Απόλαυση ήταν και πάλι η συνέχιση της κατάθεσης της εισαγγελέα Τσατάνη στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής, που εξετάζει την υπόθεση Παπαγγελόπουλου. Η Τσατάνη δήλωσε ότι έχει αποδεικτικά μέσα για την τηλεφωνική της επικοινωνία με τον Παπαγγελόπουλο και επιφυλάσσεται να τα καταθέσει στα αρμόδια όργανα. Και τότε… ποιος είδε την Τασία και δε φοβήθηκε. Μιμούμενη την τέως φίλη της Ζωή, η αντιπρόεδρος της Βουλής και πρόεδρος της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας επέμενε να μάθει αν η Τσατάνη είχε παγιδεύσει το τηλέφωνο του Παπαγγελόπουλου. Λάθος όρος, βέβαια, γιατί πρόκειται για μαγνητοφώνηση, που την κάνει πλέον κάθε κινητό, και όχι για παγίδευση (με κοριό).
Την Τσατάνη ανέλαβε να υπερασπιστεί ο Βενιζέλος, στήνοντας τρικούβερτο καυγά με τη Χριστοδουλοπούλου. Στη συνέχεια το πήγε στο καθαρά ποινικό επίπεδο, ρωτώντας την Τσατάνη αν εννοεί ότι διαθέτει μη νόμιμα αποδεικτικά μέσα ή αν επικαλείται την ύπαρξη νόμιμων αποδεικτικών στοιχείων. «Είμαι εισαγγελική λειτουργός πάνω από 35 χρόνια και τα ευκόλως εννοούμενα να παραλείπονται, τι εννοώ με τη φράση αποδεικτικά στοιχεία» απάντησε η Τσατάνη, χωρίς να κάνει κανέναν σοφότερο. Δεν είπε τι ακριβώς διαθέτει. Διαθέτει απλά την επιβεβαίωση ότι ο Παπαγγελόπουλος της τηλεφώνησε συγκεκριμένη μέρα και ώρα (που μπορεί ο καθένας να βρει πανεύκολα, με μια απλή αίτηση στον πάροχο κινητής τηλεφωνίας) ή πάτησε το REC και διαθέτει καταγραφή της συνομιλίας της με τον Παπαγγελόπουλο;
Η Χριστοδουλοπούλου υπαινισσόταν ότι μια τέτοια καταγραφή θα ήταν παράνομη. Η Τσατάνη, αν ποτέ δημοσιοποιήσει τέτοια καταγραφή, θα μπορέσει να ισχυριστεί ότι ναι μεν η καταγραφή μιας τηλεφωνικής συνομιλίας απαγορεύεται, όταν όμως πρόκειται για την προστασία υπέρτερου αγαθού, τότε αίρεται ο άδικος χαρακτήρας της πράξης. Γι' αυτό και επικαλείται την εμπειρία που διαθέτει από την 35ετή εισαγγελική της καριέρα. Οπως θύμισε με νόημα ο Βενιζέλος, πριν από λίγους μήνες ο Παπαγγελόπουλος εισήγαγε διάταξη που επιτρέπει τη χρήση παρανόμως κτηθέντων αποδεικτικών μέσων για εγκλήματα διαφθοράς.
Πρόκειται κυριολεκτικά για πολιτική κατάντια. Γιατί υποβιβάζουν τη Βουλή από πολιτικό όργανο σε ποινικό δικαστήριο. Τι έχει σημασία για τη Βουλή, αν η Τσατάνη μαγνητοφώνησε τον Παπαγγελόπουλο, χωρίς να τον ενημερώσει, ή το περιεχόμενο της τηλεφωνικής επικοινωνίας τους; Αυτοί που στέλνουν εισαγγελείς για να πάρουν κατάθεση από τον Φαλσιανί, που αποδεδειγμένα έκλεψε στοιχεία από την ελβετική τράπεζα όπου εργαζόταν και τα πουλάει από εδώ κι από εκεί, θα έπρεπε να ζητήσουν από την Τσατάνη να καταθέσει την καταγραφή της τηλεφωνικής επικοινωνίας της με τον Παπαγγελόπουλο, για να φανεί αν λέει αλήθεια ότι την απείλησε ή αν συκοφαντεί τον τέως συνάδελφό της. Το αν η Τσατάνη διέπραξε ποινικό αδίκημα είναι δουλειά της ποινικής δικαιοσύνης, όχι της Βουλής. Η Βουλή, όμως, είναι αρμόδια για τους βουλευτές και τους υπουργούς. Και η Χριστοδουλοπούλου, που «πουλάει μούρη», θα έπρεπε η ίδια να ζητήσει τις κασέτες, αντί να κατεβαίνει στο επίπεδο της συνηγόρου υπεράσπισης του Παπαγγελόπουλου. 'Η μήπως επέλεξε αυτόν τον τρόπο για να ξεφτιλίσει τον Παπαγγελόπουλο, για τον οποίο δεν είχε και την καλύτερη γνώμη, όταν η ίδια ήταν μαχόμενη δικηγόρος και ο Παπαγγελόπουλος ένα από τα πιο σκοτεινά πρόσωπα των μηχανισμών καταστολής;
