Πού οι εποχές που ο Καραμανλής έπαιρνε πίσω στη ΝΔ τον Σουφλιά με κείνο το αρχοντικό «Γιώργο, καλωσόρισες στο σπίτι σου» και κόντευε να πέσει το γήπεδο από τα χειροκροτήματα και τα ποδοβολητά των δεξιών συνέδρων. Η τελετή πολιτικής συνεργασίας (και όχι επανάκαμψης) της Μπακογιάννη με τη ΝΔ έγινε σ’ ένα θέατρο (καλά, κανένας δεν σκέφτηκε τους συμβολισμούς;), παρουσία καμιά κατοσταριάς στελεχών, που παρακολουθούσαν θλιμμένα τους ακόμη πιο θλιμμένους Σαμαρά και Μπακογιάννη να απαγγέλλουν διαβάζοντας τα γραπτά κείμενα που τους είχαν ετοιμάσει οι συνεργάτες τους (μη τυχόν και τους ξεφύγει καμιά λέξη). Ο Σαμαράς δεν έσκασε χαμόγελο ούτε όταν χειροκροτούσε, ενώ ακόμα και το γνωστό καρφιτσωμένο χαμόγελο της Μπακογιάννη ήταν πένθιμο και δεν ήταν μόνιμο. Σκέτη κηδεία η όλη τελετή κι ο καφές πικρός.
Το μενού της παρηγοριάς περιλάμβανε και Καρατζαφέρη στο φούρνο. Χωρίς πατάτες, καθόσον αυτές πηδούν μία-μία από το ταψί και προσχωρούν στη ΝΔ, φέρνοντας τον τέως αρχηγό σε κατάσταση… Βασίλη Λεβέντη. Οι ένοικοι των διάφορων διαμερισμάτων της δεξιάς πολυκατοικίας έχουν συνειδητοποιήσει πως τα πράγματα δεν πάνε πρίμα. Εχουν φτάσει στο σημείο να παλεύουν στήθος με στήθος με τον ΣΥΡΙΖΑ για την πρωτιά, κι αυτό –προς το παρόν– δεν φαίνεται ν’ αλλάζει, παρά τις επανασυγκολλήσεις στις οποίες τους οδηγεί η εκλογική ανάγκη.
Τι έγινε και στράβωσε η δουλειά με τον Καρατζαφέρη; Κάπου χάλασε στο παζάρι. Οχι, πάντως, επειδή ο Καρατζαφέρης ήθελε να εξασφαλίσει τους βουλευτές του και ο Σαμαράς δεν δεχόταν παρά για δυο-τρεις, όπως λέει στα παραληρήματά του από το «Τηλεάστυ». Αλλωστε, οι περισσότεροι από τους τέως βουλευτές του ΛΑΟΣ βολεύονται και μόνοι τους, με ατομικές συμφωνίες με τον Σαμαρά. Για τον Αϊβαλιώτη και τον Ροντούλη έγινε όλη η φασαρία; Ισως ο Καρατζαφέρης να ζήτησε να τεθεί ο ίδιος επικεφαλής στο Επικρατείας ή έστω μια θέση κάτω από τη Μπακογιάννη και ο Σαμαράς δεν του έκανε τη χάρη, δεδομένου ότι είχε εξασφαλίσει την προσχώρηση όλων των γκεσεμιών του ΛΑΟΣ.
Ο Καρατζαφέρης θα κατέβει μόνος του, θα κάνει μονομανή αγώνα κατά της ΝΔ και μια κάποια ζημιά μπορεί να την κάνει, μολονότι Βουλή μάλλον δεν πρόκειται να δει. Ομως, ο μεγάλος κίνδυνος για τη ΝΔ ακούει στ’ όνομα Καμμένος και προς αυτή την κατεύθυνση δεν υπήρξε τίποτα. Ούτε μια προσχώρηση βουλευτή. Φαίνεται πως όλοι λογαριάζουν πως μπορούν πιο εύκολα να βγουν με το κόμμα Καμμένου (ποντάρουν στο ρεύμα που κατέγραψαν στις 6 Μάη, μολονότι ο Καμμένος κατεξευτελίστηκε με την ιστορία του «plan B»), να εξασφαλίσουν έδρες στη Βουλή και μετά να δουν τι θα κάνουν. Ολοι, άλλωστε, περιμένουν τον Καραμανλή να επιστρέψει και να αναλάβει να ενώσει πραγματικά (και όχι να συγκολλήσει προεκλογικά) τους ενοίκους της δεξιάς πολυκατοικίας.
Κατά τα άλλα, ο Σαμαράς επέλεξε να δώσει προεκλογική μάχη μόνο με τον ΣΥΡΙΖΑ, στα πρότυπα του παλιού δικομματισμού. Και μάλιστα, όχι μόνο με κινδυνολογία για έξοδο από το ευρώ ή με ανάδειξη των συνεχών αντιφάσεων στο δημόσιο λόγο των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και με παραδοσιακό αντικομμουνισμό της περιόδου του μοναρχοφασισμού, στον οποίο ο Σαμαράς έχει γαλουχηθεί ως πνευματικό παιδί του Αβέρωφ. Υπολογίζει πως έτσι μπορεί να μαζέψει και ένα μέρος από το ακροδεξιό ακροατήριο, που ψήφισε Καμμένο, ΛΑΟΣ ή νεοναζί.
