Νέο επεισόδιο στο δυσώδη πόλεμο της πολιτικο-δικαστικής διαπλοκής

Η Ελλάδα δεν είναι μόνο «γη όπου ανθεί φαιδρά πορτοκαλέα», όπως έγραφε ο Αγγελος Βλάχος πριν από έναν αιώνα, αλλά και η χώρα όπου ακόμα και μέλη της δικαστικής κάστας έχουν «περιβάλλον», το οποίο κάνει δηλώσεις για λογαριασμό τους. Ετσι, η πρώην εισαγγελέας Διαφθοράς και νυν απλή εισαγγελέας Εφετών, Ελένη Ράικου, μέσω του «περιβάλλοντός» της, κατήγγειλε υπουργό της κυβέρνησης, τον οποίο αποκαλεί «Ρασπούτιν», για «διαρκείς παρεμβάσεις που δέχθηκε κατά τη διάρκεια της δεύτερης θητείας της ως Εισαγγελέας Εγκλημάτων Διαφθοράς».
 
Τι έκανε ο «Ρασπούτιν»; Πάντα σύμφωνα με το «περιβάλλον» της εισαγγελέα, «εκμεταλλευόμενος την πολιτική του ισχύ, με ύφος νταβατζή, να της υποδείξει πως πρέπει να διεκπεραιωθούν συγκεκριμένες κρίσιμες υποθέσεις απαιτώντας άλλες φορές να προβεί άμεσα στην άσκηση ποινικής δίωξης και όταν η ίδια αντέτεινε ότι δεν υπήρχαν προϋποθέσεις νόμιμης άσκησής τους, αυτός επιτακτικά  και με αφόρητη πίεση έλεγε “άσκησέ την και ας πάνε παρακάτω να απαλλαγούν’’. Και σε άλλες περιπτώσεις προσώπων που ήθελε  να εξυπηρετήσει απαιτούσε και πάλι επιτακτικά  την εδώ και τώρα αρχειοθέτηση των εν λόγω δικογραφιών». «Η συνέχεια θα αποκαλύψει πράγματα που ξεπερνούν τη φαντασία  του μέσου ανθρώπου» σημείωνε το «περιβάλλον», προετοιμάζοντάς μας για νέες αποκαλύψεις. Και προχωρούσε σε έμμεση έκκληση προς άλλους εισαγγελείς να μπουν στο χορό: «Είναι βέβαιη ότι με την πάροδο του χρόνου θα ανοίξουν τα στόματα πολλών συναδέλφων της, που υπήρξαν θύματα του συγκεκριμένου».
 
Αν και πέρασε σχεδόν μια βδομάδα, κανένα άλλο στόμα δεν άνοιξε για να πει κάτι κατά του Παπαγγελόπουλου. Γιατί αυτόν φωτογραφίζει ως «Ρασπούτιν» η Ράικου. Το μόνο που είδαμε (μέχρι στιγμής, επαναλαμβάνουμε) είναι απαντήσεις του Βαξεβάνη, ο οποίος μέσω του Documento άνοιξε τη νέα σεζόν του σίριαλ, γράφοντας ότι ο σύζυγος της Ράικου, στρατιωτικός γιατρός το επάγγελμα, παραδέχεται ότι πήρε ένα χιλιάρικο από τη Novartis, αλλά ισχυρίζεται ότι αυτό ήταν αμοιβή για συμμετοχή του σε έρευνα, η οποία όμως -όπως λέει ο Βαξεβάνης- από προστατευόμενη μάρτυρα χαρακτηρίζεται ως έρευνα-φερετζές, πίσω από την οποία κρυβόταν χρηματισμός γιατρών για κατευθυνόμενη συνταγογράφηση.
 
Η εισαγγελέας Ράικου, λοιπόν, εξεγέρθηκε αμέσως μόλις είδε να θίγουν «το στεφάνι της». Ως σύζυγο την τιμά η άμεση αντίδραση, όμως η εν λόγω κυρία έχει μια δημόσια ιδιότητα και αυτή είναι που μας ενδιαφέρει. Αυτή η ιδιότητα, άλλωστε, της εξασφαλίζει την προβολή από τα αστικά ΜΜΕ.  Οταν, λοιπόν, η κα Ράικου αντιδρά δυο χρόνια μετά την παραίτηση/αποπομπή της από το πόστο του εισαγγελέα Διαφθοράς, και μόνο επειδή θίγουν το σύζυγό της, καταγγέλλοντας τον πολιτικό της προϊστάμενο για παρεμβάσεις με ύφος νταβατζή, ο καθένας μας καταλαβαίνει ότι αυτά τα δύο χρόνια που σιωπούσε απλά επεδίωκε κάποιον συμψηφισμό. 'Η είχε κάνει κάποιον συμψηφισμό. Μόλις είδε ότι ο συμψηφισμός δεν επιτεύχθηκε ή παραβιάστηκε από το άλλο μέρος, από σιωπούσα έγινε καταγγέλλουσα.
 
