Μάλλον χωρίς να το θέλει, ο βέλγος υπουργός Οικονομικών Ντιντιέ Ράιντερς, μιλώντας στην κάμερα του Bloomberg, ξεμπρόστιασε τον Βενιζέλο (αλλά και τον πολυμήχανο Γι-ούνκερ). «Θεωρούσα, όπως και οι συνάδελφοί μου» –είπε ο βέλγος υπουργός– «ότι η σχετική απόφαση έπρεπε να ληφθεί πριν τα μέσα Οκτώβρη. Ομως, η Ελλάδα ζήτησε η πληρωμή να γίνει πριν τα μέσα Νοεμβρίου και έτσι σκεφτήκαμε ότι έχουμε χρόνο μπροστά μας».
Τι δήλωσε ο Γιούνκερ μετά το τέλος του Eurogroup; Οτι η σύνοδος της 13ης Οκτώβρη, για την έγκριση της εκταμίευσης της 6ης δόσης, αναβλήθηκε για το Νοέμβρη, προκειμένου να προλάβει η τρόικα να ολοκληρώσει την έκθεσή της. Τα ίδια, με περισσότερη σάλτσα, δήλωσε και ο Βενιζέλος στη συνέντευξη Τύπου που εκτάκτως έδωσε την Τρίτη. Τα υπόλοιπα τα ανέλαβαν τα παπαγαλάκια, στα οποία έγιναν οι κατάλληλες διαρροές: «στον αέρα η 6η δόση», «δραματικές στιγμές για τον υπουργό Οικονομικών», «σκληραίνουν τη στάση τους οι εταίροι» κτλ. κτλ. κτλ.
Να πάρουμε υπόψη μας και κάτι ακόμη. Πριν από δέκα μέρες, Σαχινίδης και Βενιζέλος δήλωναν ότι λεφτά για να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις υπάρχουν μέχρι τα μέσα Οκτώβρη. Τώρα, ο Βενιζέλος δηλώνει ότι λεφτά υπάρχουν μέχρι τα μέσα Νοέμβρη. Πού βρέθηκαν; Απλά, ποτέ δεν υπήρξε πρόβλημα, γι’ αυτό και έχουν την άνεση να μεταθέτουν την ημερομηνία.
Είναι φανερό ότι για μια ακόμη φορά παίζεται το κακοστημένο θέατρο του εκβιασμού του ελληνικού λαού. Ενα θέατρο το σενάριο του οποίου συνέγραψε ο Βενιζέλος και στο οποίο ως ένας από τους πρωταγωνιστές δέχτηκε να παίξει ο Γιούνκερ, πολύπειρη νυφίτσα της ευρωπαϊκής πολιτικής. (Για να είμαστε απολύτως ακριβείς, πρέπει να πούμε ότι ο Γι-ούνκερ ήταν ιδιαίτερα προσεκτικός στα όσα δήλωσε, αφού είπε ότι η ελληνική κυβέρνηση τους διαβεβαίωσε ότι δεν αντιμετωπίζει πρόβλημα ρευστού μέχρι τα μέσα Νοέμβρη, ενώ δεν παρέλειψε να επαναλάβει ότι η Ελλάδα «δεν χρεοκοπεί, δεν βγαίνει από την Ευρωζώνη και ότι η ΕΕ θα κάνει ό,τι χρειάζεται για να αποφευχθεί μια χρεοκοπία»). Ο βέλγος υπουργός, είτε γιατί δεν κατάλαβε τι ακριβώς παιζόταν είτε γιατί για κάποιο λόγο ήθελε να τους τη σπάσει, αποκάλυψε πως το αίτημα γι’ αναβολή υποβλήθηκε από την Ελλάδα.
Γιατί υποβλήθηκε; Μα για να συντηρηθεί και να κορυφωθεί το κλίμα εκβιασμού, ενόψει της ψήφισης των νέων αντεργατικών και αντιλαϊκών μέτρων («εργασιακή εφεδρεία», κρατικός προϋπολογισμός 2012). Για να παραλύσουν αντιδράσεις στους εργαζόμενους, αλλά και για να ‘χουν ένα άλλοθι οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ να ψηφίσουν τα νέα μέτρα: «αν δεν τα ψηφίσουμε, στα μέσα Νοέμβρη δεν θα υπάρχει σάλιο να πληρώσουμε μισθούς και συντάξεις και ο ελληνικός λαός θα υποφέρει περισσότερο, ενώ η χώρα θα χρεοκοπήσει και θα πάει κατά διαόλου».
