«Μα πού να πάω, που σ’ αγαπώ τόσο πολύ…»

«Πού να πάει; Μην ανησυχείτε». Μ' αυτόν τον -όχι και τόσο τιμητικό για τον κυβερνητικό του παρτενέρ- τρόπο απάντησε ο Τσίπρας στις ερωτήσεις κοινοβουλευτικών συντακτών για το ενδεχόμενο αποχώρησης του Καμμένου από την κυβέρνηση. Σίγουρα κάτι περισσότερο ξέρει, μετά από τόσα χρόνια συγκατοίκησης με τον Καμμένο και μετά από τόσες συναντήσεις και διαπραγματεύσεις μαζί του. Από την άλλη, κανένας δεν πρέπει να υποτιμά το δυνητικά απρόβλεπτο στις αντιδράσεις κάποιου που αισθάνεται σαν κυνηγημένο αγρίμι. Ιδιαίτερα αν αυτός ο κάποιος είναι ο Καμμένος.
 
Μάλλον σ' αυτό το σύνδρομο ποντάρισε η Μπακογιάννη (η οποία επίσης ξέρει καλά τον Καμμένο, ως προσκείμενο στην «οικογένεια» παλιότερα) και έσπευσε να τον χαρακτηρίσει «κότα τρίλειρη και μακροπουπουλάτη» (δε χρειάζεται να πούμε ότι τον ονειδιστικό αυτό χαρακτηρισμό τον είχε ετοιμάσει προσεκτικά από πριν και τον εκτόξευσε περιμένοντας κάποια κυκλοθυμική αντίδραση του Καμμένου, που ίσως «έβγαζε είδηση».
 
Η αλήθεια είναι πως τον Καμμένο δεν μπορεί να τον παρακολουθήσει πλέον ούτε ο… Καμμένος. Τη μια μέρα πάει σε κάποια συνοριακά φυλάκια και μετά μιλάει σε στελέχη της 1ης Στρατιάς και δηλώνει ότι μόλις η Βουλή της Μακεδονίας ολοκληρώσει τη συνταγματική αναθεώρηση βάσει της Συμφωνίας των Πρεσπών, αυτός θα αποχωρήσει από την κυβέρνηση και από την κυβερνητική πλειοψηφία (υποτίθεται ότι τα στελέχη του στρατεύματος πρέπει να μένουν εκτός πολιτικής και πολιτικών αντιπαραθέσεων, αλλά αυτά για τον Καμμένο -και όχι μόνο- είναι ψιλά γράμματα). Μόλις του είπαν τι είχε πει και το συνειδητοποίησε, επανήλθε με νεότερη δήλωση (τέσσερις μόλις ώρες μετά την πρώτη), σύμφωνα με την οποία θα παραιτηθεί «αν -ο μη γένοιτο- αυτή η συμφωνία φτάσει για κύρωση στη Βουλή». Το «ο μη γένοιτο» δεν ξέρουμε πού το στηρίζει (στο ότι δε θα ολοκληρώσει τις αλλαγές ο Ζάεφ ή στο ότι δε θα προωθήσει για κύρωση τη Συμφωνία ο Τσίπρας;), καταλάβαμε όμως πως κάτι ξέρει ο Τσίπρας όταν λέει γελώντας «πού να πάει;».
 
Ο Καμμένος φρόντισε τις τελευταίες μέρες να διευκρινίσει και ότι δεν πρόκειται σε καμιά περίπτωση να υπερψηφίσει πρόταση μομφής που θα καταθέσει η ΝΔ. Αρα, η κυβέρνηση δεν πέφτει με ψήφο του Καμμένου και όσων βουλευτών του έχουν μείνει πιστοί. Και από άποψη συνταγματικής τάξης, δε θα είναι μια κυβέρνηση μειοψηφίας, αφού ο Καμμένος θα εξακολουθήσει να τη στηρίζει χωρίς να συμμετέχει. Είναι άλλο ζήτημα τι θα εκτιμήσει ο Τσίπρας ότι τον συμφέρει από πολιτική άποψη.
 
Και τι θα κάνει ο Καμμένος αφού δε θα καταψηφίσει την κυβέρνηση; Μιλώντας στη Νεολαία των ΑΝΕΛ (ζητούμε συγγνώμη, αλλά εμείς μέχρι τώρα αγνοούσαμε ότι υπάρχει τέτοιο πράγμα) είπε πως «ήλθε η ώρα να πάρει θέση ο πρόεδρος της Δημοκρατίας». Και εξήγησε πως αν η συμφωνία υποκρύπτει αλυτρωτισμό, πρέπει «να μπλοκαριστεί από το Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών υπό τον πρόεδρο της Δημοκρατίας». Τέτοιο όργανο (συμβούλιο πολιτικών αρχηγών) που περιγράφει ο Καμμένος δεν υπάρχει στην ελληνική πολιτειακή οργάνωση. Διάφορα τέτοια συμβούλια που έχουν συγκληθεί κατά καιρούς είναι άτυπα όργανα ανταλλαγής απόψεων, που δε δεσμεύουν κανέναν: ούτε την κυβέρνηση ούτε την αντιπολίτευση. Και βέβαια, τέτοιο συμβούλιο δεν μπορεί να συγκαλέσει ο ΠτΔ, αν δεν του το ζητήσει ο πρωθυπουργός.
 
