Ούτε παραγγελία να τον είχαν οι Τσιπραίοι τον ξυλοδαρμό του Μπουτάρη από τους φασιστοπόντιους. Ηταν η καλύτερη ευκαιρία για να ανακοινώσουν τη στήριξη στον Μπουτάρη για τη δημαρχία Θεσσαλονίκης, την οποία πριν από μήνες είχε υπαινιχτεί ο Τσίπρας.
Οπως επισημαίνουμε εδώ και καιρό, ο ΣΥΡΙΖΑ, βλέποντας τη γύμνια του σε δημοτικό και περιφερειακό επίπεδο, έχει αποφασίσει να «κρυφτεί» πίσω από διάφορους παράγοντες του «Κέντρου», όπως ο Αρναουτάκης στην περιφέρεια Κρήτης και ο Μπουτάρης στο δήμο Θεσσαλονίκης (μήπως και ο Κατσιφάρας στη Δυτική Ελλάδα;). Ετσι, είδε τον ξυλοδαρμό του Μπουτάρη ως μάννα εξ ουρανού. Φούσκωσε το ζήτημα πολιτικά, το χρέωσε στη ΝΔ και μετά τράβηξε ο ίδιος ο Τσίπρας κατά Θεσσαλονίκη μεριά, για να συναντηθεί με τον Μπουτάρη σε μια κακόγουστη και κακοστημένη φιέστα και να του προσφέρει το «στέμμα», όπως ο Μάρκος Αντώνιος στον Καίσαρα, που τάχαμου δεν ήθελε να γίνει αυτοκράτορας. «Στήριξη στον Μπουτάρη», κραύγαζε το πρωτοσέλιδο της «Αυγής», λες και αυτό ήταν το σημαντικότερο ζήτημα στη χώρα εκείνη την ημέρα. «Βρήκες τον μπελά σου, συμβολοποιείς ένα ολόκληρο δημοκρατικό προοδευτικό μέτωπο απέναντι στη μαυρίλα κι αυτόν τον αγώνα πρέπει να τον δώσεις» είπε ο Τσίπρας στoν Μπουτάρη. Ομως, άλλο Σέξπιρ και άλλο λογογράφος του Τσίπρα, άλλο Πίτερ Μπρουκ και άλλο Βερναρδάκης. Γι’ αυτό μιλάμε για κακόγουστη και κακοστημένη φάρσα.
Πρόκειται, φυσικά, για μια ακόμη χωρίς αρχές, μικροπολιτική, φιλισταϊκή πολιτική συμπεριφορά των αδίστακτων συριζαίων. Περιττεύει να σημειώσουμε ότι ο Τσίπρας δε ρώτησε κανέναν για να δώσει το χρίσμα στον Μπουτάρη. Ούτε τα «όργανα» του ΣΥΡΙΖΑ, ούτε την κομματική παράταξη στο δήμο Θεσσαλονίκης. Αμα τους αρέσει είναι το μότο που οδηγεί τα βήματα της παρέας του Μαξίμου.
Αλλωστε, στην πρόσφατη συνεδρίαση της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ είχε φτιαχτεί το απαραίτητο ιδεολογικό πλαίσιο για τέτοιες κινήσεις. Φλύαρο, όπως το συνηθίζουν οι συριζαίοι, όμως ακόμα και μέσα στην αφόρητη φλυαρία μπορεί κανείς να βρει το ζουμί. «Στόχος μας πρέπει να είναι η εδραίωση της ενισχυμένης παρουσίας του ΣΥΡΙΖΑ στην Αυτοδιοίκηση», λέει η απόφαση. Και συνεχίζει: «Αξιοποιώντας την εμπειρία του 2014, πρέπει να αποφύγουμε τα λάθη που διαμόρφωσαν ένα αρνητικό αποτέλεσμα, καθώς υπήρξε μεγάλη αναντιστοιχία, τόσο του κοινωνικού ρεύματος υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ, όσο και του εκλογικού σώματος που τον εμπιστεύτηκε δύο φορές το 2015». Και για όσους δεν κατάλαβαν, διευκρινίζει: «Οφείλουμε να κατανοήσουμε τις συνέπειες και να αποφύγουμε την αρνητική εμπειρία από τις λογικές “καθαρότητας“ και “καταγραφής“ που οδηγούν σε απομόνωση».
