Το γεγονός ότι ο Τσίπρας καλεί τους αρχηγούς των υπόλοιπων κοινοβουλευτικών κομμάτων σε διαβουλεύσεις για το Κυπριακό, την ίδια μέρα που θα φύγει για τη Ζυρίχη, προκειμένου να πάρει μέρος στη λεγόμενη πολυμερή διάσκεψη (που δεν είναι πολυμερής, αφού θα συμμετάσχουν μόνο οι εκπρόσωποι των δύο κοινοτήτων και των τριών εγγυητριών δυνάμεων και ο Γιούνκερ ως παρατηρητής εκ μέρους της ΕΕ), δείχνει ότι με τον Αναστασιάδη έχουν βρει μια φόρμουλα συμφωνίας και εκείνο που επιδιώκει είναι να μειώσει την αντιπολιτευτική κίνηση στο εσωτερικό.
Αυτό μάλλον δε θα το αποφύγει, αν υπάρξει συμφωνία. Δεν αναφερόμαστε μόνο στην κριτική που θα ασκήσει ο Περισσός, δεδομένου ότι έχει ριζικά διαφορετική άποψη, αλλά και στην κριτική από τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, που ναι μεν δε βάζουν εμπόδια στην επίτευξη της συμφωνίας («κιχ» δεν έχουν βγάλει μέχρι τώρα), δε θ' αφήσουν όμως τον Τσίπρα στο απυρόβλητο. Προπαντός, δε θα τον αφήσουν να παρουσιάσει ως «εθνική επιτυχία» τη συμφωνία σε μια λύση χειρότερη απ' αυτή του σχεδίου Ανάν. Αυτά είναι αλφαβήτα για την αστική πολιτική. Τη λύση που προωθούν οι αμερικανοί ιμπεριαλιστές δε θα τη σαμποτάρουν, όμως τον Τσίπρα θα τον χτυπήσουν κάτω σαν χταπόδι.
Θα υπάρξει λύση; Οι προβλέψεις δεν έχουν νόημα, όταν λείπουν βασικά δεδομένα. Το μόνο βέβαιο, όμως, είναι πως σε κάθε περίπτωση η λύση θα είναι διχοτομική και θα νομιμοποιεί -με εύσχημο τρόπο- το στάτους κβο της εισβολής και κατοχής του 1974. Σύμφωνα με όσα διαρρέουν, για να προετοιμάσουν το κλίμα, όλο το εντατικό παζάρι των τελευταίων ημερών, που γίνεται στο παρασκήνιο, έχει ως αντικείμενο την ωραιοποίηση της λύσης και όχι το διχοτομικό της χαρακτήρα.
Η Τουρκία φέρεται να κάνει υποχωρήσεις στο εδαφικό (δηλαδή να δίνει μερικά τετραγωνικά χιλιόμετρα πέριξ της Μόρφου και μερικά χιλιόμετρα ακτογραμμής), αλλά δεν κάνει πίσω στο ζήτημα των εγγυήσεων. Απαιτεί να παραμείνουν στην Κύπρο κατοχικά στρατεύματα για ένα ικανό μεταβατικό διάστημα, στο τέλος του οποίου θα «επαναξιολογηθεί» η λειτουργικότητα του νέου κρατικού (συνομοσπονδιακού) καθεστώτος.
Ο Αναστασιάδης φέρεται να διαπραγματεύεται ένα τρίπτυχο που θα του επιτρέψει να «πουλήσει» την προδοτική συμφωνία ως «έντιμο συμβιβασμό»: άμεση αποχώρηση της κύριας δύναμης των κατοχικών στρατευμάτων (περίπου του 75%, με όλη τη σχετικότητα που έχουν οι αριθμοί όταν κανείς -πλην της Τουρκίας- δε γνωρίζει τον ακριβή αριθμό) – παραμονή δύναμης 10.000 ανδρών του τουρκικού στρατού για «εύλογο χρόνο» (ο οποίος είναι διαπραγματεύσιμος), χωρίς «επαναξιολόγηση» της ανάγκης παραμονής τους μετά το τέλος της μεταβατικής περιόδου – περιορισμό τους σε μία βάση εντός του τουρκοκυπριακού «συνιστώντος κράτους» και όχι διασπορά τους σε διάφορα στρατόπεδα.
Σ' αυτό το τρίπτυχο φέρεται να συμφωνεί και ο Τσίπρας.
Χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια, αντιλαμβάνεται κανείς ότι -και όλοι οι όροι του τρίπτυχου να γίνουν δεκτοί από την Τουρκία (πράγμα απίθανο, όταν πρόκειται για διαπραγμάτευση)- έχουν συμφωνήσει σε μια διχοτομική λύση και ψάχνουν φιοριτούρες για να μπορούν να τη σερβίρουν ως «έντιμο συμβιβασμό». Η αστική τάξη Ελλάδας και Κύπρου ξαναδείχνει την ξενοδουλεία και τον κομπραδορισμό της.
ΥΓ. Επίσημα πλέον, διά στόματος Αναστασιάδη, ανακοινώθηκε ότι η «πολυμερής» της Γενεύης θα είναι πενταμερής. Δηλαδή, η Κυπριακή Δημοκρατία, η μόνη αναγνωρισμένη από τον ΟΗΕ κρατική οντότητα, δε θα παρίσταται. Την κατάργησαν πριν ακόμα από την υπογραφή της συμφωνίας. Αναστασιάδης και Ακιντζί θα πάνε στη Γενεύη ως εκπρόσωποι των δύο «συνιστώντων κρατών».