Επειδή, όμως, αυτή η γενική περιρρέουσα ατμόσφαιρα εκβιασμού δεν κρίθηκε επαρκής (διότι έχει χρησιμοποιηθεί και άλλες φορές), αποφασίστηκε να πέσουν στην εσωτερική πιάτσα «ενισχύσεις» με επιστροφή την περίοδο που η κυβέρνηση «έσωζε τον 13ο και 14ο μισθό» και έκανε αυτή τη «σωτηρία» σημαία της για κάμποσους μήνες. Τώρα, αποφασίστηκε να «σώσει» την ΕΓΣΣΕ. Από το Σάββατο ήταν γνωστό ότι στην ατζέντα των συζητήσεων τρόικας-Κουτρουμάνη υπήρχε και το θέμα των συλλογικών συμβάσεων, στις οποίες ανήκει και η ΕΓΣΣΕ. Τη Δευτέρα το ξεφούρνισε ο Κουτρουμάνης (με διαρροή φυσικά και όχι με επίσημη δήλωση). Ολως τυχαίως, την ώρα που ο Γιωργάκης συναντιόταν με ομάδα βουλευτών του ΠΑΣΟΚ για το καθιερωμένο εσχάτως «μασάζ» από τα χεράκια του γυμνασμένου πρωθυπουργού (Πετσάλνικος και σία έχουν εξαντληθεί). Οπότε ο Γιωργάκης, σαν νέος Κολοκοτρώνης, έβγαλε το γιαταγάνι του και χάραξε μια… κόκκινη γραμμή: «η Ελλάδα δεν θα γίνει Ινδία», είπε και αμέσως η δήλωση έκανε τον γύρο των ΜΜΕ (σταντμπάι ήταν οι προπαγανδιστές), σκορπώντας ρίγη εθνικής συγκίνησης στο πόπολο (αυτός τουλάχιστον ήταν ο σκοπός τους, που εκ του αποτελέσματος φαίνεται ότι πήγε άπατος).
Θυμόσαστε το παραμύθι με τον 13ο και 14ο μισθό; Λίγο καιρό μετά, βγήκαν τα ίδια τα στελέχη της τρόικας και είπαν ότι ουδέποτε είχαν θέσει τέτοιο θέμα. Αυτή τη φορά ανέλαβε να τους χαλάσει το σίριαλ ο ίδιος ο πρόεδρος του ΣΕΒ Δ. Δασκαλόπουλος, που με μια οργίλη δήλωσή του μίλησε για «κακοστημένο θέατρο», αφού πρώτα τόνισε ότι «ο ΣΕΒ έχει έμπρακτα αποδείξει, όλα αυτά τα χρόνια, την προσήλωσή του στον θεσμό των συλλογικών διαπραγματεύσεων και της ΕΓΣΣΕ. Εχει πρωτοστατήσει στον αγώνα για να μην καταργηθεί ο 13ος και ο 14ος μισθός στον ιδιωτικό τομέα και έχει με στοιχεία τεκμηριώσει στην τρόικα την άποψη, ότι το κύριο πρόβλημα της ιδιωτικής οικονομίας δεν είναι το μισθολογικό». Δεν παρέλειψε, ακόμη, να μιλήσει για «έμμεση επαναφορά του θέματος της Συλλογικής Σύμβασης», φωτογραφίζοντας την κυβέρνηση και όχι την τρόικα.
Τι εξόργισε τον Δασκαλόπουλο; Οχι μόνο το θέατρο Κουτρουμάνη-Παπανδρέου, αλλά και δηλώσεις κυβερνητικών στελεχών, που είχαν πάρει σβάρνα τα ΜΜΕ και το ‘παιζαν ντού-ροι υπερασπιστές της ΕΓΣΕΕ, όπως η δήλωση του Καστανίδη στον «Βήμα Fm» ότι ζητήματα όπως η κατάργηση της ΕΓΣΣΕ «εξάγονται από μη πολιτικούς παράγοντες και επανεισάγονται από την τρόικα» (φωτογράφισε τον ΣΕΒ, δηλαδή).
Την προπαγανδιστική σούπα, όμως, την χάλασε και η Κατσέλη, αν και με πολύ πιο προσεκτικό τρόπο σε σχέση με τον Δασκαλόπουλο. «Ζητάνε τρία πράγματα, στοχεύοντας νομίζω στα δυο ή στο ένα, για να καταλάβουμε και τη διαπραγματευτική στρατηγική τους», δήλωσε η Κατσέλη. Και εξήγησε ότι, κατά τη γνώμη της «έχουν βάλει στο τραπέζι και την κατάργηση της ελάχιστης αμοιβής της εθνικής γενικής συλλογικής σύμβασης η οποία δεν πιστεύω ότι θα γίνει αποδεκτή, για να πάρουν την κατάργηση των κλαδικών».
