Ο Τσίπρας στο Αγαθονήσι

Ζηλώσας δόξαν Καμμένου

Δε χρειάζεται να πιστέψουμε το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών που ανακοίνωσε ότι σε καμία παρενόχληση δεν προέβησαν τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη που πετούσαν στις 25 του Μάρτη στο Αιγαίο, εκτελώντας «τα συνήθη καθήκοντά τους». Αρκούν τα λεχθέντα από ελληνικής πλευράς για να μας καταστήσουν τουλάχιστον επιφυλακτικούς. Τα τουρκικά αεροσκάφη, είπαν, παραβίασαν το FIR Αθηνών. Ως γνωστόν, το FIR δεν ταυτίζεται με τον εθνικό εναέριο χώρο, αλλά είναι ευρύτερο. Και είναι γνωστό, επίσης, ότι τα τουρκικά πολεμικά αεροσκάφη δεν ανακοινώνουν σχέδια πτήσης όταν εισέρχονται στο FIR Αθηνών (εξ ου και η αναφορά από το τουρκικό ΥΠΕΞ σε «συνήθη καθήκοντα»). Για να είμαστε πλήρεις στην παρουσίαση, πρέπει να πούμε πως ούτε τα ελληνικά πολεμικά αεροσκάφη δίνουν σχέδια πτήσης όταν μπαίνουν στο FIR Istanbul (η Τουρκία, λόγω του μεγέθους της, έχει δύο FIR), το οποίο αρχίζει στο μέσο της απόστασης από τα ελληνικά νησιά μέχρι τα τουρκικά παράλια (απόσταση την οποία ένα πολεμικό αεροσκάφος μπορεί να διανύσει σε δευτερόλεπτα).
 
Αλλο, λοιπόν, η είσοδος στο FIR Αθηνών και άλλο η παρεμπόδιση του ελικόπτερου τύπου «Σινούκ» που μετέφερε τον Τσίπρα στο Αγαθονήσι. Τα τουρκικά πολεμικά (ένα ζεύγος F-4), σύμφωνα με όσα ειπώθηκαν από «πηγές» του ΓΕΕΘΑ, βρίσκονταν 4 μίλια βορειότερα και σε ύψος 6.000 ποδιών, δηλαδή σε απόσταση… ασφάλειας. Πώς έγινε η παρενόχληση; Σύμφωνα με τις ίδιες «πηγές» του ΓΕΕΘΑ, το ελικόπτερο διατάχτηκε να πετάξει σε χαμηλότερο ύψος, μέχρι να «σηκωθούν» ελληνικά μαχητικά προς αναχαίτιση των τουρκικών. Ο Τσίπρας αυτό το βάφτισε… ελιγμούς, για να δώσει την εντύπωση ότι ταξίδεψε σε συνθήκες πραγματικής μάχης! Και το «στήσιμο» και οι δηλώσεις που ακολούθησαν ήταν σε στιλ Καμμένου. Ο «οργανωμένος» λόγος ήταν η μόνη διαφορά. Η ουσία ήταν η ίδια.
 
Την είχε ανάγκη αυτή την παράσταση «εθνικής μάχης» ο Τσίπρας. Τον έχουν στήσει στον «εθνικό» τοίχο με τις Πρέσπες, οπότε έπρεπε να δώσει τη δική του παράσταση. Αλλωστε, την ίδια μέρα οι πολιτικοί του αντίπαλοι είχαν ακροβολιστεί στις εσχατιές της χώρας (ο Κούλης στη Λήμνο, η Φώφη στον Εβρο) και ήταν σίγουρος ότι θα έδιναν το δικό τους «πατριωτικό» σόου. Επρεπε, λοιπόν, να τους βγει από τα δεξιά, να πείσει ότι θα πήγαινε στο Αγαθονήσι… ακόμα και κολυμπώντας, να στείλει μήνυμα στην Τουρκία ότι πρέπει να σταματήσει «τους λεονταρισμούς και τις ψευτομαγκιές», γιατί ναι μεν «έχουμε απλωμένα χέρια για συνεννόηση», όμως «εάν χρειαστεί θα κάνουμε αυτό που μας έχουν μάθει οι πρόγονοί μας, για να υπερπασπιστούμε την πατρίδα μας».
 
