Ηδη, στις δηλώσεις του μετά τη συνάντηση με τον Στουρνάρα, ο Τσίπρας παρουσίασε τη νέα, «ρεαλιστική» γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ: «Υπενθυμίζω ότι δε πρόκειται να δεχτούμε καμιά συμφωνία που θα δημιουργεί αρνητικά τετελεσμένα, πριν τη δημοκρατική διέξοδο. Πριν τη συνολική διαπραγμάτευση με τους εταίρους μας για το μείζον θέμα της απομείωσης του δημόσιου χρέους. Μια διαπραγμάτευση που μόνο μια κυβέρνηση με ισχυρή λαϊκή εντολή, μπορεί να υλοποιήσει με επιτυχία».
Μετά τη συνάντηση με τον Παπούλια το έβαλε με ακόμη πιο ήπιο τρόπο, αποφεύγοντας να μιλήσει για μη αποδοχή της συμφωνίας που τυχόν θα υπογράψει η συγκυβέρνηση με τους δανειστές: «Είχα την ευκαιρία να εκφράσω στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας την ανησυχία μας για τους κινδύνους που εγκυμονούν τόσο η επιμονή της κυβέρνησης σε μια αδιέξοδη πολιτική λιτότητας που γεννά φτώχεια και ανεργία, όσο όμως και η επιλογή του Πρωθυπουργού να οδηγήσει τον τόπο σε μια παρατεταμένη περίοδο τεχνητής πόλωσης, έντασης και κινδυνολογίας. Ιδιαίτερα σε μια στιγμή όπου είναι ανοιχτό το ενδεχόμενο νέας δεσμευτικής συμφωνίας με τους εταίρους, δεδομένης της πλήρους αποτυχίας του μνημονίου, του μνημονιακού προγράμματος. Τούτη την ώρα ο τόπος χρειάζεται, με ομαλό και συντεταγμένο τρόπο, να υπάρξει μια κυβέρνηση ισχυρή, με ισχυρή λαϊκή εντολή και ισχυρή κοινωνική στήριξη πάνω σε ένα εθνικό σχέδιο διαπραγμάτευσης. Αυτό βεβαίως προϋποθέτει τη δυνατότητα ο λαός μας νηφάλια να αποφασίσει ανάμεσα στις δύο εκ διαμέτρου αντίθετες στρατηγικές. Αυτή της συνέχειας υλοποίησης μνημονιακών πολιτικών και αυτή της διαπραγμάτευσης».
Ο Ν. Βούτσης, μιλώντας την Πέμπτη στον Real FM είπε πως αν υπογραφτεί συμφωνία από τη σημερινή κυβέρνηση, ο ΣΥΡΙΖΑ θα την εφαρμόσει, διότι θα αποτελεί συμφωνία του ελληνικού κράτους, όμως θα προσπαθήσει να την επαναδιαπραγματευθεί.
Τα παραπάνω δείχνουν πως ο ΣΥΡΙΖΑ αποδέχεται το πλαίσιο της διαπραγμάτευσης, αλλά θέλει να την κάνει ο ίδιος και όχι η συγκυβέρνηση. Δεν είναι τυχαίο ότι πλέον δεν ακούγονται εκείνα τα παλιά περί «προδοτών», περί «υποτακτικών της Μέρκελ», η οποία «τους κρατάει με στοιχεία από μίζες» και τα παρόμοια. Η λογική είναι πως η σημερινή κυβέρνηση είναι καταρρέουσα και γι’ αυτό αποδυναμωμένη, ενώ μια νέα κυβέρνηση, ιδιαίτερα μια κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, θα είναι δυνατή και θα αποσπάσει περισσότερα από τους δανειστές.
Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει πει κουβέντα για το τι θα γίνει με το υπόλοιπο των δανείων του ΔΝΤ, που απλώνονται μέχρι και το πρώτο τρίμηνο του 2016. Κάτι του «ξέφυγε» του Σταθάκη κάποια στιγμή (δε θα ζητήσουμε να κουρευτούν τα δάνεια από το ΔΝΤ), αλλά επισήμως δεν έχει ανακοινωθεί τίποτα.
Επίσης, με δεδομένο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα σεβαστεί τις υπάρχουσες δανειακές συμβάσεις και δε θα προκαλέσει «πιστωτικό γεγονός» (δηλαδή άρνηση πληρωμής), θα πρέπει να εξασφαλίσει τα χρήματα που χρειάζονται για την εξυπηρέτηση των δανείων, μέχρι να πετύχει το «κούρεμα» (λέμε τώρα, γιατί δε θα το πετύχει ποτέ). Δεν έχει πει από πού θα βρει αυτά τα λεφτά, αν τα επιτόκια των «αγορών» είναι απαγορευτικά.
