Υπάρχει Ποτάμι; Μπορεί να υπάρξει Ποτάμι ως ανεξάρτητο κόμμα που θα διεκδικήσει -με στοιχειώδεις αξιώσεις- την είσοδό του στην επόμενη Βουλή; Επειδή Ποτάμι σήμερα δεν υπάρχει και επειδή ούτε ο Θεοδωράκης θα πόνταρε σε πιθανότητες εισόδου του στην επόμενη Βουλή, το ερώτημα είναι πού το πάει ο Θεοδωράκης και τι είναι αυτό που καθορίζει τις κινήσεις του.
Το Ποτάμι (όσοι είχαν απομείνει στην κοινοβουλευτική του ομάδα, γιατί κομματικός μηχανισμός έτσι κι αλλιώς δεν υπάρχει) ήταν τριχοτομημένο εδώ και πολύ καιρό. Αμυράς και Ψαριανός ήταν αναφανδόν υπέρ της συνεργασίας με τη ΝΔ. Ο Δανέλλης είχε τις επαφές του με τον ΣΥΡΙΖΑ κι αυτό ήταν κοινό μυστικό. Ο Θεοδωράκης είχε μαζί του μόνο τον Μαυρωτά, ενώ ο Λυκούδης συμπορευόταν πολιτικά μαζί τους, χωρίς να συμμετέχει στις ποταμικές διαδικασίες (υποτίθεται ότι είναι επικεφαλής συνεργαζόμενου κόμματος, των ΜΕΤΑρρυθμιστών).
Το Ποτάμι αποχώρησε από το ΚΙΝΑΛ με τον ισχυρισμό ότι το ΠΑΣΟΚ καπέλωνε το συμμαχικό σχήμα. Κάποια στιγμή, τα στελέχη του άρχισαν να λένε ότι αποχώρησαν λόγω της αρνητικής στάσης που κρατούσε το ΚΙΝΑΛ έναντι της Συμφωνίας των Πρεσπών. Ολοι προεξοφλούσαν ότι η τετράδα (Θεοδωράκης, Μαυρωτάς, Λυκούδης, Δανέλλης) θα ψήφιζε υπέρ της Συμφωνίας των Πρεσπών. Κάποια στιγμή έκαναν κάποια «νερά», αλλά πριν από δύο εβδομάδες επαναβεβαίωσαν ότι θα ψηφίσουν υπέρ της συμφωνίας. Ξεκαθάριζαν, όμως, ότι δε δίνουν ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση.
Ετσι όπως ήρθαν τα πράγματα, ο Τσίπρας οδηγήθηκε στο να ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης για την κυβέρνηση, προτού φέρει για κύρωση τη Συμφωνία των Πρεσπών. Ο Δανέλλης έπρεπε να επιστρατευθεί σ' αυτή τη φάση. Και επιστρατεύθηκε. Ο Θεοδωράκης προσπάθησε να τον αποτρέψει, όμως προσέκρουσε σε τοίχο. Μετά από την αποτυχία του, εμφανίστηκε χολωμένος στη Βουλή, αφιερώνοντας τα πρώτα λόγια της ομιλίας του σε μια επίθεση στον Δανέλλη, χρησιμοποιώντας τη γνωστή ρήση του Ταλεϊράνδου. Τον κατηγόρησε ότι έκανε κάτι χειρότερο από έγκλημα, έκανε λάθος. «Στο έγκλημα μπορεί να υπάρχει πάθος, μπορεί να υπάρχει ένστικτο, μπορεί να υπάρχει απερισκεψία. Στο λάθος, όμως, υπάρχει σκέψη, υπάρχει μελέτη, υπάρχει υπολογισμός», είπε χαρακτηριστικά. «Η απόφαση, λοιπόν, κύριε Δανέλλη, να δώσετε ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση δεν είναι η εξύψωση της πολιτικής. Είναι η κατάντια της πολιτικής», είπε σε άλλο σημείο, φροντίζοντας να διευκρινίσει αμέσως μετά ότι ο Δανέλλης «δεν εξαγοράστηκε, ούτε λεφτά παζάρεψε ούτε καρέκλα», αλλά «αυτό δεν κάνει μικρότερο το λάθος του».
Δεν είχε ακόμα ολοκληρωθεί η συνεδρίαση της Τρίτης στη Βουλή και κυκλοφόρησαν φήμες ότι ο Θεοδωράκης και οι δικοί του τα έχουν πάρει στο κρανίο με την «αρπαγή» του Δανέλλη από τον ΣΥΡΙΖΑ και γι' αυτό δεν πρόκειται να ψηφίσουν τη Συμφωνία των Πρεσπών! Αρχισαν τις συσκέψεις και τα διαβούλια μεταξύ τους, επισήμως έλεγαν ότι το μελετούν και θα αποφασίσουν όταν έρθει για κύρωση η Συμφωνία και ανεπισήμως διέρρεαν ότι προσανατολίζονται σε αποχή ή «παρών». Ο Αμυράς εμφανίστηκε το πρωί της Τετάρτης στη Βουλή σίγουρος ότι η Συμφωνία των Πρεσπών δεν πρόκειται να συγκεντρώσει 151, ενώ την ίδια μέρα δημοσιευόταν στα «Νέα» άρθρο του Λυκούδη που έκανε λόγο για «ψηφοφορίες μέσα σε νοσηρό κλίμα», επαναλάμβανε ότι «δεν θα ήθελε η τυχόν θετική του ψήφος στη Συμφωνία να εκληφθεί αμέσως ή εμμέσως ως ψήφος στήριξης προς την κυβέρνηση», αλλά τι θα κάνει δεν έλεγε. Συντηρούσε το κλίμα αγωνίας.
