Θα έχετε προσέξει ασφαλώς ότι εδώ και λίγο καιρό η δράση των νεοναζιστικών ταγμάτων εφόδου έχει σταματήσει. Εχουν σταματήσει και τα νυχτερινά λιντσαρίσματα μεταναστών, αλλά και τα πογκρόμ σε πανηγύρια και λαϊκές αγορές με πρωταγωνιστές βουλευτές του νεοναζιστικού μορφώματος, τις οποίες διαφήμιζαν μάλιστα με βίντεο που τραβούσαν οι ίδιοι.
Πρόκειται για καμουφλάζ και όχι για αλλαγή τακτικής. Προφανώς αυτό ζητήθηκε «άνωθεν» και όταν λέμε «άνωθεν» δεν εννοούμε μόνο τους σκοτεινούς μηχανισμούς της κρατικής καταστολής, με τους οποίους είχαν πάντοτε επαφή οι ηγετικές «μορφές» του νεοναζισμού, αλλά και τους χρηματοδότες τους, οι οποίοι προφανώς εκτιμούν ότι πρέπει να υπάρξει μια παροδική αυτοσυγκράτηση, ώστε το μόρφωμα να κατοχυρώσει το ρόλο του ως «σκληρή αντιπολίτευση» εντός του κοινοβουλευτικού φάσματος.
«Κύριε πρόεδρε, κυρίες και κύριοι βουλευτές, ασφαλώς και η Χρυσή Αυγή καταδικάζει την τρομοκρατία και κάθε πράξη βίας», έλεγε ο Μιχαλολιάκος την περασμένη Τετάρτη στη Βουλή. «Οπως πολύ σωστά είπε ο κ. Λοβέρδος, αν δεν κάνω λάθος, καταδικάζουμε χωρίς “κόμμα”, χωρίς “αλλά”, χωρίς “όμως”. Καταδικάζουμε τη βία και την τρομοκρατία», συμπλήρωσε, για να τονίσει στη συνέχεια: «Λέω ότι καταδικάζουμε την τρομοκρατία. Επίσης, το λέω αυτό, ευκαιρίας δοθείσης, διότι οργιάζουν στο βασίλειο της Δανιμαρκίας πολλές προβοκάτσιες, γιατί μπορεί αύριο με τα μπλουζάκια τα περίφημα, που λέτε, της Χρυσής Αυγής να πάει να κάνει κάποιος κάτι και να μας το χρεώσετε. Οχι, εμείς απ’ αυτήν εδώ την αίθουσα καταδικάζουμε κάθε πράξη βίας και κάθε πράξη τρομοκρατίας»!
Προσπαθούν, λοιπόν, να εμφανιστούν ως ένα κοινοβουλευτικό εθνικιστικό κόμμα και όχι ως μια συμμορία που οργανώνει τάγματα εφόδου. Το γεγονός, όμως, ότι έχουν περιοριστεί τα λιντσαρίσματα αποδεικνύει ότι αυτά, στη συντριπτική τους πλειοψηφία, δεν είναι πρωτοβουλία κάποιων «θερμόαιμων», που έχουν απλά πολιτική αναφορά στη Χρυσή Αυγή, αλλά ότι οργανώνονται από τα στελέχη της, που έχουν συνηθίσει χρόνια τώρα σ’ αυτού του είδους τη νυχτερινή δράση με τις πλάτες της αστυνομίας.
Φυσικά και θα επανέλθουν. Αλλωστε, ο μικρός στρατός που έχει οικοδομηθεί από παλιά, τρέφεται από τις επιχειρήσεις των ταγμάτων εφόδου. Δεν μπορεί να ζήσει χωρίς αυτές. Και η στρατολόγηση διάφορων «πιτσιρικάδων» απαιτεί να τους προσφέρεται ευκαιρία για «δράση». Απλά, για ένα διάστημα αποφάσισαν να αναδιπλωθούν, για να πάψουν ν’ απασχο- λούν με αρνητικό τρόπο τη δημοσιότητα και ν’ αφοπλίσουν τον Βενιζέλο που είχε αναλάβει τη σχετική «πρωτοβουλία» για να προσφέρει έναν ευνοϊκό χώρο δράσης στο ΠΑΣΟΚ. Είναι και ο Δένδιας, άλλωστε, που όχι μόνο τους ξεπερνά με τις κατασταλτικές επιχειρήσεις του, αλλά κρατάει και το μαχαίρι και το πεπόνι, απειλώντας να τους αποκόψει από τις επαφές που έχουν με τη μπατσαρία. Γι’ αυτό και λουφάζουν, αφήνοντάς τον να κάνει μόνος το κατασταλτικό παιχνίδι και περιοριζόμενοι να τον καταγγέλλουν για μη αποτελεσματικότητα και επικοινωνιακά παιχνίδια.
