«Από την Αθήνα, θέλω να κάνω έκκληση προς όλους τους πιθανούς παράνομους οικονομικούς μετανάστες από όπου κι αν προέρχονται: Μην έρθετε στην Ελλάδα, στην Ευρώπη. Μην πιστέψετε τους διακινητές. Μη θέσετε σε κίνδυνο τη ζωή σας και μην ξοδέψετε τα χρήματά σας, γιατί θα πάνε χαμένα. Η Ελλάδα και οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα δεν θα είναι πλέον μια χώρα transit». Ο υπάλληλος της γερμανικής καγκελαρίας, που τύποις φέρει τον τίτλο του προέδρου της ΕΕ, Ντόναλντ Τουσκ, είπε με ωμό τρόπο αυτό που μια μέρα πριν είχαν πει εύσχημα οι υπουργοί Μουζάλας και Κοτζιάς: το βόρεια σύνορα της Ελλάδας κλείνουν και όποιος θα έρχεται πλέον στην Ελλάδα θα εγκλωβίζεται εδώ.
Ο Τσίπρας, ενώπιον του οποίου έκανε την παραπάνω δήλωση ο Τουσκ, προσπάθησε να το θέσει διαφορετικά: αφού κάποιοι άλλοι ενεργούν μονομερώς και κλείνουν τα σύνορα, παραβιάζοντας τις κοινές ευρωενωσίτικες αποφάσεις, εμείς είμαστε αναγκασμένοι να φιλοξενήσουμε τους ανθρώπους που νόμιζαν ότι απλώς θα περνούσαν από την Ελλάδα. Δεν παρέλειψε κι αυτός να στείλει ένα μήνυμα που πριν ένα χρόνο θα ακουγόταν σαν ύβρις από στόμα συριζαίου: «Πραγματοποιούμε εκατοντάδες επανεισδοχές παράτυπων μεταναστών στην Τουρκία ή εθελοντικές επιστροφές των ανθρώπων αυτών στις χώρες προέλευσής τους». Σαν ύβρις θ' ακουγόταν και αυτό: «Προσβλέπουμε, δε, στη μετεξέλιξη της FRONTEX σε πραγματική Ευρωπαϊκή Ακτοφυλακή»! Οταν, όμως, η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ συμφώνησε να κληθεί το ΝΑΤΟ και ν' αναλάβει αστυνομικά καθήκοντα στο Αιγαίο, τα παραπάνω δεν ακούγονται ως ύβρεις, αλλά ως λογικές τοποθετήσεις ενός… ευρωπαϊστή πολιτικού.
Η σύναξη στο προεδρικό μέγαρο, που ήταν σε εξέλιξη την ώρα που η «Κόντρα» τυπωνόταν, είναι στην πραγματικότητα άνευ αντικειμένου. Οπως άνευ αντικειμένου ήταν και η συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου, που πραγματοποίησε ο Τσίπρας, αφού προηγουμένως έκλεισε τη συμφωνία με τον Τουσκ. Την έκλεισε τυπικά, γιατί ουσιαστικά είχε κλείσει τουλάχιστον μια μέρα πριν, αν κρίνουμε από το ότι Μουζάλας και Κοτζιάς την είχαν προαναγγείλει. Ούτε στη σύνοδο κορυφής ΕΕ-Τουρκίας προβλέπεται να θέσει ζητήματα ο Τσίπρας. Το παζάρι εκεί θα γίνει ανάμεσα στη Μέρκελ και τον Νταβούτογλου, από τη μια, και τη Μέρκελ και εκείνους τους εντός ΕΕ που αντιδρούν στην πολιτική της στο προσφυγικό. Ο Τσίπρας είναι δεδομένος, είναι ακόλουθος της Μέρκελ. Εδώ ο Κοτζιάς έφτασε στο σημείο να πει πως τα σύνορα τα κλείνουν εκείνοι που θέλουν να ρίξουν τη Μέρκελ από την εξουσία!
Ετσι, η σύσκεψη στο προεδρικό προβλέπουμε πως θα εξελιχθεί σε ένα ακόμη επεισόδιο του εσωτερικού πολιτικού ανταγωνισμού. Κούλης, Φώφη και Σταύρος (από κοντά και ο Λεβέντης, που έχει καταστεί… ρυθμιστικός πολιτικός παράγοντας) έχουν καταλάβει ότι ο Τσίπρας έχει ήδη συμφωνήσει στα πάντα με τη Μέρκελ, δε διαφωνούν επί της ουσίας (πιο σκληρή καταστολή ζητούν), όμως δεν έχουν σκοπό να συρθούν πίσω από τον Τσίπρα που δεν έχει μπέσα. Θα προσπαθήσουν να τον εκθέσουν και στο προσφυγικό, βγαίνοντάς του από τα δεξιά και φορτώνοντάς του την ευθύνη για όλα. Δύσκολα βλέπουμε να βγαίνει κοινό ανακοινωθέν, μολονότι και να βγει δε θα έχει καμιά σημασία, δε θα είναι διαπραγματευτικό χαρτί σε μια διαπραγμάτευση που έχει ήδη κλείσει.
