Είναι γνωστό εδώ και καιρό, ότι η Γερμανία πιέζει για τη σκλήρυνση των κανόνων «πειθαρχίας» που ισχύουν στην ΕΕ και την ευρωζώνη. Μετά από μια περίοδο αντιπαραθέσεων, κατάφερε να τραβήξει σε συμμαχία και τη Γαλλία, προσφέροντας προφανώς εγγυήσεις για την ιδι-αίτερη μεταχείριση του γαλλικού κεφάλαιου και το ρόλο του γαλλικού ιμπεριαλισμού στη νέα αρχιτεκτονική που προωθείται.
Να αλλάξει η Συνθήκη δεν είναι και τόσο εύκολο (απαιτείται η έγκρισή της από κάθε χώρα και σε ορισμένες χώρες αυτό πρέπει να γίνει υποχρεωτικά με δημοψήφισμα), γι’ αυτό και η Γερμανία, συνεπικουρούμενη από την Κομισιόν, πιέζει για την προώθηση αλλαγών στο πλαίσιο της υπάρχουσας Συνθήκης, με «ξεχείλωμα» των όρων της όπου απαιτηθεί. Ετσι, έχει δημιουργηθεί μια task force, που συνεδριάζει υπό την προεδρία του προέδρου της ΕΕ Χέρμαν φαν Ρομπούι, που επεξεργάζεται ένα πακέτο μέτρων «τιμωρίας» για χώρες που θα ξεφεύγουν από το όριο του 3% που έχει τεθεί για το δημοσιονομικό έλλειμμα. Αυτή η task force συζητά πάνω σε προτάσεις της Κομισιόν, οι οποίες στην τελική τους μορφή θα συζητηθούν από το Ecofin το Σεπτέμβρη, για να πάρουν το δρόμο της τελικής έγκρισης από τη σύνοδο κορυφής που τοποθετείται τον Οκτώβρη.
Στο πλαίσιο των συζητήσεων της task force, ο επίτροπος Ολι Ρεν ανακοίνωσε προ ημερών, ότι έχει κατατεθεί πρόταση της Κομισιόν να αφαιρείται το δικαίωμα ψήφου στο Συμβούλιο από κράτος-μέλος που παραβιάζει τη δημοσιονομική συνθήκη και επίσης να κόβονται οι κάθε είδους επιδοτήσεις που εισπράττει το συγκεκριμένο κράτος-μέλος. Οχι μόνο από τα διαρθρωτικά ταμεία, αλλά και οι επιδοτήσεις στον τομέα της γεωργίας και της αλιείας. Η υπουργός Γεωργίας Κ. Μπατζελή άρπαξε την ευκαιρία να το παίξει Μπουμπουλίνα, που αγωνίζεται για τα συμφέροντα των ελλήνων αγροτών. Δήλωσε, λοιπόν, ότι η περικοπή των αγροτικών επιδοτήσεων «αποτελεί μείζον θέμα για εμάς» και ότι αυτό «πρέπει ν’ αποτελέσει ένα κεντρικό ζήτημα και της κυβέρνησης αλλά και του πολιτικού κόσμου, της Βουλής και των πολιτικών κομμάτων». Δεν δίστασε να χαρακτηρίσει «τρελό της υπόθεσης» την πρόταση να αναγκάζεται μια χώρα να πληρώνει τις επιδοτήσεις από τον κρατικό της προϋπολογισμό, απεφάνθη ότι το κόψιμο των επιδοτήσεων «υπερβαίνει ακόμα και τη Συνθήκη» και κατέληξε λέγοντας ότι «πηγαίνουμε σε μια Ευρωπαϊκή Ενωση πολλαπλών ταχυτήτων».
Τα είπε όλ’ αυτά και μετά ξαναπέρασε στην αφάνεια (είχε βγει προσωρινά λόγω της γνωστής υπόθεσης με τους διορισμούς στην ΑΓΡΟΓΗ). Ο επί των Οικονομικών συνάδελφός της, όμως, έχει άλλη γνώμη. Μολονότι στο Ecofin της περασμένης Δευτέρας πάρθηκε η καταρχήν πολιτική απόφαση για τα μέτρα πειθάρχησης, ο ίδιος δεν είπε τίποτα. Οταν ρωτήθηκε σχετικά, φρόντισε να κρατήσει τους πιο χαμηλούς τόνους. «Η δική μας άποψη είναι θετική σε κάποια θέματα, ώστε να υπάρξει μια πιο σαφής κατεύθυνση αναμόρφωσης ενός συστήματος κυρώσεων, αλλά με όρια και όχι γενικώς και ανεξαιρέτως και ανεξέλεγκτα», απάντησε αρχικά, αποφεύγοντας να μπει στην ουσία. Οταν του ζητήθηκε να μιλήσει συγκεκριμένα για την πρόταση της Κομισιόν για πάγωμα των επιδοτήσεων, απάντησε ως εξής: «Εχουμε μια επιφύλαξη για αυτή την πρόταση, γιατί θέλουμε οποιεσδήποτε προτάσεις σε αυτή την κατεύθυνση να έχουν ορισμένα χαρακτηριστικά: να είναι ισορροπημένες, να μπορούν να έχουν εφαρμογή χωρίς διάκριση σε όλα τα κράτη-μέλη και όχι σε ορισμένα κράτη-μέλη. Αρα, περιμένουμε να έρθει για συζήτηση στην πλήρη της μορφή στην Ομάδα Εργασίας υπό τον Πρόεδρο Rompuy, αφού μέχρι στιγμής δεν έχει ακόμα συζητηθεί στις λεπτομέρειές της». Οταν οι δημοσιογράφοι επέμειναν, αυτός έγινε ακόμη πιο αόριστος: «Εμείς δεν είμαστε επί της αρχής αντίθετοι σε ένα πλαίσιο κυρώσεων, το οποίο συμπεριλαμβάνει και αναστολή κάποιων χρηματοδοτήσεων, γιατί αυτό υπάρχει ήδη. Δεν είμαστε αντίθετοι σε μία διεύ-ρυνσή του, όμως υπό συγκεκριμένους κανόνες, όρους ισότητας όλων των χωρών και σωστής αντιμετώπισης».
Τι δείχνουν αυτές οι απαντήσεις; Οτι η κυβέρνηση Παπανδρέου δεν έχει καμιά πρόθεση να διαπραγματευθεί σε επίπεδο Ευρωένωσης. Εχει «αράξει στα κιλά της» και περιμένει να δει πώς θα εξελιχθεί το παζάρι ανάμεσα στους «μεγάλους» της ΕΕ. Αν υπάρξουν δυο στρατόπεδα εξίσου ισχυρά, τότε η ελληνική κυβέρνηση θα προσκολληθεί στο στρατόπεδο που θα προωθεί πιο ήπια μέτρα «τιμωρίας» για τις χώρες με τα υψηλά ελλείμματα. Σε κάθε περίπτωση, όμως, τα πράγματα θα γίνονται ολοένα και χειρότερα και η γερμανική τακτική θα επικρατήσει, γιατί τίποτα στην ΕΕ δε μπορεί να γίνει χωρίς τη Γερμανία. Οταν έχεις πουλήσει τη χώρα στο διεθνές χρηματιστικό κεφάλαιο, έχεις πουλήσει και τις ελάχιστες δυνατότητες που είχες να διαπραγματευθείς κάτι σαν κράτος. Ας ετοιμάζονται, λοιπόν, οι φτωχοί αγρότες γι’ ακόμα δυνατότερα πλήγματα.
