Σύμφωνα με πληροφορίες που είδαν το φως της δημοσιότητας, το επιτελείο του μεγάρου Μαξίμου έχει στείλει στο ΣτΕ το προεδρικό διάταγμα με τις αρμοδιότητες που αλλάζουν πάλι και μετακινούνται από υπουργείο σε υπουργείο, το ΣτΕ το επέστρεψε με παρατηρήσεις και στάλθηκε νέο σχέδιο. Η εικόνα είναι πως πάμε σε ένα καινούργιο μπάχαλο που θα επιβεβαιώσει τον τίτλο του… αντιεξουσιαστή, που έχει προσδώσει στον εαυτό του ο Γιωργάκης.
Ο ΕΦΕΤ φεύγει από το υπουργείο Γεωργίας και πηγαίνει στο υπουργείο Υγείας, για να δικαιολογηθεί η προσθήκη «Διατροφής» σ’ αυτό το υπουργείο. Ετσι, χάνεται ακόμα και η διοικητική επαφή με τις ανάλογες ελεγκτικές υπηρεσίες του υπουργείου Γεωργίας και το «μπάτε σκύλοι αλέστε» για εισαγόμενα τρόφιμα θα ισχύει πλέον σε υπερθετικό βαθμό. Το υπουργείο Υγείας πήρε και δεύτερη τσόντα: «Αθλησης». Για να ικανοποιηθεί η τσόντα, σπάνε σε δυο κομμάτια τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού. Ο μαζικός αθλητισμός περνάει στο Υγείας, όμως ο επαγγελματικός αθλητισμός και ο ΟΠΑΠ (δηλαδή τα φράγκα) παραμένουν υπό την εποπτεία του Γερουλάνου. Η Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς φεύγει από το υπουργείο Παιδείας και πάει στο υπουργείο Εργασίας! Ακόμη πιο εξωφρενικό, όμως, είναι το ότι στο Εργασίας πάει και Γενική Γραμματεία Καταναλωτή από το υπουργείο Ανάπτυξης! Τι δουλειά έχει μια υπηρεσία που (υποτίθεται ότι) ασχολείται με την ακρίβεια και άλλα παρεμφερή ζητήματα στο υπουργείο Εργασίας; Μόνο ο Παπανδρέου και οι συνεργάτες του ξέρουν. Στο Εργασίας περνάει, επίσης και η μεταναστευτική πολιτική.
Η Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης περνάει στο υπουργείο Εσωτερικών, για να ελέγχει ο Ραγκούσης ολόκληρο τον τομέα της προπαγάνδας. Αντίθετα, ο Χρυσοχοΐδης πήγε μεν σε οικονομικό υπουργείο, όπως ζητούσε, όμως περισσότερο αποψιλωμένο απ’ όσο ήταν επί Κατσέλη. Οι μεγάλες επενδύσεις πάνε στον Παμπούκη, η Γενική Γραμματεία Ναυτιλιακής Πολιτικής και η ακτοπλοΐα πηγαίνουν στο νέο υπουργείου Εφοπλιστών, η Γενική Γραμματεία Καταναλωτή στο Εργασίας, όπως είδαμε, και ο Χρυσοχοΐδης θα ασχολείται μόνο με τους ψιλικατζήδες.
Οταν ολοκληρωθεί το πηγαινέλα των αρμοδιοτήτων και των υπηρεσιών, θα πρέπει ο Παπανδρέου να δώσει αρμοδιότητες και στους εφτά αναπληρωτές υπουργούς που διόρισε. Τότε είναι σίγουρο ότι θα γελάσει κάθε πικραμένος, καθώς θα δούμε αναπληρωτές υπουργούς με καθήκοντα που δεν χρειάζονται ούτε καν υφυπουργό. Ο Παπανδρέου αναδιατάσσει ολόκληρη τη διοίκηση όχι με κριτήριο τη λειτουργικότητά της (στοιχειωδώς έστω), αλλά με κριτήριο την αναβάθμιση ή την υποβάθμιση των διάφορων στελεχών που έμπασε στην κυβέρνηση. Θυμίζει αυτοκράτορα που μοιράζει αξιώματα στους αυλικούς, ανάλογα με το βαθμό εύνοιας που τρέφει προς τον καθένα τους. Μπαχαλοποιώντας τη διοίκηση, συγκεντρώνει την εξουσία στο Μαξίμου.