Προφανώς, οι τρεις εναπομείναντες ποταμίσιοι (Θεοδωράκης, Μαυρωτάς, Λυκούδης) δοκιμάζουν τα νεύρα του ΣΥΡΙΖΑ. Προκαλούν τον Τσίπρα να εξαναγκάσει τους δύο της νέας κυβερνητικής πλειοψηφίας που δηλώνουν αντίθετοι στη Συμφωνία των Πρεσπών (Ζουράρι και Κόκκαλη) να ψηφίσουν υπέρ. Ειδικά τον Κόκκαλη που είναι μέλος της κυβέρνησης. Ετσι, οι θετικές ψήφοι υπέρ της Συμφωνίας θα έφταναν τις 150. Αν ψήφιζε και ο Θεοχαρόπουλος, θα πιανόταν ο μαγικός αριθμός 151, αν όχι ο ΣΥΡΙΖΑ θα είχε πολιτικό πρόβλημα, όπως παραδέχονται στελέχη του (π.χ. Κουβέλης). Η Συμφωνία θα ψηφιζόταν μεν από τη Βουλή με σχετική πλειοψηφία, όμως η κυβέρνηση θα υφίστατο πολιτική ήττα, η οποία θα βάραινε σε όλους τους παραπέρα σχεδιασμούς της.
Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι αποφασισμένος να τελειώνει με τη Συμφωνία των Πρεσπών, τηρώντας τις υποχρεώσεις που έχει αναλάβει έναντι των ιμπεριαλιστών (Γερμανών και Αμερικανών κατά πρώτο λόγο). Γι' αυτό μπήκε σε όλη αυτή την περιπέτεια, με το διαζύγιο με τον Καμμένο, την εξαγορά βουλευτών που έδωσαν ψήφο εμπιστοσύνης κτλ. Προκάλεσε απορία η εμμονή του Βούτση και της συριζαϊκής πλειοψηφίας στη Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής, να διεξαχθεί η συζήτηση για την ψήφο εμπιστοσύνης σε δύο μόνο συνεδριάσεις αντί των τριών που ήταν μέχρι τώρα το σύνηθες. Ο λόγος έγινε φανερός, όταν μαθεύτηκε ότι αμέσως μετά την ολοκλήρωση της ψήφου εμπιστοσύνης, θα κατατεθεί για κύρωση η Συμφωνία των Πρεσπών, με στόχο η όλη διαδικασία να ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος της ερχόμενης εβδομάδας. Στην τριπλέτα του Ποταμιού, που κάνει «πείσματα», θα ασκηθούν πιέσεις από διάφορες κατευθύνσεις (οι ξένες πρεσβείες δε μένουν μακριά από τέτοιες διαδικασίες – ξέρουν να κινούνται στο παρασκήνιο).
Οταν ολοκληρώσει αυτή την εκκρεμότητα, ο Τσίπρας θα πάει σε ανασχηματισμό (μένει να μάθουμε αν αυτός θα αφορά τις λίγες κενές θέσεις, υφυπουργών κυρίως, ή αν θα έχει «κεντροαριστερό άρωμα») και ο ΣΥΡΙΖΑ θα προχωρήσει τον εκλογικό του σχεδιασμό, ο οποίος -ανεξάρτητα από το πότε θα γίνουν οι εκλογές- περιλαμβάνει «φιλολαϊκά» νομοθετήματα ή αποφάσεις, με κύριο την πολυθρύλητη αύξηση του κατώτατου μισθού.
Για το Ποτάμι το ερώτημα παραμένει: μπορεί να έχει οποιοδήποτε μέλλον ως αυτόνομος εκλογικός συνδυασμός; Στο τέλος, μπορεί να αποδειχτεί ότι ο Θεοδωράκης έπαιξε και έχασε σε όλα τα επίπεδα. Εκτός αν κάνει το «μεγάλο ντιλ» την τελευταία στιγμή.
ΥΓ. Μέχρι τη στιγμή που έκλεισε αυτό το άρθρο, η εικόνα παρέμεινε ασαφής. Ο Θεοδωράκης, αδειάζοντας έμμεσα τον Αμυρά, εμφανίστηκε στη Βουλή με τη θέση πως όποιος δίνει ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση ψηφίζει και τις Πρέσπες, ενώ όποιος ψηφίζει τις Πρέσπες δε σημαίνει ότι δίνει και ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση. Εδειξε δηλαδή να προσανατολίζεται προς το «ναι» στις Πρέσπες. Ο Αμυράς, όμως, εμφανίστηκε σε κανάλι και απείλησε πως θα αποχωρήσει αν οι τρεις ψηφίσουν «ναι». Αρα, τέρμα κοινοβουλευτική ομάδα του Ποταμιού. Καλά ξεμπερδέματα…