Είναι σίγουρο ότι στο σαράι του στην Αγκυρα ο νεοσουλτάνος Ερντογάν θα χαμογελούσε κάτω από το περιποιημένο μουστάκι του: «ο μικρός μαθαίνει». Το «άθλημα» της υστερικής εθνικιστικής υστερίας το χρησιμοποιεί ο ίδιος κατά κόρον, χρησιμοποιώντας όλα τα κόλπα των παραμυθάδων της Ανατολής (χτυπιέται στο βήμα, απαγγέλλει ποιήματα, διαλέγεται με το ακροατήριο), με τρόπο που κανένας έλληνας αστός πολιτικός δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει.
 
Η ΝΔ έπρεπε αναγκαστικά να καταγγείλει την «τουρκική επιθετικότητα» (σ' αυτές τις περιπτώσεις, αναγκαστικά, η αντιπολίτευση δεν καταγγέλλει την κυβέρνηση ότι έστησε πατριωτικό σόου, για να μην τροφοδοτήσει την τουρκική προπαγάνδα και βρεθεί αυτή κατηγορούμενη για «διάρρηξη του εθνικού μετώπου»), δεν παρέλειψε όμως να καταγγείλει την κυβέρνηση για ανικανότητα και συνεχή υποχωρητικότητα που επιτρέπει στην Αγκυρα να ξεσαλώνει και να αυξάνει τις προκλήσεις, και να καλέσει τον Τσίπρα ν' αφήσει τα ελληνοτουρκικά θέματα για την επόμενη κυβέρνηση (του Κούλη), που ξέρει πως να τα χειριστεί.
 
Είναι το Καστελόριζο στο Αιγαίο;
 
Κι ενώ τα… εθνικά μας δίκαια βρίσκονταν… επί ξυρού ακμής, βγήκε και ο οικολογοσυριζαίος βουλευτής (και πρώην υπουργός) Τσιρώνης και είπε σε μια τηλεοπτική εκπομπή ότι το Καστελόριζο δε βρίσκεται στο Αιγαίο. Τι ήταν να το πει; Επεσαν να τον φάνε. Εντρομος αυτός κάτι πήγε να ψελλίσει περί γεωγραφίας, μετά τα μάζεψε («ποτέ δεν είπα ότι το Καστελόριζο δεν ανήκει στο Αιγαίο»), μετά πήγε να τα… ξαναμολήσει και γενικώς έγινε… της γεωγραφίας το κάγκελο.
 
Αν ανοίξεις οποιονδήποτε χάρτη, ελληνικό ή ξένο, θα διαπιστώσεις ότι ανατολικά του Αιγαίου είναι το Ικάριο Πέλαγος, νότια είναι το Καρπάθιο Πέλαγος, ενώ το Καστελόριζο είναι νότια και ανατολικά του Καρπάθιου, κάτω από την τουρκική χερσόνησο. Είναι ελληνικό νησί; Φυσικά και είναι (από Ελληνες κατοικείται αναντάμ μπαμπαντάμ), όμως στο Αιγαίο δεν είναι. Δε συνορεύει με την Πάρο και τη Νάξο, πώς να το κάνουμε; Για να διαπραγματευτεί ένα κράτος ζητήματα υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ υπάρχει το Διεθνές Δίκαιο, υπάρχουν οι διμερείς διαπραγματεύσεις, τίποτ' απ' αυτά όμως δεν πρόκειται να επεκτείνει το Αιγαίο μέχρι το Καστελόριζο.
 
Μ' αυτά και μ' αυτά, πέρασε άλλη μια επέτειος της ελληνικής εθνικής επανάστασης (η οποία κηρύχτηκε 21 του Μάρτη, αλλά μετά από μερικές δεκαετίες μεταφέρθηκε στις 25, κατ' απαίτηση των δεσποτάδων, για ευνόητους λόγους), γεμάτη αντιτουρκικό μίσος, εθνικιστικό δηλητήριο και επιστημονική τύφλωση. Γιατί η άγνοια των λαϊκών μαζών είναι το καλύτερο όπλο της αστικής εξουσίας. Η γνώση των πραγματικών γεγονότων και η επιστημονική τους ανάλυση είναι εχθρός της αστικής εξουσίας, γιατί σφυρηλατεί συνειδήσεις που αναζητούν την ελευθερία.