Προσαρμογή
Η «προσαρμογή» των νεοναζί, όμως, έχει και άλλες πλευρές και όχι μόνο την τακτική αναδίπλωση των ταγμάτων εφόδου. Για παράδειγμα, ο Μιχαλολιάκος πήρε πίσω τα περί «προδοτών» που εκστομίζονται συνεχώς από τον ίδιο και τα πρωτοπαλίκαρά του. Αναφερόμενος στις νομικές πτυχές της δανειακής σύμβασης (αγγλικό δίκαιο, αρμόδιο το δικαστήριο του Λουξεμβούργου), είπε: «Ισως κάποιοι αγνά, άδολα, πιστεύουν ότι προβαίνουν σε αυτές τις ενέργειες για να σώσουν τη χώρα, ότι δεν είναι προδότες. Ωραία. Ομως, εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας υπογράφουν. Αυτό είναι δεδομένο. Το τι σημαίνει αυτό ας το κρίνει ο καθείς με τη λογική του και ο λαός, όταν θα έρθει η ώρα». Αυτό μάλλον δεν πολυάρεσε στον Παππά, από τους παλιούς του μορφώματος και εμφανιζόμενο ως θεωρητικό του ναζισμού, ο οποίος στη δική του παρέμβαση, ψιλοάδειασε τον «αρχηγό». Πρώτα είπε «να μιλήσει τουλάχιστον ο λαός της Χρυσής Αυγής» (άρα ο «αρχηγός», που είχε μιλήσει πριν, μάλλον δεν εξέφραζε το «λαό») και στη συνέχεια απευθύνθηκε στην κυβέρνηση κραυγάζοντας με το γνωστό του ύφος: «Είστε πολύ δύσκολοι στο να καταλαβαίνετε και να έχετε μία άδολη, αγνή φιλοπατρία!» (δεύτερη μπηχτή στον «αρχηγό» που είχε αποδόσει «αγνά, άδολα» κίνητρα στη συγκυβέρνηση). «Δεν σας υβρίζουμε! Δεν είστε προδότες! Προς Θεού! Να ειπωθεί τέτοιο πράγμα στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, ότι είστε προδότες; Αλίμονο! Εκχωρείτε απλώς την εθνική κυριαρχία! Προδότες δεν είστε!».
Ο Μιχαλολιάκος, όμως, για μια ακόμη φορά, προσπάθησε να σβήσει και το χαρακτηρισμό της «αντισυστημικής» δύναμης, υποβάλλοντας… πρακτικές προτάσεις διαχείρισης: «Για να σώσουμε τη χώρα, φθάσαμε να ξεπουλάμε τα πάντα. Γιατί τα ξεπουλάμε και δεν τα εκμισθώνουμε; Συνέβαινε και σε άλλες εποχές. Ο Πάγκαλος, αν θυμάμαι καλά, ή κάποιοι άλλοι στο Μεσοπόλεμο είχαν εκχωρήσει το κρατικό λαχείο σε ιδιώτες. Να το ενοικιάσουμε, εν πάση περιπτώσει, προκειμένου να βρεθούν κάποια κεφάλαια». Μετατρεπόμενος, δε, σε… ΣΥΡΙΖΑ είπε: «Εμείς, ως Χρυσή Αυγή, λέμε ευθέως ότι ο ελληνικός λαός, για να βγει από αυτήν την κρίση, πρέπει να υποφέρει. Τουλάχιστον, όμως, εάν υποφέρει, να δει τον κόπο του».
Αυτή είναι η «αντισυστημική» δύναμη. Βρίσκει δουλειά σε εργάτες με μεροκάματο 15 ευρώ, βγάζει ανακοινώσεις υπέρ καπιταλιστικών επιχειρήσεων, κατηγορεί την κυβέρνηση ότι… εξοντώνει τους εφοπλιστές και ζητά από τον ελληνικό λαό να υποφέρει για να βγει από την κρίση. Η συγκυρία, βέβαια, είναι τέτοια που ευνοεί το φούντωμα του νεοναζιστικού φαινόμενου. Κατεστραμμένοι «νοικοκυραίοι», «ελληναράδες», νέοι χωρίς μέλλον αποτελούν πρώτη ύλη για το νεοναζισμό, ο οποίος προσπαθεί να καμουφλάρει τις πιο αγριανθρωπικές πλευρές της δράσης του για να εγκλωβίσει όσο γίνεται περισσότερους. Γι’ αυτό, άλλωστε και αποποιείται το νεοναζιστικό παρελθόν, εμμένοντας στον εθνικισμό και τις αναφορές στη χούντα του 1967-74.