Οπότε το «διά ταύτα» προκύπτει εύκολα: «Επιδιώκουμε τη συγκρότηση συνδυασμών νίκης, που θα διοικήσουν την επόμενη μέρα τους Δήμους και τις Περιφέρειες και θα διαδραματίσουν καθοριστικό ρόλο σε κάθε περιοχή. Προϋπόθεση για να συμβεί αυτό είναι οι ευρύτερες δυνατές συνεργασίες, που θα βασίζονται σε συγκεκριμένες προγραμματικές και προοδευτικές συγκλίσεις».
Είναι ο Μπουτάρης τέτοια περίπτωση; Φυσικά και είναι, ιδιαίτερα από τότε που έφαγε ξύλο από τους φασιστοπόντιους, λέει ο Τσίπρας. Αλλη γνώμη είχαν, βέβαια, τα τοπικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ μέχρι και πριν από λίγο καιρό. Στην προηγούμενη προεκλογική περίοδο, ο τότε υποψήφιος δήμαρχος Θεσσαλονίκης και νυν βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Τριαντάφυλλος Μηταφίδης έλεγε για τον Μπουτάρη ότι «ακολουθεί ευλαβικά τις πρακτικές και τις νοοτροπίες Παπαγεωργόπουλου» (ξέρετε, του πρώην δεξιού βουλευτή και δημάρχου που καταδικάστηκε σε ισόβια για όργιο ρεμούλας). Καμιά ομοιότητα του Μπουτάρη με τον Παπαγεωργόπουλο δεν είναι συμπτωματική!», έλεγε ο Μηταφίδης. Και συνέχιζε στο ίδιο οξύ καταγγελτικό ύφος: «Πόσο τρομακτικά του μοιάζετε κύριε Μπουτάρη! Αλλά, μη νομίζετε ότι ξεγελάτε τους πολίτες. Μια χαρά καταλαβαίνουν πως η δημοκρατική γύμνια δεν κρύβεται πίσω από τα “ατσαλάκωτα στυλ“, όπως επίσης δεν κρύβεται και πίσω από τον δήθεν αντικομφορμισμό και το υφάκι του άνετου!».
Αλλαξε σε τίποτα ο Μπουτάρης από τότε; Οχι βέβαια. Απλά, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει συνειδητοποιήσει τη γύμνια του σε δημοτικό και περιφερειακό επίπεδο και επειδή φοβάται πως θα χάσει και την περιφέρεια Αττικής, αρπάζεται από τα χαϊμαλιά του Μπουτάρη, μπας και πάρει ένα μεγάλο δήμο και ιδιαίτερα αυτόν της Θεσσαλονίκης, που θεωρείται παραδοσιακό φρούριο της Δεξιάς.
«Η καθαριότητα στο δήμο Θεσσαλονίκης όχι μόνο δεν είναι “μισή αρχοντιά“ αλλά ένα ακόμη ακριβοπληρωμένο από τους δημότες σκάνδαλο», κατήγγειλε η συριζαϊκή δημοτική παράταξη «Θεσσαλονίκη Ανοιχτή Πόλη», σημειώνοντας ότι «η πολιτική της διοίκησης Μπουτάρη στην καθαριότητα έχει ανεβάσει το κόστος αποκομιδής ενώ με τη “λεόντεια” συμφωνία που έχει υπογράψει με τον ιδιοκτήτη του ΚΔΑΥ Σίνδου, ο δήμος αντί να αποκομίζει έσοδα από την ανακύκλωση, τα χαρίζει στον ιδιώτη». Περασμένα ξεχασμένα και αυτά!
Και πιο πρόσφατα, η νέα επικεφαλής της δημοτικής παράταξης του ΣΥΡΙΖΑ Ρία Καλφακάκου δήλωνε ότι η παράταξή της έχει πρόγραμμα και είναι έτοιμη να αναλάβει τη διοίκηση του δήμου, εκτιμώντας ότι ο Μπουτάρης είναι «τελειωμένος» και πως η παράταξή του δεν έχει άλλον για να κατεβάσει. Σημείωνε, δε, ότι η διοίκηση Μπουτάρη δεν μπόρεσε να επιλύσει όλα αυτά τα χρόνια βασικά προβλήματα της πόλης, όπως το συγκοινωνιακό και η καθαριότητα. Πού να φανταζόταν ότι η ηγετική ομάδα του κόμματός της θα τους φόραγε καπέλο τον Μπουτάρη και θα τους ανάγκαζε να γλείψουν εκεί που έφτυναν;
