Πάσχισε πολύ ο Παμπούκης να δώσει το χαρακτήρα της ηρωικής εξόδου στην από μέρους του εγκατάλειψη του κυβερνητικού σκάφους. Δεν έπεισε, όμως, ούτε τις φυλλάδες της αντιπολίτευσης (για τις κυβερνητικές ούτε λόγος). Οταν έχεις φάει έναν κουβά σκατά και ενοχλείσαι για μια μύγα που κάθησε πάνω στην τελευταία μπουκιά, όπως καταλαβαίνετε δεν μπορείς να γίνεις πιστευτός. Ειδικά όταν προσπαθείς να δώσεις δραματικό τόνο στην παραίτησή σου, μιλώντας για «πατριωτικό καθήκον» και άλλα τέτοια ηχηρά.
Ο Παμπούκης έχασε την εμπιστοσύνη της οικογένειας Παπανδρέου, τέθηκε στο πολιτικό περιθώριο και αποφάσισε να την κάνει έγκαιρα, για να φροντίσει τις προσωπικές του μπίζνες και να περισώσει όσο πολιτικό κεφάλαιο κατάφερε να συγκεντρώσει. Ο ρόλος του υφισταμένου του Χρυσοχοΐδη, που στεγάζεται σε κτίριο στη μετώπη του οποίου ο Παπουτσής έβαλε ταμπέλα «Αρχηγείο Λιμενικού Σώματος», όχι μόνο δεν του πήγαινε, αλλά τον έριχνε στην ξεφτίλα. Δεν ήταν αυτό που λέμε «πολιτικός καριέρας» για να υποστεί τον υποβιβασμό του από δήμαρχος σε κλητήρα και να τον υπομείνει με τη λογική του «μικρότερου κακού», όπως κάνουν άλλοι. Ηταν ένας μπίζνεσμαν που μπήκε στην πολιτική ως συνεργάτης της οικογένειας Παπανδρέου. Ηταν αρχικηπουρός και βρέθηκε εκτός μπαχτσέ. Προτίμησε ν’ αποχωρήσει, λοιπόν, για να συνεχίσει τις μπίζνες του, όπως έκανε εδώ και πολλά χρόνια.
Τι μπίζνες κάνει ο Παμπούκης; «Παιδί» του (δεξιού, παρεμπιπτόντως) Φλογαΐτη, διατηρούσε μ’ αυτόν, τη Σιού-τη και άλλους ένα από τα μεγαλύτερα δικηγορικά γραφεία, ειδικευμένο στο διεθνές εμπορικό δίκαιο. Μ’ άλλα λόγια, έχει πελάτες μεγάλους καπιταλιστικούς ομίλους που κάνουν μπίζνες στην Ελλάδα. Δεν ασχολείται με ποινικά θέματα, αλλά με θέματα που έχουν να κάνουν με τις μπίζνες και τις σχέσεις ανάμεσα σε καπιταλιστές και ανάμεσα σε καπιταλιστές, κράτη και διεθνείς οργανισμούς.
Υπ’ αυτή την ιδιότητά του, του νομικού συμβούλου, βρέθηκε κοντά στην οικογένεια Παπανδρέου ο Παμπού-κης και όχι επειδή ήταν ΠΑΣΟΚ και τρίφτηκε μέσα στους δαιδαλώδεις μηχανισμούς του ΠΑΣΟΚ. Ηταν «δοτός». Αντλούσε εξουσία από τ’ αφεντικό του και όχι από τους κομματικούς μηχανισμούς. Από τη στιγμή που βγήκε στο πολιτικό προσκήνιο, θα έπιανε επαφή και με τους μηχανισμούς, διότι κάποια στιγμή θα έπρεπε να διεκδικήσει ψήφο, όμως δεν πρόλαβε, γιατί τ’ αφεντικά τον έκριναν ως αποτυχημένο και τον έβαλαν στο περιθώριο, ρίχνοντάς τον ουσιαστικά στο λάκκο των λεόντων, όπου ήταν εντελώς απαράσκευος για να τα βγάλει πέρα. Ας θυμηθούμε λίγο την πολιτική του διαδρομή.
Το πόσο σημαντική θέση κατείχε στο προσωπικό σύστημα των Παπανδρέου ο Παμπούκης φαίνεται από δυο γεγονότα. Ηταν αυτός που συνόδευε τον Γιωργάκη, όταν αυτός έκανε τη συνάντηση με τον Σημίτη, στην οποία πήρε το δαχτυλίδι της διαδοχής (ο Σημίτης συνοδευόταν από τον Θέμελη). Στην πρώτη κυβέρνηση Παπανδρέου τοποθετήθηκε σε ρόλο υπερυπουργού που ασκούσε συντονιστικά καθήκοντα από το επιτελείο του Μαξίμου. Εσπασε, όμως, τα μούτρα του δυο φορές με τις μπίζνες με το Κατάρ και η οικογένεια τον έκρινε ως ανίκανο. Ο συντονιστικός ρόλος του αφαιρέθηκε και ανατέθηκε στον Ραγκούση. Παράλληλα, ενώ υποτίθεται ότι αυτός είχε την αρμοδιότητα των μεγάλων επενδύσεων, δημιουργήθηκε γενική γραμματεία, η οποία όμως εποπτευόταν από τον Χρυσοχοΐδη.
Το αποκορύφωμα της τιμωρίας του ήρθε με τον ανασχηματισμό. Υποβαθμίστηκε σε αναπληρωτή υπουργό και τοποθετήθηκε στο Ανάπτυξης, υπό τον Χρυσοχοΐδη. Αντί, όμως, για αρμοδιότητες σχετικές με τις μεγάλες επενδύσεις, του ανατέθηκε η αρμοδιότητα της Ναυτιλίας, χωρίς καν τη δυνατότητα «να κάνει παιχνίδι» με τους εφοπλιστές μόνος του, αφού τα πάντα ελέγχονται από τον Χρυσοχοΐδη. Προσπάθησε να πείσει τον Παπανδρέου να ξαναφτιάξει ανεξάρτητο υπουργείο εφοπλισμού, αυτός αρνήθηκε (και όχι μόνο αρνήθηκε αλλά τον άφησε εντελώς ακάλυπτο, όταν του την έπεσαν ο Παπουτσής με τον Χρυσοχοΐδη), οπότε δεν είχε άλλη επιλογή από το να παραιτηθεί. Τουλάχιστον τώρα μπορεί ν’ ασχοληθεί με τη χρυσοφόρα δικηγορική του φίρμα. Η έξοδός του από την κυβέρνηση κάθε άλλο παρά ηρωική ήταν. Ούτε με αρχές και αξίες ούτε με αξιοπρέπεια έχει σχέση. Αλλωστε, τι αξιοπρέπεια μπορεί να έχει ένας «κηπουρός» (εν αντιθέσει με τους πραγματικούς κηπουρούς);
