Περιμένει να γίνει κυβέρνηση με την τακτική του «ώριμου φρούτου»
Τι ακριβώς εννοούσε ο Παπαδημούλης όταν έλεγε, την επαύριο των εκλογών, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δε θ’ ασκήσει αντιπολίτευση του 4,5% αλλά αντιπολίτευση του 27%; Ακόμα και οι έχοντες μικρή εξάσκηση στα… σανσκριτικά της αστικής πολιτικής κατάλαβαν τι εννοούσε, όπως κατάλαβαν τι εννοούσε και με το «θα τους ρημάξουμε στην ομαλότητα». Για όσους δεν κατάλαβαν και κυρίως για τους ιθύνοντες στις ιμπεριαλιστικές πρωτεύουσες, που ενδεχομένως έχουν εσφαλμένη εικόνα για τον ΣΥΡΙΖΑ, ανέλαβε να το κάνει «νιανιά» ο ίδιος ο Τσίπρας, επιλέγοντας –α-σφαλώς όχι τυχαία– το βρετανικό Reuters για την πρώτη μετεκλογική συνέντευξή του (δημοσιεύτηκε από το πρακτορείο την Τρίτη 19 Ιού-νη). Και τι δεν είπε… ο στόμας του.
Καταρχάς, έδωσε διαβεβαιώσεις στο διεθνές κεφάλαιο και τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις: «Οταν ρωτήθηκε για τη στρατηγική μετά τις εκλογές της Κυριακής, ο Τσίπρας διεμήνυσε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα καλέσει τους υποστηρικτές του να βγουν στους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν ενάντια στα μέτρα λιτότητας. Το μπλοκ των 12 αριστερίστικων ομάδων, αντίθετα, θα εστιάσει την ενεργητικότητά του στη δημιουργία “μιας ασπίδας προστασίας γι’ αυτούς που βρίσκονται στο περιθώριο”. “Η αλληλεγγύη και η αντίσταση είναι αμφότερες σημαντικές, αλλά τώρα η αλληλεγγύη είναι πιο σημαντική”, είπε». Και για να μη μείνει αμφιβολία στους αποδέκτες του μηνύματός του για τη μεγάλη σημασία που έχει για τους ίδιους και το σύστημά τους η ύπαρξη του ΣΥΡΙΖΑ, σημείωσε με νόημα: «Αν δεν υπήρχε ο ΣΥΡΙΖΑ, η εναλλακτική λύση σήμερα θα ήταν τα άκρα, το χάος και η Χρυσή Αυγή»!
Πριν από δυο χρόνια ήταν ο Σαμαράς που έλεγε το ίδιο πράγμα, απαντώντας σε όσους, εντός και εκτός Ελλάδας, τον κατηγορούσαν επειδή δεν ψήφισε το πρώτο Μνημόνιο: «Αν δεν ήταν η ΝΔ στην αντιπολίτευση, μοναδική αντιπολίτευση θα ήταν το πεζοδρόμιο».
Στη συνέχεια, ο Τσίπρας περιέγραψε με γλαφυρό τρόπο την τακτική του «ώριμου φρούτου» που θ’ ακολουθήσει ως αξιωματική αντιπολίτευση ο ΣΥΡΙΖΑ. Πρώτο, κριτική στήριξη στην κυβέρνηση: «Ο ρόλος μας είναι να είμαστε μέσα και έξω από το κοινοβούλιο, να χειροκροτού-με κάθε τι θετικό, να καταδικάζουμε όλα τα αρνητικά και να προτείνουμε εναλλακτικές λύσεις». Εξαρτάται από τη συγκυβέρνηση αν θ’ αξιοποιήσει αυτή την υπεύθυνη στάση της αξιωματικής αντιπολίτευσης: «Η Ελλάδα χρειάζεται θαρραλέους και αποφασιστικούς ηγέτες που μπορούν να χρησιμοποιήσουν την οργή του λαού μας… ως όπλο για να διαπραγματευθούν προς όφελος της χώρας». Δεύτερο, αναμονή για να πάρουν την κυβέρνηση, μετά την αναπόφευκτη φθορά της συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ. Οπως σημειώνει το Reuters, «ο κ. Τσίπρας εκτίμησε ότι η κυβέρνηση που θα σχηματιστεί στην Ελλάδα “θα αποτύχει”, διότι στηρίζεται σε “ξεπερασμένες πολιτικές δυνάμεις”, ανοίγοντας το δρόμο για την ανάληψη της εξουσίας από τον ΣΥΡΙΖΑ». Ο ίδιος ο Τσίπρας τόνισε: «Κανείς άλλος εκτός από εμάς δεν μπορεί να κάνει τις βαθιές μεταρρυθμίσεις που χρειάζεται η χώρα, διότι εμείς δεν είμαστε διεφθαρμένοι, ούτε φθαρμένοι. Αργά ή γρήγορα, θα έχουμε αυτήν την ευκαιρία. Θα προετοιμαστούμε πολύ καλύτερα για να ασκήσουμε μια πιο μαχητική και υπεύθυνη αντιπολίτευση. Και, προφανώς, θα οργανωθούμε ώστε να είμαστε σε θέση να διεκδικήσουμε την κυβέρνηση όταν δοθεί η ευκαιρία».
