Δεν ήταν λίγοι εκείνοι που ερμήνευσαν την ομιλία Τσίπρα στην εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ «Δημοκρατία, αλληλεγγύη, κοινωνική δικαιοσύνη. Η Αριστερά απαντά στη στρατηγική της έντασης» (Αθήνα, 11.2.13) σαν «επιστροφή στις επάλξεις». Η πραγματικότητα, όμως, είναι η ακριβώς αντίθετη.
Ποιο είναι το ζήτημα που άνοιξε ο ΣΥΡΙΖΑ μ’ αυτή την εκδήλωση; Οτι η κυβέρνηση ακολουθεί στρατηγική έντασης, προσπαθώντας να τραβήξει το λαϊκό κίνημα σ’ αυτή, ώστε να το συντρίψει. Ο Τσίπρας λανσάρισε και τη γνωστή θεωρία συνωμοσίας που κυκλοφορεί για την Ιταλία, σύμφωνα με την οποία η «στρατηγική της έντασης» ήταν μια σατανική επιλογή του ιταλικού κράτους, στην οποία ενέπλεξε τις ακροαριστερές οργανώσεις που απάντησαν με βία στη βία, με στόχο (τον οποίο πέτυχε) να αποτρέψει τη «νίκη της Αριστεράς» και την κατάληψη της εξουσίας από το PCI. Είπε χαρακτηριστικά ο Τσίπρας στην ομιλία του: «Το ιταλικό σύστημα ευελπιστούσε ότι η ακραία τρομοκρατία του κράτους και του παρακράτους θα προκαλούσε αντίστοιχες αντιδράσεις από τις δυνάμεις της κοινωνικής αντιπολίτευσης, όπως και τελικά έγινε. Ετσι η χώρα θα βυθιζόταν σε ένα κύμα βίας, που το πρώτο που θα έπληττε ήταν το οργανωμένο λαϊκό κίνημα στις γειτονιές και στα εργοστάσια, που έθετε εκείνα τα χρόνια εμπράκτως θέμα εξουσίας (…) Η πρόκληση επέτυχε. Η Ιταλία πέρασε όλη την αυταρχική νομοθεσία της καταστολής και με τη συναίνεση των καθεστωτικών κομμάτων όρισε το χώρο της “νόμιμης πολιτικής” όπως το ονόμασαν, το λεγόμενο και ως “συνταγματικό τόξο”. Γεγονός που οδήγησε στην βίαιη καταστολή μεγάλου μέρους της κοινωνικής αριστεράς και των κοινωνικών δικτύων της βάσης».
Δεν πρόκειται, βέβαια, για τίποτα καινούργιο. Εδώ και χρόνια ο Περισσός πλασάρει αυτή τη θεωρία συνωμοσίας και τις σάπιες ιδέες που τη συνοδεύουν, για να ελεεινολογήσει και να συκοφαντήσει κάθε εκδήλωση λαϊκής αντιβίας. Από την αντιβία των διαδηλώσεων μέχρι την ένοπλη αντιβία οργανωμένων επαναστατικών ομάδων. Η πλήρης προσχώρηση του ΣΥΡΙΖΑ σ’ αυτή την κατεύθυνση γίνεται με τον πιο αισχρό τρόπο, όπως δείχνει η εξής φράση από την ομιλία Τσίπρα: «Η στρατηγική της έντασης αλά ελληνικά θα είναι πιθανόν σκληρότερη του αναμενομένου. Και συντηρούμενης της κρίσης δεν είναι απίθανο να δούμε να εκφράζεται με ακραίες μορφές, όπως μας υποψιάζει άλλωστε η πρόσφατη πρακτική τοποθέτησης βομβών σε μεγάλους χώρους συνάθροισης». Βόμβες σε μεγάλους χώρους συνάθροισης δεν μπήκαν στην Ελλάδα. Μια ενέργεια έγινε (στο Mall) και οι ομάδες που την έκαναν έδωσαν πλήρεις και πειστικότατες εξηγήσεις πως είχαν πάρει όλα τα μέτρα για να μην υπάρξει ούτε γρατζουνιά σε άνθρωπο, όπως άλλωστε φάνηκε και εκ του αποτελέσματος. Αυτό το ξέρει πολύ καλά και ο Τσίπρας, γι’ αυτό και η συγκεκριμένη αποστροφή της ομιλίας του, ένα τεράστιο ψέμα, τον κατατάσσει στη χωρία των κοινών προβοκατόρων. Ακολουθεί πιστά τη γκεμπελίστικη προπαγάνδα των αστικών ΜΜΕ και της συγκυβέρνησης.
