Μετά την ξεφτίλα των Καννών, την οποία χρεώθηκαν κατά κύριο λόγο ο Παπανδρέου με τον Βενιζέλο, όμως κομμάτι της εισέπραξε και το υπόλοιπο πολιτικό σύστημα που έσπευσε να συμμορφωθεί προς το ιταμό τελεσίγραφο των Μέρκελ-Σαρκοζί, νέα ξεφτίλα τους περίμενε όλους με νέο τελεσίγραφο που επιδόθηκε στον Βενιζέλο στις Βρυξέλλες.
«Το ECOFIN στη μεθαυριανή συνεδρίασή του (8/11) αποφασίζει την εκταμίευση με βάση την απόφαση του Eurogroup της 21/10 που ενσωματώθηκε στην απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου (σύνθεση Ευρωζώνης) της 26/10», έγραφε ο Βενιζέλος σε ανακοίνωση που εξέδωσε την Κυριακή, μετά τη συμφωνία Παπανδρέου-Σαμαρά στο προεδρικό μέγαρο. Προσέξτε τον χρόνο του ρήματος: «αποφασίζει». Το είχε σίγουρο ότι θα πάει στις Βρυξέλλες και θα επιστρέψει με την 6η δόση, για να την επισείει (και) ως προσωπική του επιβεβαίωση. Πλην, όμως, εισέπραξε μια κρυάδα άνευ προηγουμένου.
Πριν ακόμη αρχίσει η συνεδρίαση του Eurogroup, ορισμένοι υπουργοί έλεγαν ότι απαιτούν γραπτές εγγυήσεις από την ελληνική πλευρά. Η υπουργός Οικονομικών της Αυστρίας Μαρία Φέκτερ ήταν αυτή που ανέλαβε να διατυπώσει δημόσια τη γραμμή του γαλλογερμανικού άξονα: «Θα ζητήσουμε από τις πολιτικές δυνάμεις να δεσμευτούν στην πορεία των μεταρρυθμίσεων, και να αναλάβουν και γραπτά αυτή τη δέσμευση, και πως θα αρχίσουν άμεσα την εφαρμογή τους χωρίς να περιμένουν να ολοκληρωθούν οι εκλογές». Μπαίνοντας στην αίθουσα συνεδριάσεων, ο Γιούνκερ δήλωσε πως η εκταμίευση της 6ης δόσης θα εξαρτηθεί από τις απαντήσεις που θα δώσει ο Βενιζέλος. «Δεν νομίζω ότι θα πάρουμε απόφαση σήμερα», είπε με νόημα, για να συμπληρώσει πως δεν υπάρχει λόγος βιασύνης, διότι η Ελλάδα έχει ενημερώσει ότι τα ταμειακά της διαθέσιμα αρκούν μέχρι τα μέσα Δεκέμβρη.
Μετά την ολοκλήρωση της συνεδρίασης, Γιού-νκερ και Ρεν ξεκαθάρισαν ότι η 6η δόση θα δοθεί μόνο εάν αναληφθούν γραπτές δεσμεύσεις από ελληνικής πλευράς. «Θα ζητήσουμε από τις ελληνικές αρχές να στείλουν μια επιστολή που θα υπογράφεται από τα δυο μεγάλα κόμματα και θα επιβεβαιώνει ότι δεσμεύονται να τηρήσουν τις αποφάσεις της 26ης Οκτώβρη», είπε ο Γιούνκερ. «Περιμένουμε από την καινού-ργια κυβέρνηση που θα σχηματιστεί να δεσμευθεί εγγράφως πως θα τηρηθούν οι δεσμεύ-σεις για μεταρρυθμίσεις», υπερθεμάτισε ο Ρεν.
Σαν να μην τρέχει τίποτα, ο Βενιζέλος, που είχε προαναγγείλει ότι θα επιστρέψει στην Αθήνα με την 6η δόση στην τσέπη, έσπευσε να ανακοινώσει: «Από τη σημερινή συνεδρίαση του Eurogroup προκύπτει ότι η Ευρωζώνη είναι έτοιμη να εφαρμόσει στο σύνολό της την απόφαση της 26ης Οκτωβρίου, αρχής γενομένης από την έγκαιρη εκταμίευση της έκτης δόσης, εφόσον και μόλις η νέα κυβέρνηση και οι πολιτικές δυνάμεις που τη στηρίζουν επιβεβαιώσουν και εγγράφως τις δεσμεύσεις της χώρας που συνδέονται με την απόφαση του Συμβουλίου Κορυφής της 26ης Οκτωβρίου».
Στην Αθήνα έπεσε παγωμάρα. Ειδικά από την πλευρά της ΝΔ, μιας και το νέο τελεσίγραφο ζητούσε και την υπογραφή του Σαμαρά στη δήλωση ευρωφροσύνης, που είναι εξευτελιστική για το ελληνικό κράτος και το πολιτικό του σύστημα. «Υπάρχει εθνική αξιοπρέπεια», δήλωσε ο Σαμαράς, μετά από μια πολύωρη σύσκεψη με το επιτελείο του, για να δώσει αμέσως μετά, τη δήλωση ευρωφροσύνης με… εθνικά αξιοπρεπή τρόπο: «Εχω από καιρού και επανειλημμένα εξηγήσει γιατί, προκειμένου να προστατευτούν η ελληνική οικονομία και το ευρώ, έχει γίνει “αναπόφευκτη” η εφαρμογή των αποφάσεων της 26ης Οκτωβρίου. Τις δηλώσεις αυτές δεν επιτρέπω σε κανέναν να τις θέτει σε αμφιβολία».
