Ο Βρούτσης –όπως το προβλέψαμε– έκανε την ανάγκη φιλοτιμία και ανακοίνωσε περιχαρής (λέμε τώρα), ότι αναλαμβάνει με ενθουσιασμό τα καθήκοντα του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου της ΝΔ. Δεν παρέλειψε, φυσικά, να ευχαριστήσει τον Κούλη για την τιμή. Παλιός στο κουρμπέτι, ξέρει ότι ως κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος σώνει την παρτίδα και μπορεί να εξακολουθήσει να μοστράρει ως πρωτοκλασάτο στέλεχος της ΝΔ. Και κάποια στιγμή να επανέλθει στην κυβέρνηση. Την πολιτική καριέρα του την έχτισε σε διάρκεια ετών, ξεκινώντας από συνδικαλιστής της ΔΑΚΕ στους εφοριακούς.
Αντίθετα, ο Θεοδωρικάκος, διαισθανόμενος το τέλος μιας καριέρας διάττοντα αστέρα, άφησε όλη την πίκρα του να ξεχυθεί σε μια μακροσκελή αφήγηση στο facebook, την οποία αξίζει να παραθέσουμε ολόκληρη:
«Ενα μεγάλο ευχαριστώ για την στήριξη και την αγάπη σας! Ιδιαίτερα στα εκατοντάδες στελέχη της Αυτοδιοίκησης από όλη την Ελλάδα που επικοινωνούν μαζί μου σήμερα.
Νιώθω υπερήφανος για το δημιουργικό, μεταρρυθμιστικό έργο στο Υπουργείο Εσωτερικών.
15 μεγάλες μεταρρυθμίσεις και θετικές αλλαγές για τους πολίτες, έγιναν πράξη μέσα σε 18 μήνες, ενισχύοντας την εμπιστοσύνη ανάμεσα στον πολίτη κα στο κράτος.
Κορωνίδα όλων, η κατοχύρωση στην πράξη του δικαιώματος των Ελλήνων να ψηφίζουν από τη χώρα στην οποία βρίσκονται με 288 ψήφους από το ελληνικό κοινοβούλιο. Οι Ελληνες ενωμένοι στον κόσμο!
Νιώθω βαθιά ικανοποίηση για την συμβολή μου στην ενδυνάμωση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και της κοινωνικής πολιτικής της. Για τον εκσυγχρονισμό του Δημοσίου και την αξιοκρατία, μέσα σε πολύ δύσκολες συνθήκες.
Εκφράζω τις θερμές ευχές μου, στους συναδέλφους που αναλαμβάνουν το Υπουργείο Εσωτερικών. Θα έχουν την αμέριστη στήριξη μου, στην υλοποίηση των υπολοίπων μεταρρυθμίσεων που έχουμε δρομολογήσει.
Και ασφαλώς ένα μεγάλο ευχαριστώ στον υπέροχο απλό κόσμο της Νέας Δημοκρατίας για τις μάχες που δώσαμε ως τώρα, ιδίως στα δύσκολα χρόνια της αντιπολίτευσης.
Ως πολίτης και ως βουλευτής αυτής της μεγάλης λαϊκής μεταρρυθμιστικής παράταξης της Νέας Δημοκρατίας, θα συνεχίσω να μάχομαι για τις ιδέες της ελευθερίας, της αλληλεγγύης και του υπεύθυνου πατριωτισμού!
Πάμε μπροστά!».
Σε διακόσιες μία λέξεις δε χώρεσε ούτε μια φορά η λέξη Μητσοτάκης ή έστω πρωθυπουργός. Τόσες ευχαριστίες κι ούτε μία σ’ αυτόν που τον έκανε βουλευτή και υπουργό. Γιατί ο Θεοδωρικάκος δεν είναι Βρούτσης. Δεν τον εξέλεξε βουλευτή ο «υπέροχος απλός κόσμος της ΝΔ». Ο Μητσοτάκης τον διόρισε, βάζοντάς τον σε εκλόγιμη θέση στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας. Κι αν θα είναι υποψήφιος με σταυρό στις επόμενες εκλογές, ο «υπέροχος απλός κόσμος της ΝΔ» ενδέχεται να του επιφυλάξει ένα μεγαλοπρεπέστατο «μαύρισμα» και να τον στείλει να κάνει παρέα στον Ψαριανό και τον Τατσόπουλο. Ακόμα και οι δεξιοί ψηφοφόροι δεν είναι τόσο χάπατα όσο τους θεωρεί ο Θεοδωρικάκος. Ξέρουν να ξεχωρίζουν τους δοτούς από τους «αγωνιστές της παράταξης».
Στην αυτο-αποθεωτική ανάρτησή του ο Θεοδωρικάκος παρουσιάζεται όχι απλά ως επιτυχημένος υπουργός, αλλά ως μέγας αναμορφωτής, αφήνοντας να εννοηθεί –εμμέσως πλην σαφέστατα- ότι αυτά που δεν εκτίμησε ο Κούλης τα εκτίμησαν τα στελέχη της Αυτοδιοίκησης που έσπασαν τα τηλέφωνα για να του εκφράσουν τη συμπαράστασή τους. Δεν ξέρουμε αν και πόσοι του τηλεφώνησαν, αφού όμως θέτει έτσι το ζήτημα, οφείλει να μας πει για ποιο λόγο τον «έτζασε» ο Κούλης. Πώς από «αυτοκόλλητοι» επί τόσα χρόνια έφτασαν σε ένα τόσο πικρό διαζύγιο. Μέχρι να μας το πει, απλά θα διασκεδάζουμε με την πίκρα ενός ακόμα διάττοντος αστέρα της αστικής πολιτικής, που δεν στοχάστηκε πάνω στη σοφία που κρύβει η λαϊκή ρήση: «Οταν το μυρμήγκι βγάζει φτερά, πέφτει και ψοφάει»…
ΥΓ. Το βραβείο για την παπάρα του ανασχηματισμού κερδίζει (με διαφορά από τον δεύτερο) ο νέο πορτ παρόλ του Κούλη, Ταραντίλης. Γνωρίζοντας προφανώς ότι θα γίνει Πέτσας στη θέση του Πέτσα, φρόντισε να ενημερώσει ότι από 1ης Γενάρη του 2021 λειτουργεί η προσωπική του ιστοσελίδα (tarantilis.online), η οποία «αποσκοπεί στην ενίσχυση της επικοινωνίας μου με τους πολίτες». Και την εγκαινίασε με μια ρήση απ’ αυτές που τις διαβάζεις και αναφωνείς έκθαμβος: «Πω, ρε, τι είπε ο άνθρωπας». Θαυμάστε την: «Το όραμά μας δεν εξαντλείται στον χώρο των ιδεών και την επικράτεια της ελπίδας. Μετουσιώνεται σε πράξη, μέσα από τον ορθολογικό και αποτελεσματικό σχεδιασμό καθώς και τη σωστή εφαρμογή δημόσιων πολιτικών».
