Λοιπόν, έχουμε και λέμε:
– Το πλήρες υλικό της ερωτικής συνεύρευσης Τσέκου-Ζαχόπουλου έχει καταστραφεί στο πρωτότυπό του (που προφανώς ήταν κασέτα mini-DV) από την ίδια.
– Αφού, όμως, της το υπέκλεψε ο Μαυροτρύπας με τους συνεργάτες του, παναπεί ότι αυτοί έχουν πλήρες αντίγραφο.
– Το υλικό αυτό δεν περιέχει προσβλητικές αναφορές του Ζαχόπουλου στον πρωθυπουργό και τη σύζυγό του, όπως κατά κόρον λέγεται, γράφεται και συζητείται.
Αυτά από πλευράς Τσέκου. Από πλευράς μεγάρου Μαξίμου έχουμε τα εξής:
– Ο Μαυροτρύπας έδωσε αφιλοκερδώς στον Ανδριανό ένα DVD διάρκειας τριών και κάτι λεπτών, στο οποίο αυτός δεν έδωσε σημασία. Το κλείδωσε στο συρτάρι του, έφυγε για Μόσχα, το ξέχασε τελείως και μόνο όταν ο Ζαχόπουλος σαλτάρισε από τον τέταρτο όροφο το θυμήθηκε, το είδε και το πήγε στον εισαγγελέα εφετών (και όχι στον ανακριτή που ήδη είχε οριστεί).
– Ουδείς άλλος από το μέγαρο Μαξίμου (Αγγέλου, Ρουσόπουλος, Καραμανλής) είδε το DVD.
Από πλευράς Μαυροτρύπα έχουμε και λέμε:
– Δεν είμαι εγώ ο κομιστής. Μπορεί να είναι το MEGA, μπορεί να είναι η ΕΥΠ, μπορεί να είναι μια φίλη της Τσέκου.
Συμπέρασμα: Πιάσ’ τ’ αυγό και κούρευ’ το ή –σε απλούστερα ελληνικά– μας δουλεύουν όλοι χοντρά. Πολύ χοντρά. Ας δούμε μερικά ερωτήματα, που για να απαντηθούν αρκεί η απλή λογική:
– Ο Μαυροτρύπας πούλησε εκδούλευση στο μέγαρο Μαξίμου με ένα τρίλεπτο DVD, που το μόνο που απεδείκνυε ήταν ότι ο Ζαχόπουλος είχε γκόμενα;
– Για ποιο λόγο ο Καραμανλής έβαλε τον μυστικοσύμβουλό του Ι. Αγγέλου να σουτάρει από την κυβέρνηση τον Ζαχόπουλο, τον κολλητό του, τον άνθρωπο που ήταν κοντά του από τότε που ήταν νεαρός βουλευτής και τον οποίο είχε περιβάλλει με υπερεξουσίες υπουργού; Αφού υποτίθεται πως δεν είχε δει το DVD. Αλλά κι αν το είχε δει, έδιωξε τον άνθρωπό του επειδή διέπραξε το… έγκλημα καθοσιώσεως της «απιστίας»;
– Αφού στο MEGA η Τσέκου δεν είχε δώσει τίποτα, πώς στο διάολο ο Καμπουράκης έλεγε τόσες λεπτομέρειες που τους είχε διηγηθεί η Τρέμη;
– Αφού υποτίθεται πως τίποτα το επιλήψιμο δεν λεγόταν από τον Ζαχόπουλο στο περίπου μιας ώρας βιντεοσκοπημένο υλικό, πώς βγήκαν όλ’ αυτά, μερικά από τα οποία περιέγραφε ο Καμπουράκης στην ηχογραφημένη επικοινωνία του;
Νομίζουμε πως δεν αξίζει τον κόπο να συνεχίσουμε. Η ιστορία αυτή είναι καθαρή από την αρχή. Τώρα, ζούμε απλώς την προτελευταία πράξη. Τη ρύθμιση όλων των απαραίτητων λεπτομερειών, ώστε στην τελευταία πράξη, στο δικαστήριο, να πέσουν όλοι στα μαλακά. Και βέβαια, το επίμαχο υλικό θα θαφτεί βαθιά στο χώμα. Η Τσέκου δηλώνει ότι το κατέστρεψε, ο Μαυροτρύπας δηλώνει ότι ουδέποτε το πήρε, το Μαξίμου δηλώνει ότι πήρε ένα άνευ πολιτικής ουσίας τρίλεπτο.
Η Ζαχοπουλειάδα σιγά-σιγά κλείνει τον κύκλο της (περνά ήδη τον τρίτο μήνα). Μένουν μόνο οι «ουρές» των Ζαχόπουλου και Νικολιτσόπουλου, που οι εντολές είναι να μην ενοχληθούν παρά μόνο όταν θα είναι έτοιμοι (όχι ιατρικά, αλλά πολιτικά). Η άλλη ιστορία, αυτή που αφορά τον Κλαδά και τον Κουκοδήμο, ήδη έχει μπει στο ράφι, μολονότι αναγκαστικά διατάχθηκε συμπληρωματική προκαταρκτική εξέταση, μετά τον προκλητικό τρόπο με τον οποίο έθεσε την υπόθεση στο αρχείο η εισαγγελέας Γκανέ. Ο Καραμανλής ξέρει ότι πολιτικά το θέμα δε μπορεί να «τραβηχτεί» άλλο. Ο,τι πλήρωσε πλήρωσε.
Από την άλλη, οι εκδότες μάλλον έχουν ρυθμίσει τα δικά τους. Για παράδειγμα, το «Ποντίκι» την προηγούμενη εβδομάδα έγραψε για συναντήσεις στο τρίγωνο «Συγκρότημα Λαμπράκη», «Συγκρότημα Μπόμπολα», «Πρώτο Θέμα». Δεν χρειαζόμασταν, όμως, τη μπηχτή του «Π» για να το καταλάβουμε. Τα δημοσιεύματα στο «Θέμα» για τη βίλα του Ψυχάρη κόπηκαν με το μαχαίρι. Το ίδιο κόπηκαν τα δημοσιεύματα κατά Μαυροτρύπα στις φυλλάδες του Συγκροτήματος. Ακόμα και ο Ζούγκλας έχει ρίξει τους τόνους και οι αναφορές του έχουν περισσότερο το χαρακτήρα «να βγάλω το άχτι μου». Το βέβαιο είναι ότι… θα ζήσουν αυτοί καλά κι εμείς χειρότερα.
Απ’ αυτή τη δυσώδη ιστορία ας βγάλουμε τουλάχιστον χρήσιμα συμπεράσματα. Για τη διαφθορά και τη διαπλοκή, για τις μαφιόζικες μεθόδους με τις οποίες ξεκαθαρίζονται λογαριασμοί και ξαναμοιράζεται η πίτα, για όλ’ αυτά που δεν αποτελούν παρεκκλίσεις από τον κανόνα, αλλά μόνιμα συνοδευτικά στοιχεία της οικονομικής και πολιτικής λειτουργίας του καπιταλιστικού συστήματος.