Η εμφάνιση Καμμένου στο συνέδριο της Νεολαίας ΑΝΕΛ ήταν πραγματικά σπαρταριστή. Είχε ανάγκη από λίγο χειροκρότημα και «τα έδωσε όλα». Από πολιτική άποψη, ξεχωρίζουμε μια φράση του: «Οι διαβεβαιώσεις που είχαμε ήταν ότι θα γίνει ο διάλογος, αλλά επειδή είναι γνωστές οι θέσεις και ο αλυτρωτισμός της άλλης πλευράς ο διάλογος θα πήγαινε κάποια χρόνια μετά, διότι αυτοί δεν έχουν αλλάξει όπως απεδείχθη και όπως εμείς ισχυριζόμαστε». Λέει ψέματα ο Καμμένος ότι ο Τσίπρας τον είχε διαβεβαιώσει πως δε θα υπάρξει συμφωνία ή πράγματι ο Τσίπρας τον κορόιδεψε; Απάντηση μπορούν να δώσουν μόνο αυτοί οι δύο, διαισθητικά όμως κάτι μας λέει ότι ο Τσίπρας τον κορόιδεψε (δε θα ήταν άλλωστε η πρώτη φορά, ούτε ο μοναδικός που κορόιδεψε ο Τσίπρας).
 
Ο Καμμένος δήλωσε ότι θα θέσει ζήτημα κομματικής πειθαρχίας για την ψήφιση της Συμφωνίας των Πρεσπών, κάλεσε όσους διαφωνούν να παραδώσουν την έδρα τους, «διαφορετικά θα είναι αποστάτες ή προδότες», και εξέφρασε την ικανοποίησή του επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ ξεκαθάρισε ότι «δεν θα συμμετέχουν στα ψηφοδέλτιά του υποψήφιοι από τους ΑΝΕΛ». Δεν ξέρουμε πού το είδε αυτό το τελευταίο (εμείς θυμόμαστε το 2015 την αλήστου μνήμης Ραχήλ Μακρή, που τα είχε σπάσει με τον Καμμένο, να είναι υποψήφια του ΣΥΡΙΖΑ) και δεν νομίζουμε ότι η Κουντουρά ή ο Παπαχριστόπουλος ή ο Κουίκ αποφάσισαν να εγκαταλείψουν την πολιτική. Αν οι δύο πρώτοι υπερψηφίσουν τη Συμφωνία, ψηφίζοντας «κατά συνείδηση», ο Καμμένος θα τους διαγράψει και αυτοί θα περάσουν στον ΣΥΡΙΖΑ. Κι αν ο Παπαχριστόπουλος παραιτηθεί, όπως λέει, η έδρα του θα πάει στον πρώτο επιλαχόντα Κουίκ, ο οποίος δε θα έχει μεν ψηφίσει τη Συμφωνία, όμως έχει ήδη τεθεί εκτός κόμματος με απόφαση… Τοσουνίδη (μεγάλες πλάκες).
 
Αφού καθάρισε με τους «αποστάτες ή προδότες», ήρθε η ώρα του Κοτζιά: «Αυτός ο τύπος με αυτό το απόκομμα, που δεν ξέρω πού βρίσκει τα λεφτά, βγαίνει και κάνει κριτική στους ΑΝΕΛ. Του απαντώ ευθέως και καθαρά: είμαστε στην πολιτική για να διώχνουμε Κοτζιάδες που δεν τους εξέλεξε ο λαός». Περιττεύει να θυμίσουμε πως είναι ο ίδιος Καμμένος που πριν από μερικούς μήνες καλούσε τον Μητσοτάκη «να έχει απόλυτη εμπιστοσύνη στον υπουργό των Εξωτερικών, που διαπραγματεύεται την εθνική θέση»! Κι επειδή ένας Καμμένος δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς συνωμοσιολογικά σενάρια, επανέφερε τον Σόρος από το παράθυρα, αναρωτούμενος «πού βρίσκει τα λεφτά» ο Κοτζιάς.
 
Το καλύτερο το κράταγε για το τέλος. Ανακοίνωσε ότι από τις 10 Γενάρη ξεκινά η προεκλογική καμπάνια των ΑΝΕΛ με στόχο «όχι μόνο να είμαστε ρυθμιστές, αλλά η μεγάλη δύναμη που θα αναλάβει τα ηνία της διακυβέρνησης του τόπου»! Ευτυχώς που οι νέοι έχουν γερή κράση και αποφεύχθηκαν τα εγκεφαλικά (για κατουρημένα από τα γέλια βρακιά δεν παίρνουμε όρκο).
 
Ο ιλαρός τρόπος με τον οποίο ο Τσίπρας σχολίασε τα τελευταία κατορθώματα του κυβερνητικού συνεταίρου του («πού να πάει; Μην ανησυχείτε») δεν είναι τυχαίο. Στον ΣΥΡΙΖΑ ξέρουν πως ό,τι ζημιά ήταν να πάθουν από τον Καμμένο την έχουν πάθει. Αντιμετωπίζοντάς τον ως γραφικό, στρέφουν τη συζήτηση σ' αυτό, αφήνοντας εκτός την πολιτική ουσία της κυβερνητικής συνεργασίας τους με ένα ακροδεξιό μόρφωμα. Ο Καμμένος, πάντως, εξακολουθεί να είναι υπουργός σε ένα ευαίσθητο πόστο, εφαρμόζοντας μια αμερικανόδουλη πολιτική που έχει την πλήρη έγκριση του Τσίπρα. Να γελάμε με τις γραφικότητες, αλλά να μην ξεχνάμε ποτέ την πολιτική ουσία.