Φυσικά, η Κατσέλη, όπως και ο Πρωτόπαπας προηγουμένως, δεν έχασε την ευκαιρία να κάνει το προσωπικό της κομμάτι, δηλώνοντας ότι αυτή δεν πρόκειται να ψηφίσει στη Βουλή ρύθμιση για κατάργηση της ΕΓΣΣΕ. Ε, μετά απ’ αυτά, μετά από τους λεονταρισμούς του Παπανδρέου, του Πρωτόπαπα, της Κατσέλη, δεν μπορούσε να υστερήσει ο Παναγόπουλος της ΓΣΕΕ, που σαν ζόμπι βγήκε από το φέρετρο και ανέκραξε «μολών λαβέ» (φροντίζοντας, πάντως, εμμέσως πλην σαφώς, να μη ρίξει τις ευθύνες στον ΣΕΒ, αλλά να τις περιορίσει αυστηρά στις ιδεοληψίες των τροϊκανών). «Επιτέλους για μια φορά η ελληνική κυβέρνηση να πει δυνατά, σταθερά γενναία όχι», ανέκραξε καταλήγοντας ο Παναγόπουλος, στρώνοντας ετεροχρονισμένα με δάφνες το δρόμο του Γιωργάκη, που ήδη είχε κάνει τις… αντι-ινδικές δηλώσεις.
Φαίνεται, όμως, ότι τα πήρε στο κρανίο η τρόικα, όταν είδε ότι πάνε να της φορτώσουν το ρόλο του «κακού», γι’ αυτό και πριν περάσουν δυο μέρες ο κυβερνητικός εκπρόσωπος διατάχτηκε να τα μαζέψει. «Είναι συζήτηση η οποία έχει γίνει και δεν είναι απαίτηση της τρόικας να αλλάξουν οι Συλλογικές Συμβάσεις», δήλωσε ο Μόσιαλος. «Ο θεσμός της Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας δεν αποτελεί για εμάς αντικείμενο διαπραγμάτευσης με την Τρόικα και επ’ ουδενί συνδέεται με την καταβολή της 6ης δόσης», δήλωσε ο αναπληρωτής κυβερνητικός εκπρόσωπος Α. Τσόλκας. Τη σχετική φιλολογία έκλεισε με τον πιο επίσημο τρόπο από τις Βρυξέλλες ο εκπρόσωπος του επιτρόπου Ρεν, Αμαντέου Αλταφάζ: «Η τρόικα δεν ζητάει την κατάργηση των κλαδικών συμβάσεων. Για πολλούς μήνες διεξάγονται συζητήσεις για το λεγόμενο “μηχανισμό επέκτασης” και τις “ρήτρες προτίμησης”. Αυτό που περιμένουμε από την κυβέρνηση είναι να αναστείλει το μηχανισμό επέκτασης για τουλάχιστον 3 χρόνια και να καταργήσει τη ρήτρα προτίμησης. Τίποτα από αυτά τα δύο δεν θα οδηγήσει σε κατάργηση των κλαδικών συμβάσεων. Ούτε ζητάει η τρόικα από την Ελλάδα να καταργήσει τις Εθνικές Γενικές Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας (οι οποίες καθορίζουν τον κατώτατο μισθό). Περιμένουμε από την κυβέρνηση να αρχίσει διάλογο με τους κοινωνικούς εταίρους, προκειμένου να αξιολογήσει αν ο κατώτατος μισθός είναι κατάλληλος για τις παρούσες δύσκολες οικονομικές συνθήκες. Αυτό θα μπορούσε στην πραγματικότητα να οδηγήσει σε μείωση των κατώτατου μισθού, αλλά δεν επιβάλλουμε μια τέτοια μείωση».
Τελικά, τέθηκε ή όχι θέμα ΕΓΣΣΕ; Καταρχάς, αυτό δεν είναι φρέσκο, είναι τόσο παλιό όσο το Μνημόνιο. Από τότε έχει τεθεί. Δεύτερο, η ΕΓΣΣΕ έχει καταργηθεί με απανωτές εξαιρέσεις που εισήχθησαν σε αντεργατικούς νόμους της τελευταίας διετίας. Ανεργοι μέχρι 25 ετών μπο- ρούν ν’ απασχολούνται με το 80% της ΕΓΣΣΕ. Οι νεοεισερχόμενοι στην αγορά εργασίας μέχρι 25 ετών μπορούν να πληρώνονται με το 84% της ΕΓΣΣΕ. Μαθητευόμενοι από 15 μέχρι 18 ετών μπορεί να πληρώνονται με το 70% της ΕΓΣΣΕ. Νέοι ηλικίας 18-25 ετών μπορούν για δύο χρόνια να πληρώνονται με το 80% της ΕΓΣΣΕ.
