.
♦ Καλούμε όσους/όσες επισκεφθούν την έκθεση να απέχουν επιδεικτικά από το περίπτερο της «τιμώμενης χώρας».
♦ Καταγγέλλουμε τους διοργανωτές της έκθεσης που ερήμην της πόλης μας τιμούν το κράτος των μακελάρηδων Ισραηλινών και τους υποστηρικτές του.
Δικτύωση Αλληλεγγύης στην Παλαιστινιακή Αντίσταση