Μετά τη συνάντηση με τον Στουρνάρα, αναφερόμενος στα περίπου 11,5 δισ. ευρώ του ΤΧΣ, ο Τσίπρας είπε μια παπάρα: «Είναι εγκληματική η επιλογή για τη διάθεση των 11,5 δισ. που από την αρχή προορίζονταν για την εξυγίανση του χρηματοπιστωτικού συστήματος, για άλλους σκοπούς. Γιατί να χρησιμοποιήσουμε τα κεφάλαια αυτά, προκειμένου να φτιάξουμε ένα ταμείο για μια προληπτική γραμμή πίστωσης, στην οποία θα έχουμε πρόσβαση σε περίπτωση κρίσης, και να μην τα χρησιμοποιήσουμε για να αποτρέψουμε εξαρχής μια τέτοια κρίση;». Πώς ακριβώς θα αποτραπεί μια κρίση με τα 11,5 δισ.; Μήπως τα «κόκκινα» δάνεια είναι η μοναδική απειλή κρίσης; Εφόσον θα χρειαστούν δανεικά για την αποπληρωμή παλαιότερων δανείων, αυτά από κάπου πρέπει να βρεθούν. Αυτό δεν έχει να κάνει με τα «κόκκινα» δάνεια των τραπεζών, είναι καθαρά δημοσιονομικό ζήτημα. Εχεις δημοσιονομικό κενό, είσαι αποφασισμένος να είσαι νομιμόφρων έναντι των δανειστών, από κάπου πρέπει να βρεις τα λεφτά για να τους ξεπληρώσεις.
Ο Σκουρλέτης, μιλώντας στους δημοσιογράφους, προσπάθησε να κουκουλώσει αυτή την παπάρα. Είπε ότι αυτά τα λεφτά πρέπει να χρησιμοποιηθούν για την εξασφάλιση των τραπεζών από τα κόκκινα δάνεια, όμως πρόσθεσε αυτό που είχε ανακοινώσει ο Τσίπρας στη Θεσσαλονίκη: «Ενα ποσό από αυτά να χρησιμοποιηθούν ως μαγιά για να φτιαχτεί μια δημόσια αναπτυξιακή τράπεζα». Αυτό, όμως, δεν μπορείς να το κάνεις, διότι το απαγορεύει η δανειακή σύμβαση. Μάλιστα, για ν’ αλλάξεις τη δανειακή σύμβαση ως προς αυτό, δεν αρκεί μόνο μια απόφαση του Eurogroup, αλλά θα πρέπει να συμφωνήσουν και τα κοινοβούλια κάποιων χωρών, μεταξύ των οποίων και η Γερμανία.
Δεν είναι, λοιπόν, τυχαία η στροφή 180ο στην πολιτική γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος θέτει μόνο ζήτημα δημοκρατικής νομιμοποίησης της κυοφορούμενης νέας συμφωνίας με τους δανειστές. Πρέπει να την κάνουμε εμείς και όχι η σημερινή συγκυβέρνηση λέει. Για να είμαστε ακριβείς, όμως, ζήτημα δημοκρατικής νομιμοποίησης (με το περιεχόμενο που έχει αυτός ο όρος στην αστική συνταγματική τάξη) δεν υφίσταται. Η κυβέρνηση έχει τη δεδηλωμένη και η Βουλή μπορεί να ψηφίσει ό,τι θέλει. Μόνο πολιτική νομιμοποίηση μπορεί να επικαλεστεί ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά αυτό έχει να κάνει με το εσωτερικό πολιτικό παιχνίδι και δεν αφορά τους δανειστές.
Εκείνο που καταγράφουν και «μετράνε» οι δανειστές είναι πως ο ΣΥΡΙΖΑ αποδέχεται δημόσια πλέον τη «συνέχεια του κράτους» και εκφράζει τη νομιμοφροσύνη του έναντι των κοινοτικών θεσμίων και των δανειακών συμβάσεων. Δηλώνει, βέβαια, ότι θέλει να επαναδιαπραγματευθεί τα πάντα, να πετύχει διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους κτλ. Δικαίωμά του να διακηρύσσει ό,τι θέλει, όταν δεν παραβιάζει τις υποχρεώσεις του. Τα υπόλοιπα εξασφαλίζονται από τους προβλεπόμενους ελεγκτικούς μηχανισμούς. Οταν το έλλειμμά σου ξεφεύγει, τότε μπαίνεις στη διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος, όπως λέγεται, εφαρμόζεις «πρόγραμμα» που αποφασίζει το Eurogroup και τίθεσαι υπό τον έλεγχο της Κομισιόν.
