Ως «παρέκκλιση ενός» παρουσιάστηκε το γεγονός που συνέβη στη Σχολή Ευελπίδων ανήμερα της επετείου του Πολυτεχνείου. Ομως, δεν ήταν ένας αλλά κάμποσοι οι Ευέλπιδες που τραγουδούσαν τον ύμνο της χούντας. Κι ακόμη περισσότεροι αυτοί που ζητωκραύγαζαν. Ο Αβραμόπουλος, όμως, για να μη λεκιαστεί η καριέρα του, αλλά και να μην ανοίξει μέτωπο με τους καραβανάδες και τα βλαστάρια τους, επέλεξε να στείλει στο πειθαρχικό με το ερώτημα της αποπομπής μόνον έναν, που θεωρήθηκε πρωταίτιος, αφού ήταν και ο αρχηγός της Σχολής (ο καλύτερος, δηλαδή).
Οταν, όμως, το ΛΑΟΣ μπαίνει στην κυβέρνηση και ο Βορίδης με τον Μπουμπούκο γίνονται υπουργοί, όταν οι τηλεοράσεις δείχνουν τον Καρατζαφέρη να απευθύνει διάγγελμα για τις 28 Οκτώβρη έξω από το σπίτι του Μεταξά, όταν δημιουργείται πολιτικό κόμμα από απόστρατους καραβανάδες, λογικό είναι να παίρνουν θάρρος και τα φασισταριά μέσα στην Ευελπίδων και να εκδηλώνονται μ’ αυτό τον τρόπο. Ολη η δομή αυτής της σχολής, η εκπαίδευση, η διαπαιδαγώγηση, αλλά και η αποστολή που έχει ο στρατός σε μια αστική χώρα, δημιουργούν διεστραμμένες προσωπικότητες, κομπλεξάρες του κερατά, φασισταράδες. Αν προσθέσουμε και τους δεσμούς που έχουν οι οικογένειες αρκετών από δαύτους με τη χούντα (υπάρχει συνέχεια σε πολλές οικογένειες καραβανάδων), θα καταλάβουμε ότι, ανεξάρτητα από το πώς εκδηλώνονται, τέτοιοι θύλακες πάντοτε υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν.
Και βέβαια, ανεξάρτητα από το αν οι καραβανάδες και οι εκκολαπτόμενοι καραβανάδες νοσταλγούν ένα στρατιωτικό καθεστώς ή αν είναι νομιμόφρονες έναντι του αστικού κοινοβουλευτισμού, δεν παύουν ν’ αποτελούν έναν μηχανισμό καταστολής που αποτελεί τη μεγάλη εφεδρεία της αστικής εξουσίας. Την κατασταλτική τους μανία υφίστανται οι νέοι που πάνε στο στρατό, την υφίστανται οι κάτοικοι περιοχών όπου συμμετέχουν σε ιμπεριαλιστικά εκστρατευτικά σώματα, ενώ πλέον τους εκπαιδεύουν ανοιχτά και σε ασκήσεις εσωτερικής καταστολής. Καθώς το αστικό σύστημα παραδέρνει μέσα στην κρίση και η απειλή μιας λαϊκής εξέγερσης στοιχειώνει τον ύπνο και τον ξύπνιο των αστών, είναι λογικό μέσα σε τέτοιους μηχανισμούς να φουντώνουν οι φασιστικές-δικτατορικές τάσεις, καθώς αισθάνονται ότι κάποια στιγμή, ίσως και σύντομα, θα κληθούν να «καθαρίσουν» αυτοί για λογαριασμό του συστήματος.
ΥΓ: Το γεγονός ότι στη Θεσσαλονίκη, στις 28 Οκτώβρη, σε εκείνη την παρέλαση που τελικά δεν έγινε, οι Ευέλπιδες περίμεναν τη σειρά τους κάνοντας βροντερό σημειωτόν και ουρλιάζοντας «Μακεδονία ξακουστή…» ουδένα απασχόλησε. Η φασιστική διαπαιδαγώγηση των καραβανάδων έχει κάποια όρια…