Τι εισηγούνται οι τροϊκανοί; Οπως φαίνεται και από τη δήλωση Αλταφάζ, να υπάρξουν περισσότερες εξαιρέσεις. Και από τις κλαδικές συμβάσεις και από την ΕΓΣΣΕ. Και πώς βλέπει αυτές τις εισηγήσεις η κυβέρνηση; Με πολύ καλό μάτι, γιατί αυτό βολεύει πρωτίστως τη ντόπια κεφαλαιοκρατία (μετά βολεύει τους ξένους καπιταλιστές που θα έρθουν να επενδύσουν). Μια εξαίρεση θα μπορούσαν να είναι οι «ειδικές επενδυτικές ζώνες», τις οποίες ζητούν οι Γερμανοί και τις οποίες ήρθε να διαπραγματευθεί ο Ρέσλερ (Παπανδρέου και Βενιζέλος έχουν εκφραστεί με θετικό τρόπο για το γερμανικό αίτημα).
Και τι λέει η κυβέρνηση; «Η κυβέρνηση εξετάζει κάθε παράγοντα που επηρεάζει την ανταγωνιστικότητα των ελληνικών επιχειρήσεων. Σε αυτή την κατεύθυνση ενθαρρύνουμε συνεχώς το διάλογο μεταξύ των κοινωνικών εταίρων, έτσι ώστε να προωθηθούν οι απαραίτητες αλλαγές στη βάση των πραγματικών προβλημάτων που αντιμετωπίζει η χώρα». Στη συνέχεια, το γύρισε στο «μη μισθολογικό κόστος», λέγοντας ότι αυτό κυρίως απασχολεί την κυβέρνηση, όμως ο Κουτρουμάνης, αυτή η μετριότητα που ακόμα δεν έχει μάθει καλά το πολιτικό παιχνίδι, φρόντισε να το πει καθαρά, μιλώντας στο ΒΗΜΑ FM: «Πρέπει να γίνει συζήτηση με τους κοινωνικούς φορείς και τους εταίρους για το θέμα της ανταγωνιστικότητας των ελληνικών επιχειρήσεων, γιατί εκεί υπάρχει θέμα. Υπάρχει ουσιαστικός αθέμιτος ανταγωνισμός, επειδή γειτονεύουμε με χώρες που έχουν πολύ χαμηλό μισθολογικό κόστος και άρα είναι κάτι που πρέπει να μας απασχολήσει»!
Η Βουλγαρία και η Ρουμανία είναι το πρότυπό τους και δεν διστάζουν να το πουν. Μπορεί σήμερα να χρησιμοποιούν το θέμα της ΕΓΣΣΕ για να δημιουργήσουν κλίμα εκβιασμού και να το παίξουν αντιστεκόμενοι στην τρόικα (αν και ούτε αυτό τους βγήκε, όπως είδαμε), όμως το θέμα της παραπέρα συμπίεσης των εργατικών μισθών (και του κατώτερου) είναι μόνιμα ανοιχτό. Γι’ αυτό μιλούν συνέχεια για «ανταγωνιστικότητα». Απλά, δεν θέλουν να το κάνουν με μια ακόμα πραξικοπηματική νομοθετική ρύθμιση, αλλά με περισσότερες ρυθμίσεις που θα εισάγουν συνεχώς εξαιρέσεις. Ισως, λοιπόν, άμεσα να προχωρήσουν σε ρύθμιση που θα αναγορεύει τις ατομικές και τις επιχειρησιακές συμβάσεις σε ισχυρότερες των κλαδικών, ώστε οι καπιταλιστές να νομιμοποιήσουν την αυθαιρεσία και το νόμο της ζούγκλας που εφαρμόζουν και να προχωρήσουν σε νέες επιθέσεις ενάντια στους εργαζόμενους. Η πολιτική του κεφάλαιου, που εφαρμόζει η κυβέρνηση, είναι βαρέλι χωρίς πάτο. Οσο δεν βρίσκουν ουσιαστική αντίσταση τόσο αποθρασύνονται και ζητούν κι άλλα.