Περιμένουμε να δούμε αν στην επόμενη φάση, την οποία προανήγγειλε το «περιβάλλον» της, η Ράικου θα μας πει σε ποιες υποθέσεις ο «Ρασπούτιν» της είπε να ασκήσει διώξεις χωρίς να υπάρχουν επαρκή στοιχεία, σε ποιες της είπε να αρχειοθετήσει τις δικογραφίες, ποιοι ήταν οι εμπλεκόμενοι στις μεν και τις δε και τι έκανε η ίδια. Αν δεν το κάνει αυτό, αν επικρατήσει σιωπή, τότε θα έχουμε συμψηφισμό εκ των υστέρων. Αυτό στη γλώσσα της μαφίας ονομάζεται «ομερτά».
 
Απομένει, λοιπόν, στην Ε. Ράικου να «ξεμπροστιάσει» τον Παπαγγελόπουλο. Εμείς θα περιμένουμε και θα κρίνουμε. Τη γνώμη μας, άλλωστε, για τον Παπαγγελόπουλο, που από το «βαθύ κράτος» επί Καραμανλή (εισαγγελέας στην Αντιτρομοκρατική και μετά στην ΕΥΠ/ΚΥΠ) βρέθηκε -άγνωστο μέσα από ποιες διαδρομές- στο υπουργείο Δικαιοσύνης του ΣΥΡΙΖΑ, όπου παραμένει ακλόνητος, την έχουμε γράψει πολλές φορές. Αλλο η πολιτική πολεμική, όμως, και άλλο οι παράνομες δραστηριότητες, για τις οποίες μιλάει η εισαγγελέας Ράικου. Ακόμα κι αν η Ράικου δεν έχει κρατήσει στοιχεία που να αποδεικνύουν απτά την ανάμιξη του Παπαγγελόπουλου για το «προχώρημα» ή για το «θάψιμο» υποθέσεων, ας τις δώσει περιγραφικά. Νοήμονες άνθρωποι είμαστε, μπορούμε να καταλάβουμε. Οπως είχε γίνει με μια άλλη δικαστικό, που απέδειξε ότι ο Παπαγγελόπουλος της τηλεφωνούσε κι αυτός απάντησε ότι την έπαιρνε από… συναδελφικό ενδιαφέρον.
 
Προς το παρόν, λοιπόν, μένουμε στην μπόχα της πολιτικο-δικαστικής διαπλοκής, η οποία αναδύεται και απ' αυτή την υπόθεση. Η αναζωπύρωση της υπόθεσης Novartis ξεκινά, μέσω Βαξεβάνη (του συριζαίου των «ειδικών αποστολών») με την ανάμιξη του συζύγου της Ράικου, στοχοποιώντας ένα στέλεχος του δικαστικού μηχανισμού το οποίο βρισκόταν πάντοτε στην απέναντι από τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ πλευρά. Νομίζουμε πως πρόκειται απλά για μια «γέφυρα μετάβασης». Το σκάνδαλο Novartis δεν ενδιαφέρει τον ΣΥΡΙΖΑ για το χιλιάρικο του συζύγου της Ράικου και άλλων γιατρών «του χιλιάρικου», αλλά μόνο στο βαθμό που μπορεί να εμπλέξει πολιτικά πρόσωπα και να δημιουργήσει ένα ισχυρό σκανδαλολογικό κλίμα ενόψει εκλογών. Οταν ο Πολάκης λέει «να βάλουμε κάποιον στη φυλακή», δεν εννοεί τον σύζυγο της Ε. Ράικου, που ενδεχομένως να δικαιολογεί απόλυτα το χιλιάρικο που πήρε (άλλο τι ξέρουμε, άλλο τι υποπτευόμαστε, άλλο τι μπορούμε να αποδείξουμε ώστε να έχει ποινικό αντίκρισμα). Εχουν κάτι στα χέρια τους; Θα τους δώσουν τίποτα οι Αμερικάνοι, σε αντάλλαγμα των υπηρεσιών τους, όπως υπαινίχτηκε αρθρογράφος της Δεξιάς (Μ. Κοττάκης: «Ο Τσίπρας ξεμπέρδεψε με τις συντάξεις, και μπορεί να ανταλλάξει τις Πρέσπες… με τη Novartis»); Θα δείξει…
 
