Δεύτερη βόλτα από τα μπλόκα των αγροτών έκανε ο Τσίπρας, περνώντας αυτή τη φορά και από τη Νίκαια Λάρισας, όπου το μπλόκο ελέγχει ο Περισσός. Εβγαλε δυο πανομοιότυπα σύντομα λογύδρια και στις δυο εμφανίσεις του και «καθάρισε». Ομως, αυτά τα λογύδρια ήταν χαρακτηριστικά για την πλήρη απουσία θέσεων υπέρ της φτωχής αγροτιάς από τον ΣΥΡΙΖΑ και την προσπάθεια να βγάλει λάδι την Κοινή Αγροτική Πολιτική της ΕΕ, που αποτελεί το βασικό παράγοντα για το ραγδαίο ξεκλήρισμα της φτωχής αγροτιάς την τελευταία εικοσαετία.
«Ολα σας τα αιτήματα συνδέονται με το Μνημόνιο», είπε ο Τσίπρας, προκαλώντας γενική θυμηδία. Γιατί, βέβαια, τα οξύτατα προβλήματα της φτωχής αγροτιάς προϋπήρχαν του Μνημόνιου. Γι’ αυτό, άλλωστε, και σχεδόν κάθε χρόνο έχουμε αγροτικά μπλόκα.
«Χωρίς φτηνό ρεύμα, χωρίς φτηνό πετρέλαιο, χωρίς ρευστότητα δεν μπορεί να υπάρξει παραγωγή. Αυτά τα τρία μόνο θέλω να πω», συνέχισε το βιολί του ο Τσίπρας, λες και απευθυνόταν σε θερμοκηπάδες. Φυσικά, οι αγρότες ξέρουν πως δεν φτάνει να φτηνύνει το ρεύμα και το πετρέλαιο, όταν χρησιμοποιούν ένα σωρό άλλα εφόδια, για την αγορά των οποίων τους γδέρνουν οι έμποροι. Οπως ξέρουν πολύ καλά πως αγροτική παραγωγή με την παρούσα ΚΑΠ δεν μπορεί να σταθεί. Οχι μόνο για τον φτωχό αγρότη, που είναι έτσι κι αλλιώς ξεγραμμένος, αλλά ακόμη και για ένα τμήμα των πλούσιων αγροτών.
Ο Τσίπρας, όμως, το ξεπέρασε κι αυτό, σιχτιρίζοντας το σύστημα των επιδοτήσεων με την εξής εκπληκτική φράση: «Οι εποχές οι παλιές, που αντιμετώπιζαν τον αγροτικό κόσμο ως επαίτες δίνοντάς τους κάποιες επιδοτήσεις, έχουν περάσει»! Κατά τον ΣΥΡΙΖΑ, οι επιδοτήσεις ήταν αποτέλεσμα ζητιανιάς των αγροτών και όχι ένα ολόκληρο σύστημα συντήρησης της αγροτικής παραγωγής στην ΕΕ, από τη μια, και επιδότησης της μεταποιητικής βιομηχανίας για να έχει φτηνές αγροτικές πρώτες ύλες, από την άλλη. Ενα σύστημα που τερματίστηκε γιατί, όπως πολλές φορές έχουμε γράψει, άλλαξε η στρατηγική της ΕΕ, που εισάγει αγροτικά προϊόντα από χώρες του λεγόμενου τρίτου κόσμου, χωρίς δασμούς και ποσοστώσεις, με αντάλλαγμα τον έλεγχο των αγορών αυτών των χωρών από το ευρωπαϊκό τραπεζικό και βιομηχανικό κεφάλαιο, ενώ παράλληλα ευρωπαίοι κεφαλαιοκράτες επενδύουν και στην αγροτική παραγωγή αυτών των χωρών, εκμεταλλευόμενοι τη γη και τα εξευτελιστικά μεροκάματα. Αντί να καταγγείλει το πέρασμα στη «νέα ΚΑΠ», ο Τσίπρας καταγγέλλει ως επαιτεία το σύστημα των επιδοτήσεων! Επαναλαμβάνει με το δικό του τρόπο ό,τι ακούει από τους Πρετεντέρηδες και τις Τρέμηδες!
Φυσικά, με τέτοιες παπάρες δεν μπορείς να κοροϊδέψεις την αγροτιά, γιατί οι αγρότες ξέρουν. Αλλο αν έχουν τη θέληση να επιβάλλουν το δίκιο τους, άλλο αν άγονται και φέρονται ψηφίζοντας πότε το ένα και πότε το άλλο αστικό κόμμα και άλλο να χαύουν τέτοια παραμύθια που αποκαλύπτουν ανθρώπους παντελώς άσχετους με την αγροτική οικονομία, που ούτε σαν Μαυρογιαλούροι δεν μπορούν να δημαγωγήσουν.
