Κακόγουστο ανέκδοτο, αλλά αυτή είναι η εικόνα που κυριάρχησε στα ελληνικά ΜΜΕ το πρώτο Σαββατοκύριακο της νέας συγκυβέρνησης. Φρόντισαν γι’ αυτό ο ίδιος ο Κοτζιάς με τις δηλώσεις του και οι άνθρωποί του, ενώ τα παπαγαλάκια που καλύπτουν τα θέματα του ΥΠΕΞ έσπευσαν πρόθυμα να φτιάξουν τα μυθεύματά τους, πιάνοντας στασίδι δίπλα στη νέα ηγεσία του ΥΠΕΞ (και στα μυστικά κονδύλια που αυτή διαχειρίζεται). Μέχρι και για εύφημη μνεία της Μογκερίνι προς τον Κοτζιά γράφτηκε, ενώ αν διαβάσει κανείς τη δήλωση που έκανε η Μογκερίνι μετά το τέλος του Συμβουλίου δε θα βρει καμιά αναφορά στην Ελλάδα.
Για να μην το βασανίζουμε και πολύ, ας σημειώσουμε ότι η αρχική δήλωση περί ετήσιας παράτασης των κυρώσεων σε βάρος της Ρωσίας ήταν δουλειά του πολωνού Τουσκ, προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου (διάδοχος του Ρομπάι) και φανατικού αντιρώσου. Είναι γνωστό πως ο Τουσκ τοποθετήθηκε σ’ αυτό το πόστο ως αντίβαρο στην τοποθέτηση της Μογκερίνι ως «υπουργού Εξωτερικών» της ΕΕ. Ως πρώην ΥΠΕΞ της Ιταλίας η Μογκερίνι κατηγορούνταν από τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης ως «φιλορωσίδα».
Καμία από τις ηγέτριες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις της ΕΕ, πλην Βρετανίας, δεν ήθελε το κείμενο του Τουσκ. Ηθελαν μια στάση «λελογισμένης σκλήρυνσης», για να διατηρήσουν ανοιχτούς τους διαύλους επικοινωνίας με τη Ρωσία. Αυτό ενόχλησε τον Ομπάμα που σπρώχνει τους ευρωπαίους σε σκληρή αντιπαράθεση με τη Ρωσία, παίζοντας ακόμα και με τον πόλεμο. Παρά την οικονομική επέκταση της Γερμανίας στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, οι ΗΠΑ εξακολουθούν να διατηρούν ισχυρά πολιτικά και στρατιωτικά ερείσματα σ’ αυτές τις χώρες, στις οποίες πουλάνε προστασία έναντι της Ρωσίας. Λίγο πριν το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, ο Ρόμαν Κουζνιάρ, βασικός σύμβουλος του πολωνού ΥΠΕΞ κατήγγειλε τις δυτικοευρωπαϊκές κυβερνήσεις για αμυντική στάση έναντι της επιθετικότητας του Πούτιν και ειδικά τη Γερμανία για «φιλορωσική στάση».
Η Γερμανία προβάλλει την πιο σθεναρή αντίσταση στην πίεση των Αμερικανών για σκλήρυνση της στάσης προς τη Ρωσία. Λίγο πριν ταξιδέψει στην Ουάσινγκτον για συνομιλίες με τον Ομπάμα, η Μέρκελ κατέστησε σαφές ότι η Γερμανία δεν προτίθεται να πουλήσει όπλα στην κυβέρνηση του Κιέβου για ν’ αντιμετωπίσει τους υποστηριζόμενους από τη Μόσχα αντάρτες της Ανατολικής Ουκρανίας. Αν δει κανείς το επίπεδο των γερμανορωσικών οικονομικών σχέσεων θα βρει τις απαντήσεις γι’ αυτή την «αμυντική» συμπεριφορά της Γερμανίας. Κατά 10 δισ. δολάρια μειώθηκαν οι εμπορικές συναλλαγές της Γερμανίας με τη Ρωσία μετά την έναρξη των κυρώσεων. Γερμανοί καπιταλιστές διαμαρτύρονται δημόσια γι’ αυτό, ενώ αντιπροσωπία τους έχει συναντηθεί με την Μέρκελ για να παραπονεθεί για το πλήγμα που δέχτηκε. Ο σοσιαλδημοκράτης Μ. Πλάτζεκ, πρόεδρος του Γερμανορωσικού Εμπορικού Επιμελητήριου, πρότεινε να αναγνωρίσει η Δύση την προσάρτηση της Κριμαίας για να βοηθήσει τον Πούτιν. Χριστιανοδημοκράτες βουλευτές αντέδρασαν σ’ αυτή την πρόταση και ο συντονιστής των γερμανορωσικών σχέσεων, βετεράνος σοσιαλδημοκράτης βουλευτής τους απάντησε πως «δε θα φτάσουμε στο σημείο να διχάσουμε τη χώρα για τις κυρώσεις σε βάρος της Ρωσίας».
Η ίδια συζήτηση γίνεται και στη Γαλλία. Το Δεκέμβρη, ο Ολάντ πήγε στο Καζαχστάν, χώρα σύμμαχο της Ρωσίας, συνοδευόμενος από 50 εκπροσώπους μονοπωλιακών ομίλων, οι οποίοι υπέγραψαν πληθώρα συμφωνιών. Επιστρέφοντας, έκανε μια στάση στη Μόσχα για να συνομιλήσει με τον Πούτιν στο αεροδρόμιο Βνούκοβο, ενώ τον Γενάρη κάλεσε τις χώρες της Δύσης να σταματήσουν να απειλούν τη Ρωσία με νέες κυρώσεις.
Οι βασικές ιμπεριαλιστικές χώρες της ΕΕ, λοιπόν, δεν ήταν διατεθειμένες να μετακινηθούν εκεί που επιθυμούσαν οι ΗΠΑ. Σκλήρυναν πολύ λίγο τις κυρώσεις σε βάρος της Ρωσίας και τις παρέτειναν μέχρι το Σεπτέμβρη και όχι για ένα χρόνο, αφήνοντας έτσι έδαφος στη διπλωματία τους. Και ο Κοτζιάς συμφώνησε σ’ αυτό «παρά τις γενικές αντιρρήσεις της Ελλάδας, επιθυμώντας τη διαφύλαξη της ενότητας της ΕΕ», όπως είπε. Στη συνέντευξη Τύπου που έδωσε, προσπάθησε να πει πως το κείμενο έγινε αγνώριστο χάρη στις ελληνικές παρεμβάσεις! Την απάντηση την έδωσε ο ΥΠΕΞ της Λιθουανίας Λίνας Λινκεβίτσιους, που δήλωσε στους New York Times: «Οι Ελληνες έσβησαν μερικές λέξεις, αλλά αυτό είναι ασήμαντο»!
