Από την Τρίτη το πρωί, οι άνθρωποι του Βενιζέλου φρόντισαν να λένε στα παπαγαλάκια των αστικών ΜΜΕ, ότι αυτός δεν γνώριζε τίποτα για την απόφαση του Παπανδρέου για διεξαγωγή δημοψηφίσματος. Ο ίδιος φρόντισε να μπει στο νοσοκομείο (πάσχοντας από καραμπινάτη… πολιτική ασθένεια), για να μείνει μακριά από τις επιθέσεις που είχαν ξεκινήσει μέσα από την ΚΟ του ΠΑΣΟΚ, από κέντρα που διαμορφώνουν την κυρίαρχη πολιτική στην Ελλάδα και από τις ιμπεριαλιστικές πρωτεύουσες της Ευρωζώνης, όπου είχαν αρχίσει τα όργανα.
Αν όμως δεν γνώριζε τίποτα για την απόφαση του Παπανδρέου, γιατί άρπαξε αμέσως την πάσα και απετέλεσε, το προηγούμενο βράδυ, τον δεύτερο ομιλητή στη συνεδρίαση της ΚΟ του ΠΑΣΟΚ, κάνοντας ζύμωση στους βουλευτές υπέρ του δημοψηφίσματος, το οποίο χαρακτήρισε «μια διαδικασία δημοκρατικά και εθνικά εκτονωτική και λυτρωτική»; Γιατί ήταν αυτός που βγήκε, αμέσως μετά, να κάνει ζύμωση από το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ΑΝΤ1, περιγράφοντας μάλιστα με λεπτομέρειες τη διαδικασία του δημοψηφίσματος; Στο κόλπο ήταν από την αρχή και μόλις είδε ότι το κόλπο δεν πιάνει πήδησε από το σκάφος του δημοψηφίσματος, αφήνοντας μόνο του τον Παπανδρέου. Το ίδιο έκανε και την άλλη μέρα. Μαζί πήγαν και γύρισαν από τις Κάννες και μόλις κατέβηκε από το αεροπλάνο έσπευσε να τον αδειάσει, κάνοντας τα χαράματα δήλωση κατά του δημοψηφίσματος. Ολ’ αυτά, όμως, καταγράφηκαν.