Ηταν φανερό ότι ο Σαμαράς δεν μπορούσε να «σηκώσει» και αυτή την ξεφτίλα, μ’ αυτό τον τρόπο. Ισως να ζήτησε και βοήθεια από τους ομογάλακτούς του του ΕΛΚ, εξηγώντας τους ότι πρέπει να αντιληφθούν και τις δικές του πολιτικές ανάγκες, και να πήρε διαβεβαιώσεις, πριν κάνει αυτή τη δήλωση. Το λέμε αυτό γιατί ο Ρεν έσπευσε αμέσως να κάνει δήλωση-απάντηση στον Σαμαρά, στην οποία ουσιαστικά άλλαξε στάση. Καταρχάς, κάρφωσε τον Παπανδρέου, λέγοντας: «Νιώσαμε ότι η μονομερής ανακοίνωση του δημοψηφίσματος διέρρηξε τη σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ της Ελλάδας και των εταίρων και έθεσε σε αμφιβολία τη δέσμευση της Ελλάδας απέναντι στις αποφάσεις της 26ης Οκτωβρίου, οι οποίες λήφθηκαν προς το συμφέρον της χώρας και του ελληνικού λαού. Τώρα η εμπιστοσύνη πρέπει να αποκατασταθεί». Και συνέχισε: «Οι υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης περιμένουν ότι θα υπάρξει όχι μόνο γραπτή δέσμευση από την, ευρείας βάσης, κυβέρνηση εθνικής ενότητας, αλλά και ότι θα εκτελεστούν οι αναγκαίες ενέργειες. Αυτές είναι οι προϋποθέσεις για την έγκαιρη εκταμίευση της 6ης δόσης και την έναρξη του νέου προγράμματος, περιλαμβανομένης της συμμετοχής του ιδιωτικού τομέα. Είναι ζωτικής σημασίας να αποκαταστήσουμε το κοινωνικό συμβόλαιο μεταξύ της Ελλάδας και της ευρωζώνης και ο τρόπος για να το καταφέρουμε είναι η γραπτή δέσμευση και η εκτέλεση των αναγκαίων ενεργειών».
Ενώ, λοιπόν, ο Ρεν ζητά γραπτή δέσμευση από τη νέα κυβέρνηση και όχι και από τους αρχηγούς των κομμάτων, όπως έλεγε προηγουμένως ο εκπρόσωπός του Αμαντέου Αλταφάζ, στην Ελλάδα συνέχισαν να παίζουν το δραματικό παιχνίδι, γιατί αυτό βόλευε τον εκβιασμό του ελληνικού λαού, ενώ από την άλλη έδινε μια ανάσα στο Σαμαρά, ώστε να μπορεί να παρουσιαστεί σαν κάτι το διαφορετικό από τους Παπανδρέου-Βενιζέλο, οι οποίοι είχαν ήδη συμφωνήσει να στείλουν επιστολές δέσμευσης. Γι’ αυτό και ο Μιχελάκης, ανταπαντώντας στον Ρεν, δήλωσε με νόημα: «Το ότι η Ευρώπη έχει χάσει κάθε ίχνος αξιοπιστίας για την κυβέρνηση του ΠαΣοΚ δεν μπορεί να προσβάλλει την εθνική μας αξιοπρέπεια».
Ανεξάρτητα από το αν ο Σαμαράς θα υπογράψει τελικά τη δήλωση ευρωφροσύνης, με όσα δηλώνει τις τελευταίες μέρες και κυρίως με όσα κάνει την έχει υπογράψει. Είναι πιθανό οι ιμπεριαλιστές ηγέτες του γαλλογερμανικού άξονα και τα τσιράκια τους τύπου Ρεν να μην επιμείνουν σ’ αυτόν τον έσχατο εξευτελισμό και ν’ αρκεστούν σε γραπτή δέσμευση από τη νέα κυβέρνηση, η οποία θα εμπεριέχει εκ των πραγμάτων και τη δέσμευση των κομμάτων που τη στηρίζουν. Το μήνυμα που ήθελαν να περάσουν όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά σε ολόκληρη την Ευρωζώνη το πέρασαν. Είναι το μήνυμα που με χαρακτηριστικό τρόπο είχε διατυπώσει ο Σόιμπλε δυο μέρες μετά τη συμφωνία της 26ης Οκτώβρη: «Σε αντάλλαγμα για μεγαλύτερη βοήθεια από τα κράτη-μέλη, η Ελλάδα θα πρέπει να λάβει σκληρά μέτρα και να δεχθεί μια πολύ πιο στενή εποπτεία, μπορεί κανείς ακόμα να πει ότι προσωρινά θα εκχωρήσει μέρος της εθνικής της κυριαρχίας. Δεν πιστεύω ότι καμιά άλλη χώρα θα θέλει να της επιβληθούν τέτοια μέτρα, ακόμη και αν βρεθεί στην έσχατη ανάγκη».
Η σκληρή εποπτεία, αποικιοκρατικού τύπου, δεν θα χρησιμοποιηθεί μόνο για την εξασφάλιση της απομύζησης του ελληνικού λαού, αλλά προς παραδειγματισμό όλων των κρατών-μελών της Ευρωζώνης. Το μάθημα που έδωσαν Μέρκελ-Σαρκοζί στον Παπανδρέου και στη συνέχεια οι Ρεν-Γιούνκερ στη συγκυβέρνηση Παπανδρέου-Σαμαρά ήταν ένα πρώτο μικρό δείγμα που σίγουρα θα διδάξει πολλούς.
