«Ακόμη κι αν υπάρχει η διαρροή ενός βουλευτή, υπάρχει πάντοτε ένα "μαξιλάρι", καθώς υπάρχουν άλλοι έτοιμοι να βοηθήσουν». Το είπε ο Σαμαράς στο Βερολίνο, μιλώντας στο συνέδριο της Seuddeutsche Zeitung, με στόχο προφανώς να καθησυχάσει τους γερμανούς αποικιοκράτες και να τους πείσει ότι έχουν γνώσιν οι φύλακές τους στη διοίκηση της ελληνικής αποικίας. Οτι έχουν την κοινοβουλευτική καβάντζα τους, από την οποία μπορούν ν' αντλούν βουλευτές προς αναπλήρωση όσων δραπετεύουν από την κυβερνητική στάνη και αναζητούν την εξασφάλιση του μέλλοντός τους σε άλλα μαντριά.
Πρώτος στην καβάντζα, έτοιμος για επιστροφή στην κυβερνητική στάνη, είναι ο διαγραφείς από τη ΝΔ βουλευτής Κοζάνης Γ. Κασαπίδης, ο οποίος ως γνήσιος εκπρόσωπος του βουνού και του λόγκου φωνάζει πως θα επιστρέψει μόνο όταν κερδηθεί η «μάχη της φέτας» με τους Καναδούς. Λεπτομέρεια: τη «μάχη της φέτας» την κέρδισε ήδη ο Μπαρόζο, συμφωνώντας με την καναδική κυβέρνηση (τίποτα καλύτερο δεν μπορούσε να κάνει), ότι οι καναδοί παραγωγοί λευκού τυριού δε θα γράφουν στους τενεκέδες «φέτα», αλλά «τύπου φέτας» ή κάτι παρόμοιο. Εκτός ΕΕ είναι ο Καναδάς, δεν ισχύουν γι' αυτόν τα ΠΟΠ της ΕΕ. Συντόμως, λοιπόν, ο Κασαπίδης, ο οποίος ψήφισε «παρών» στην πρόσφατη πρόταση δυσπιστίας του ΣΥΡΙΖΑ, θα αναφωνήσει «νενικήκαμεν», θα το πει και στους κτηνοτρόφους της εκλογικής του περιφέρειας και θα ξαναπάρει τη θέση του στα έδρανα της ΝΔ.
Η καβάντζα, όμως, έχει και άλλους. Από Τέρενς Κουΐκ και Παυλάρα Χαϊκάλη μέχρι Τάκη Μελά και Μαρία Κόλλια-Τσαρουχά. Αν χρειαστεί θα παίξουν κι αυτοί τον… σταθεροποιητικό τους ρόλο. Ετσι κι αλλιώς, από το 2010 έχουν συμβεί μεγάλες ανακατατάξεις στο πολιτικό σκηνικό και οι μεταπηδήσεις από κόμμα σε κόμμα έχουν πάψει να χαρακτηρίζονται «αποστασίες».
«Το πολιτικό σκηνικό μεταβάλλεται ριζικά, ενδεχομένως και ριζοσπαστικά. Αυτό έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον για εμάς», δήλωσε τη Δευτέρα στον «9,84» ο Ν. Βούτσης του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν αναφερόταν, προφανώς, στον Κασσαπίδη και τους άλλους της κυβερνητικής καβάντζας, αλλά στη Τζάκρη. Ενδεχομένως και τον Ντόλιο, τον βουλευτή του ΠΑΣΟΚ που δηλώνει ότι το ΠΑΣΟΚ δεν πρέπει να κλείνει τις πόρτες για μια ενδεχόμενη μελλοντική συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ. Και μην αναρωτιέστε πόσο ριζοσπαστικές μπορεί να είναι οι πολιτικάντικες καντρίλιες της Τζάκρη ή του Ντόλιου. Εδώ ο Βούτσης έφτασε στο σημείο να πει, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ συντηρεί το θέμα της συνεργασίας με το κόμμα του Καμμένου, διότι «αν την είχαμε κόψει, θα είχαμε οδηγήσει έναν ολόκληρο κόσμο στην αγκαλιά του κ. Σαμαρά και της ΝΔ, όπως ενδεχομένως να οδηγηθούν μερικοί βουλευτές των ΑΝΕΛ. Από αυτή τη διεργασία, ενδεχομένως από αυτό το χώρο που τον ονομάζει κανείς λαϊκή δεξιά κ.λπ. και αναπαιδαγώγηση μπορεί να υπάρξει και μια θετική στάση σε κρίσιμες στιγμές»!