Βέβαια, η καλή (ή κακή – εξαρτάται από τις αυταπάτες που κάποιος έχει για τη φύση, το ρόλο και τις επιδιώξεις του ΣΥΡΙΖΑ) μέρα φάνηκε από το βράδυ της Κυριακής και συνεχίστηκε τη Δευτέρα. Από τη βραδιά κιόλας των εκλογών, ο Τσίπρας προεξόφλησε ότι ο Σαμαράς «έχει τη δυνατότητα να σχηματίσει κυβέρνηση με βάση τη λαϊκή ετυμηγορία στη βάση των δικών του προγραμματικών επιλογών». Λες και ανησυχούσε μη τυχόν και ο Σαμαράς δεν μπορέσει να σχηματίσει κυβέρνηση. Τοποθέτησε, δε, τον ΣΥΡΙΖΑ στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Τι άλλαξε σε σχέση με την 6η Μάη; Τότε ο Τσίπρας έλεγε πως άμα πάρει τη διερευνητική εντολή δε θα την επιστρέψει, αλλά θα καλέσει το λαό στο Σύνταγμα και θ’ απαιτήσει από τον πρόεδρο της Δημοκρατίας να ορκίσει «κυβέρνηση της Αριστεράς» που θα πάει στη Βουλή να ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης. Οταν πήρε τη διερευνητική εντολή, μολονότι τα νούμερα δεν έβγαιναν για «κυβέρνηση της Αριστεράς» (96 έδρες άθροιζαν με Περισσό και ΔΗΜΑΡ), την κράτησε τρεις μέρες και έκανε το γνωστό πολιτικό σόου. Τώρα, με 100 έ-δρες στο γνωστό άθροισμα (ΣΥΡΙΖΑ-ΔΗΜΑΡ-Περισσός), γιατί προσέφερε την κυβέρνηση στον Σαμαρά; Γιατί αποδέχτηκε τη δημιουργία μιας «μνημονιακής» κυβέρνησης και δεν έκανε προσπάθειες να την αποτρέψει; Γιατί δεν κάλεσε τη ΔΗΜΑΡ να μη συμμετάσχει, όπως έκανε μετά τις 6 Μάη, όταν μιλούσε για «αριστερό Καρατζαφέρη»;
Είναι φανερό ότι μετά τις 6 Μάη ο ΣΥΡΙΖΑ έπαιζε ένα πολιτικό θέατρο, με σκοπό να μη σχηματιστεί κυβέρνηση, αλλά να προκληθούν νέες εκλογές στις οποίες ήταν σίγουρο ότι θα αύξανε τη δύναμή του. Γι’ αυτό και ασκού-σε πίεση στον Κουβέλη να μη συμμετάσχει σε συγκυβέρνηση με ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, ενώ τώρα έκανε το ακριβώς αντίθετο: έσπρωχνε τον Κουβέλη να συμμετάσχει, για να δέσει η συμμετοχή και του ΠΑΣΟΚ. Παρουσίασε μάλιστα το σχηματισμό κυβέρνησης με πυρήνα τη ΝΔ, όχι μόνο ως τυπικά νόμιμο, αλλά και ως πολιτικά επιθυμητό. Με το θράσος που τον χαρακτηρίζει, δε, ξιφούλκησε ενάντια στις «λογικές επικοινωνιακής διαχείρισης»! Ποιος; Ο μετρ των προπαγανδιστικών σόου, που έκανε ακριβώς αυτό με τη διερευνητική εντολή που πήρε στις 7 Μάη.