Η αντιπολίτευση προετοιμάζεται γι' αυτό το ενδεχόμενο. Γι' αυτό τα στελέχη της ξεσήκωσαν τον κόσμο μετά την παπάρα του Πολάκη. Πιά-στηκαν απ' αυτή την παπάρα, για να ισχυριστούν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ σκευωρεί σε βάρος τους, παραβιάζοντας κάθε «κόκκινη γραμμή» που αφορά τον… πολιτικό πολιτισμό. Και γι' αυτό κορυφαία στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ  αναγκάστηκαν να υποστηρίξουν τον Πολάκη, δίνοντας διευκρινίσεις για το «τι εννοούσε». Πρώτος και καλύτερος ο Παπαγγελόπουλος (είναι αυτός που κρατάει την κουτάλα και ανακατεύει το καζάνι με το «υλικό»), που έσπευσε να δηλώσει ότι ο Πολάκης απλά εξέφρασε με… μπρουτάλ τρόπο την αγωνία του για απονομή Δικαιοσύνης, διαβεβαιώνοντας παράλληλα ότι η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ δε θ' ακολουθήσει τον ολισθηρό δρόμο της κυβέρνησης των Σαμαροβενιζέλων που έκανε… πογκρόμ διώξεων. Κι ύστερα ο πιο αρμόδιος, ο Τζανακόπουλος (εκτός από κυβερνητικός εκπρόσωπος είναι και «σύνδεσμος» με τμήμα του δικαστικού μηχανισμού), που με το γνωστό του θράσος απεφάνθη ότι «η ομιλία του κυρίου Πολάκη διαστρεβλώθηκε και μάλιστα σκοπίμως». Και έσπευσε να προσφέρει στον Πολάκη την απόλυτη προστασία του μεγάρου Μαξίμου: «Αυτό στο οποίο επιμένει ο Παύλος Πολάκης και αυτό στο οποίο επιμένει και η ελληνική Κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός, είναι ότι πρέπει να συνεχιστεί η πολύ μεγάλη προσπάθεια για την κάθαρση και τη θεσμική θωράκιση της ελληνικής Πολιτείας από φαινόμενα διαφθοράς». Κάτι ετοιμάζουν, προφανώς, και γι' αυτό προσφέρουν πλήρη κάλυψη στον Πολάκη. Μένει να δούμε τι είναι αυτό και πόσο μπορεί να μετρήσει στον προεκλογικό ανταγωνισμό.
 
Και οι άλλοι, βέβαια, δε θα μείνουν με σταυρωμένα τα χέρια. Δύσκολα θα βρουν συριζανελίτες μπλεγμένους σε συγκεκριμένα σκάνδαλα. Αυτά, αν υπάρχουν, συνήθως βλέπουν το φως της δημοσιότητας μετά από χρόνια. Οι σημερινοί τριαντάρηδες δύσκολα θυμούνται τον Γιάννο υπουργό, το σύστημα όμως σήμερα ερευνά για κάποιες μίζες που δόθηκαν προ δεκαπενταετίας (αγορά φρεγατών το 2003). Θα εγείρουν λοιπόν ζητήματα σκευωριών σε βάρος τους (και θα δείχνουν τον Πολάκη ως επιβεβαίωση του ισχυρισμού τους) και θα κοιτάξουν μήπως βγάλουν τίποτα για τον Παπαγγελόπουλο, από τη Ράικου ή από κάποια άλλη πηγή. Για προεκλογική χρήση δε χρειάζονται ατράνταχτα στοιχεία και αδιάσειστες αποδείξεις. Αρκούν κάποιες δηλώσεις και αναφορά σε κάποιες τρανταχτές υποθέσεις για να δημιουργηθεί υλικό επαρκές για προεκλογική σκανδαλολογική χρήση.
 
Το «περιβάλλον» της εισαγγελέα Ράικου δε μας είπε τίποτα καινούργιο. Καινούργια είναι μόνο η «προσωποποίηση» στον «Ρασπούτιν». Ξέρουμε πώς λειτουργεί η αστική Δικαιοσύνη, όταν κάποιες σκανδαλώδεις υποθέσεις αφορούν μεγαλόσχημους, καπιταλιστές και στελέχη συνδεδεμένα με την πολιτική εξουσία. Ακόμα κι αν βρεθεί κάποιος ανακριτής και κάνει σωστά τη δουλειά του, ακολουθούν τόσο πολυδαίδαλες διαδικασίες που εξασφαλίζουν ή την ατιμωρησία ή το ρίξιμο «στα μαλακά». Θα χρειαζόταν ολόκληρη η εφημερίδα για να απαριθμήσουμε τα σκάνδαλα που κουκουλώθηκαν ή ολοκληρώθηκαν με θεαματικές αθωώσεις. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, έχουμε τις δικαστικές υποθέσεις να μπλέκουν με τον πολιτικό ανταγωνισμό των μνημονιακών κομμάτων. Καθώς δεν έχουν διαφορές πολιτικές, προσπαθούν να λύσουν τις διαφορές τους χρησιμοποιώντας τα σκάνδαλα, τη σκανδαλολογία και το δικαστικό μηχανισμό. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ακόμα και τώρα οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ έχουν στην προμετωπίδα τους την «καταπολέμηση της διαφθοράς», μέσω της οποίας θεωρούν ότι μπορούν να διαχωριστούν από τα άλλα μνημονιακά κόμματα. Γι' αυτό και το παιχνίδι αναμένεται σκληρό.