Η φυλλάδα είναι του Καλογρίτσα, ο δημοσιογράφος ο Βαξεβάνης και τα «στοιχεία» τέτοια που να μην αφήνουν αμφιβολία ότι η «κιτρινιά» βγήκε από τα έγκατα του ΣΥΡΙΖΑ (ο Νίκος Παππάς ειδικεύεται σ' αυτά). Σύμφωνα με το δημοσίευμα, «τρία πολιτικά ονόματα έχουν εντοπίσει οι εισαγγελικές αρχές που ερευνούν τη λίστα Μπόργιανς, η οποία παραδόθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2016 από το υπουργείο Οικονομικών του γερμανικού κρατιδίου της Βόρειας Ρηνανίας -Βεστφαλίας ως λίστα πιθανών φοροφυγάδων».
Με τη γνωστή κουτοπονηριά των «κιτρινιστών», σημειώνουν ότι «το μεγάλο ερώτημα είναι αν αυτά τα ονόματα, τα οποία ταυτίζονται με ονόματα πολιτικών προσώπων, αφορούν τις οικογένειές τους ή πρόκειται για συνωνυμία», για να περάσουν μετά στο… παρασύνθημα. Υπάρχουν τα ονόματα «Papandreou» (Παπανδρέου), «Pagalou» (Πάγκαλου) και «Genimatas» (Γεννηματάς), από τα οποία μόνο το Παγκάλου μπορείς να πεις ότι ανήκει σε γυναίκα. Τα άλλα δύο μπορεί να ανήκουν σε άνδρα ή γυναίκα. Οι διευθύνσεις ταιριάζουν με τη διεύθυνση της πρώην συζύγου του Γιωργάκη και μ' ένα ακίνητο που έχει ο Πάγκαλος στην περιοχή της Βικτώριας, όμως το όνομα Γεννηματάς συνοδεύεται από διεύθυνση τράπεζας. Η κατάληξη είναι… αριστοτεχνικά «κίτρινη»: «Η έλλειψη άλλων στοιχείων δεν επιτρέπει να υπάρξει ταυτοποίηση, συνεπώς το πολιτικό όνομα δεν οδηγεί απαραίτητα και σε πολιτικό πρόσωπο, αν και η Φώφη Γεννηματά υπήρξε τραπεζική υπάλληλος».
Η αντίδραση της Φώφης υπήρξε, όπως αναμενόταν, σφοδρή: «Δυνάμωσανμε χυδαίο λαϊκισμό, κυβέρνησαν με ψέματα, τελειώνουν με αθλιότητες και φασιστικές μεθόδους». Τα υπόλοιπα ήταν ψιλοφαιδρά («μας φοβούνται γιατί δυναμώνουμε κάθε μέρα» κτλ.). Εξίσου φαιδρή και η κατάληξη: «Θέλουν πόλεμο και θα τον έχουν».
Μολονότι η Γεννηματά δεν ανέφερε πουθενά τον Τσίπρα, της απάντησε το Γραφείο Τύπου του πρωθυπουργού, συστήνοντάς της «ψυχραιμία, υπευθυνότητα και περισσότερη αυτοσυγκράτηση», γιατί «όσοι εκτίθενται στη δημόσια σφαίρα υπόκεινται σε αυστηρή κριτική και έλεγχο». Αυτό το τελευταίο ακούγεται περισσότερο ως απειλή, παρά ως ένα… ψύχραιμο συμπέρασμα. Επίσης, το γεγονός ότι από την πρωθυπουργική ανακοίνωση απουσιάζει οποιαδήποτε αναφορά στο δημοσίευμα, ακόμα και υπαινιγμός, δεν είναι επίσης τυχαίο. Γιατί το δημοσίευμα είναι απ' αυτά που λέμε ότι «ρίχνουν λάσπη στον ανεμιστήρα». 'Η έχεις στοιχεία και τα βγάζεις ή συνεχίζεις την έρευνά σου μέχρι να τη «δέσεις», και τότε μιλάς δημόσια.
Εκείνο που δεν ξέρουμε είναι τι έχει μεσολαβήσει στο παρασκήνιο και από την περίοδο του «ειδυλλίου», όταν ο Παππάς ξεφτιλιζόταν και ο Βούτσης είχε σύμμαχο το ΠΑΣΟΚ στην ψήφιση της νέας ρύθμισης για τα κανάλια και στην εκλογή του νέου ΕΣΡ, φτάσαμε σε μια τέτοια σύγκρουση, η οποία δε γίνεται επί πολιτικού εδάφους, αλλά επί εδάφους σκανδαλολογίας (υπαρκτής ή ανύπαρκτης αδιάφορο). Αλλαξαν, άραγε, οι ισορροπίες στο ΠΑΣΟΚ, προκειμένου να αποφύγει τη διάσπαση με τον Βενιζέλο, κι αυτό αναγκάζει τον ΣΥΡΙΖΑ να απαντήσει σαν απατημένη ερωμένη;
Το βέβαιο είναι πως ο Βενιζέλος έχει πολλά αλισβερίσια με τη Διαμαντοπούλου και στα «κεντρικά» του ΠΑΣΟΚ φοβούνται ότι θα στήσουν κάνα «εκσυγχρονιστικό» σχήμα, που αν κατέβει μόνο του στις εκλογές θα τους κόψει ψήφους. Μέχρι τώρα φαινόταν να πλειοψηφεί η άποψη «να ξεφορτωθούμε τον Βενιζέλο, να ησυχάσουμε», ενδεχομένως όμως να πρυτάνευσαν «ενωτικές» σκέψεις. Το βέβαιο είναι ότι τελευταία το ΠΑΣΟΚ ανέβασε τους αντιπολιτευτικούς τόνους απέναντι στη συγκυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, εστιάζοντας κυρίως στα θέματα της δεύτερης αξιολόγησης και δείχνοντας ότι θα «γκαζώσει» πιο πολύ όταν υπογραφεί η συμφωνία. Ενδεχομένως, λοιπόν, αυτό το δημοσίευμα να ήταν προειδοποιητική βολή προκειμένου να ενεργοποιηθεί το παρασκήνιο.
Η αστική πολιτική είναι μια ατελείωτη σειρά από ίντριγκες, μαχαιρώματα, εκβιασμούς, παζαρέματα, κρυφές συμφωνίες, που θυμίζουν τον πόλεμο των συμμοριών της μαφίας. Μόνο αίμα δεν τρέχει σ' αυτόν τον πόλεμο. Περιμένουμε, λοιπόν, τη συνέχεια.