Αλλά δεν περιορίστηκε μόνο σ’ αυτό. Ηδη από τη βραδιά των εκλογών δόθηκε η πρώτη γεύση «κριτικής στήριξης» στη νέα συγκυβέρνηση, όταν ο Τσίπρας δήλωσε ότι «θα απαιτήσουμε από τη θέση της υπεύθυνης και μαχητικής αντιπολίτευσης, να αξιοποιήσει η κυβέρνηση προς όφελος του λαού τις όποιες δυνατότητες διεκδίκησης που προκύπτουν από τη λαϊκή παρέμβαση στις εξελίξεις και από την ισχυρή παρουσία του ΣΥΡΙΖΑ»! Τη Δευτέρα, μετά τη συνάντηση με τον Σαμαρά, ο Τσίπρας έγινε σαφέστερος. Καταρχάς, μίλησε για «σημαντικές δυνατότητες διαπραγμάτευσης, επαναδιαπραγμάτευσης που προκύπτουν από την ισχυρή λαϊκή παρουσία, από την εντολή του λαού μας στις 6 Μαΐου και στις 17 Ιουνίου», τις οποίες θα πρέπει να αξιοποιήσει η νέα κυβέρνηση, την οποία κάλεσε «να πάει στις Βρυξέλλες με τον πήχη ψηλά». Απ’ αυτό πιάστηκε ο Βενιζέλος και τον κάλεσε να συμμετάσχει τουλάχιστον στη διαπραγματευτική ομάδα, γιατί δεν είναι δυνατόν να προτείνεις σε μια κυβέρνηση να εφαρμόσει την πολιτική σου, χωρίς εσύ να συμμετέχεις. Και μάλιστα, να λες ότι η συγκεκριμένη κυβέρνηση «θα συνεχίσει τη μνημονιακή πολιτική» και την ίδια ώρα να την καλείς να βάλει ψηλά τον πήχη.
Παράλληλα, ο Τσίπρας ανακοίνωσε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα ασκεί «υπεύθυνη αντιπολίτευση» και, εμμέσως πλην σαφώς, προσέφερε χρόνο ανοχής στην κυβέρνηση: «Πι- στεύω ότι κυβέρνηση πρέπει να συγκροτηθεί με πυρήνα τη ΝΔ, αφού αυτό επέλεξε ο λαός, και να την κρίνει η ιστορία και ο ίδιος ο λαός για τα αποτελέσματά της». Οταν, μάλιστα, ρωτήθηκε αν πιστεύει ότι ο χρόνος της κυβέρνησης θα είναι μικρός, ο Τσίπρας απάντησε άλλα αντί άλλων: «Πιστεύω ότι δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο και όσοι προτείνουν επικοινωνιακού χαρακτήρα διαδικασίες παράτασης διερευνητικών εντολών θα κριθούν και από τον ελληνικό λαό για όσα λένε και πράττουν. Σε ό,τι μας αφορά εάν δεν υπάρχει εξέλιξη σήμερα το βράδυ και μας καλέσει ο πρόεδρος της δημοκρατίας, δεν θα αναλάβουμε διερευνητική εντολή διότι πιστεύουμε ότι πρέπει με βάση την κρίση και την ετυμηγορία του λαού που πρέπει όλοι να σεβαστούμε να έχουμε άμεση εξέλιξη».
Αυτή ακριβώς τη θέση εξήγησαν παραπέρα ο Παπαδημούλης, επαναλαμβάνοντας συνεχώς το «θα τους ρημάξουμε στην ομαλότητα» (τέσσερις συνεντεύξεις του σε ραδιοτηλεοπτικούς σταθμούς μετρήσαμε μέσα σ’ ένα διήμερο), και ο Τσίπρας στη συνέντευξη στο Reuters. Δίνουν διαβεβαιώσεις ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα κάνει ό,τι μπορεί για να μην υπάρξουν κινητοποιήσεις ενάντια στην πολιτική της κυβέρνησης και θα ασκεί αντιπολίτευση μέσα στη Βουλή. Οτι δεν βιάζονται και ότι θα χρησιμοποιήσουν το χρόνο της αντιπολίτευσης για να προετοιμαστούν για την κυβέρνηση, όταν θα έρθει η ώρα τους. Μέσα σ’ ένα 24ωρο «πούλησαν» στην ψύχρα εκείνους που πίστεψαν ότι ψηφίζουν μια μαχητική αντιμνημονιακή δύναμη.