Και βέβαια, τα περί προσφυγής στον ΟΗΕ, που έριξαν στην πιάτσα στα τέλη της περασμένης εβδομάδας οι Τσιπραίοι, τα μάζεψαν δυο μέρες μετά και τα ξανακυκλοφόρησαν ως διαρροή την περασμένη Τετάρτη, είναι για γέλια. Είναι δυνατόν να χαρακτηριστεί απειλή το πέρασμα άοπλων και εξαντλημένων ανθρώπων, για να δικαιολογήσει ανάμιξη του ΟΗΕ;
Η τακτική των κεντροευρωπαϊκών ιμπεριαλιστικών δυνάμεων είναι σαφής εδώ και καιρό. Θέλουν ν' ανακόψουν το μεταναστευτικό-προσφυγικό κύμα. Ο καλύτερος τρόπος είναι να εγκλωβίσουν εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους στην Ελλάδα, που είναι μέλος της ΕΕ και μπορούν να την ελέγξουν. Η γειτνίαση με την Τουρκία καθιστά επίσης την Ελλάδα καταλληλότερο χώρο για τη φυλάκιση προσφύγων και μεταναστών, με σκοπό να υπάρξει απογοήτευση και να περάσει το μήνυμα πως πλέον δεν περνάει κανένας (ή θα πρέπει να δώσει μερικές χιλιάδες ευρώ στους διακινητές για να τον βγάλουν από την Ελλάδα). Γι' αυτό τα σύνορα έκλεισαν στην ΠΓΔΜ και όχι κάπου βορειότερα. Αν η Γερμανία ήθελε ν' ανοίξουν τα σύνορα της ΠΓΔΜ, δε θα χρειαζόταν περισσότερο από ένα διήμερο. Για να «ισιάξει» τις ακροδεξιές κυβερνήσεις της Ουγγαρίας και της Πολωνίας θα της πάρει κάτι περισσότερο, όμως και η «λύσσα» του Ορμπαν και η «άκαμπτη» στάση της Αυστρίας σε καλό της βγαίνουν της Γερμανίας. Επιτρέπουν στη Μέρκελ να εμφανίζεται ως η «μητερούλα των προσφύγων» (πολύ σημαντικό για το προφίλ και τις μπίζνες της Γερμανίας στην Ασία και την Αφρική) και ταυτόχρονα δημιουργούν εκείνο το ασφυκτικό πλαίσιο ώστε να καμφθούν οι όποιες ελληνικές αντιρρήσεις. Ετσι φτάσαμε στη συμφωνία Τσίπρα-Τουσκ.
Το μόνο που διαπραγματεύτηκε ο Τσίπρας ήταν να μη βγάλουν την Ελλάδα από τη Σένγκεν, εξέλιξη που θεωρείται ότι θα είχε δυσμενείς επιπτώσεις στον ελληνικό τουρισμό. Φέρθηκε με υπευθυνότητα για τα συμφέροντα του ελληνικού κεφαλαίου, ανταλλάσσοντας την παραμονή στη Σένγκεν με τη μετατροπή της Ελλάδας όχι απλά σε μια φυλακή ψυχών, αλλά σε ένα απέραντο στρατόπεδο συγκέντρωσης. Οι πρόσφυγες θα μοιραστούν σε όλη τη χώρα (σημάδι του ότι δεν πρόκειται για προσωρινή κατάσταση), ενώ σύντομα θα δούμε οι χώροι «φιλοξενίας» να γίνονται φυλασσόμενοι, όπως ζητάει ήδη η αντιπολίτευση. Θα δούμε και άλλες ενέργειες κρατικής καταστολής, γιατί οι πρόσφυγες αναγκαστικά θα αντιδράσουν, καθώς βλέπουν την ελπίδα τους να φυλακίζεται μαζί με τα κορμιά τους.
Στις συνθήκες που διαμορφώνονται δεν αρκεί μόνο η αλληλεγγύη προς τους πρόσφυγες, που ήδη εκδηλώνεται από απλούς ανθρώπους του λαού και οργανωμένες συλλογικότητες. Πρέπει να διατυπωθούν και πολιτικά αιτήματα, στον αντίποδα του κυρίαρχου λόγου και της κυρίαρχης πολιτικής. Καμιά δομή διαμονής προσφύγων και μεταναστών δεν πρέπει να είναι φυλασσόμενη. Πρόσφυγες και μετανάστες πρέπει να έχουν πλήρη ελευθερία κίνησης στην Ελλάδα. Καμιά απέλαση δεν πρέπει να γίνει δεκτή. Πρόσφυγες και μετανάστες πρέπει να εφοδιαστούν με ταξιδιωτικά έγγραφα για να έχουν τη δυνατότητα να εγκαταλείψουν την Ελλάδα, όποτε μπορέσουν, αλλά και να εργαστούν νόμιμα στην Ελλάδα, προκειμένου να συντηρηθούν.