Κάθε άλλο παρά «αριστερή στροφή», λοιπόν, σηματοδοτούσε αυτή η εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ και η ομιλία Τσίπρα. Αντίθετα, σηματοδοτούσε μια ακόμη δεξιά προσαρμογή στο δρόμο προς την κυβερνητική εξουσία, τον οποίο βαδίζει συγκροτημένος ο ΣΥΡΙΖΑ. Το μήνυμα που εξέπεμψε ήταν πως πρέπει ν’ αποφεύγεται κάθε μαχητική ενέργεια, διότι αυτή είναι η παγίδα του κράτους. Οπως είπε ο Τσίπρας, «οι απαντήσεις μας πρέπει να είναι μαζικές, ενωτικές, δημοκρατικές και συντεταγμένες». Δηλαδή, απεργίες με νόμιμο τρόπο και υποταγή στην κρατική καταστολή (δικαστικές αποφάσεις – επιστρατεύσεις), διαδηλώσεις-λιτανεία και αναμονή των εκλογών για ν’ αλλάξει η κατάσταση με ψήφο στον ΣΥΡΙΖΑ.
Η πίεση που ασκούν τα κόμματα της συγκυβέρνησης και τα αστικά ΜΜΕ πιάνει τόπο. Ο ΣΥΡΙΖΑ εγκαταλείπει τις παλιές κοινωνιολογικές αναλύσεις για τα φαινόμενα της αντιβίας και συμμετέχει ενεργά στο μέτωπο της καταπολέμησής της. Πιο χαρακτηριστικά ήταν τα όσα είπε ο Τσίπρας στη συνέντευξή του στο BBC (14.2.13), στην οποία εμφανίστηκε ως εκπρόσωπος «του νόμου και της τάξης», που πρέπει να επιβληθούν «πάνω σε κάθε εκδήλωση ανομίας». Είναι χαρακτηριστική η απάντησή του στην αρχή κιόλας της συνέντευξης: «Στην Ελλάδα το πρόβλημα αυτή τη στιγμή, το μεγάλο πρόβλημα είναι η βία που έρχεται από την ακραία δεξιά. Δεν θα ήθελα βέβαια να παραγνωρίσω το γεγονός ότι μπορεί να υπάρχουν μικροί πια πυρήνες στον αναρχικό χώρο, ο οποίος όμως το τελευταίο διάστημα μπορώ να πω ότι πολιτικά είναι ηττημένος. Και αυτή η προσπάθεια της κυβέρνησης να υποδαυλίσει την ένταση είναι μια προσπάθεια που εγκυμονεί κινδύνους γιατί είναι σαν σκαλίζεις μια φωτιά που έχει σβήσει και μ΄ αυτό τον τρόπο είναι σαν να προσπαθείς να την ανάψεις». Στο ίδιο τσουβάλι η ναζιστική βία με την επαναστατική αντιβία.
Αυτή η πολιτική των «ίσων αποστάσεων», όμως, έχει και συνέχεια πιο αποκαλυπτική: «Θα εφαρμόσουμε το νόμο. Θα είμαστε άτεγκτοι στην εφαρμογή του νόμου και θα έχουμε μηδενική ανοχή απέναντι στη Χρυσή Αυγή που είναι μια συμμορία, η οποία δρα με παραβατικότητα (…) Οπως επίσης και θα εξαρθρώσουμε τους θύλακες της Χρυσής Αυγής μέσα στον κρατικό μηχανισμό. Δεν θα ανεχθούμε παραβατικότητα από κανέναν και από καμία ομάδα. Και απέναντι στις ομάδες εκείνες που χρησιμοποιούν τη βία και μπορεί να ισχυρίζονται ότι ανήκουν στον αναρχικό χώρο, που εγώ δεν το πιστεύω αυτό, γιατί θεωρώ ότι η άσκηση βίας είναι η πιο εξουσιαστική πράξη που μπορεί να κάνει κανείς, δεν μπορεί να συμβαδίζει με έναν αντεξουσιαστή να ασκεί βία. Κι αυτοί θα υποστούν τις συνέπειες του νόμου». Και πάλι η εξίσωση των «άκρων», των νεοναζί από τη μια και των αναρχικών από την άλλη. Και η γελοία προβοκάτσια περί της… μη βίας των αντιεξουσιαστών.
Οσοι είχαν αυταπάτες σχετικά με τη στάση του ΣΥΡΙΖΑ καλούνται να τις ξεπεράσουν. Αλλιώς θα είναι συνυπεύθυνοι.
