Ευκαιρία για διμέτωπο βρήκε το ΠΑΣΟΚ με τις τελευταίες πολιτικές κινήσεις των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ (στο μέτωπο της διαπραγμάτευσης για την επέκταση του Μνημόνιου) και της ΝΔ (με το ταξίδι Μητσοτάκη στο Βερολίνο). Ετσι, την ώρα που οι υπόλοιποι της Κεντροαριστεράς (Ποτάμι και ΦλωΡαΔια) μιζέριαζαν και ασχολούνταν με την εσωστρέφεια του χώρου, το ΠΑΣΟΚ προσπάθησε να εμφανιστεί σαν ένας διακριτός τρίτος πόλος, με ιστορία και με αίσθημα «εθνικής ευθύνης».
«Εχουμε ήδη έναν υποτακτικό, τον Αλέξη Τσίπρα, δεν χρειαζόμαστε άλλον», σχολίασε η Φώφη τη συμπεριφορά του Μητσοτάκη στο Βερολίνο. «Γιατί παρουσίασε το πρόγραμμα της ΝΔ για την έξοδο της χώρας από την κρίση στην Ανγκελα Μέρκελ και όχι στον ελληνικό λαό;» αναρωτήθηκε ρητορικά, ξαφνιάζοντας τη ΝΔ, που μάλλον δεν περίμενε τόση φραστική οξύτητα, αν κρίνουμε από την αμήχανη, απολογητική απάντηση που έδωσε το γραφείο Τύπου της ΝΔ: «Υποτακτικοί υπάρχουν… αλλά όχι στη ΝΔ. Ως γνωστόν, ο Κυριάκος Μητσοτάκης καταθέτει το εθνικό σχέδιο της Νέας Δημοκρατίας για την έξοδο από την κρίση στην ελληνική κοινωνία, συζητώντας διαρκώς με τους πολίτες και τους κοινωνικούς φορείς. Για το ίδιο σχέδιο ενημέρωσε την καγκελάριο της Γερμανίας, γιατί μιλά την ίδια γλώσσα εντός και εκτός Ελλάδας»!
Κρατώντας με θρησκευτική ευλάβεια τις αναλογίες του διμέτωπου, η Φώφη επιτέθηκε και στην κυβέρνηση, με στόχο να διαλύσει τα νέφη που πήγαινε να σχηματίσει η φιλολογία πως υπάρχει ανοιχτή γραμμή του ΠΑΣΟΚ με τον Φίλη: «Πρέπει να ηττηθεί η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, που εκφράζει αυτή τη στιγμή μια κίβδηλη Αριστερά, είναι fake Αριστερά και προσβάλλει τις αρχές και τις αξίες των αγωνιστών και των ανθρώπων της Αριστεράς, με τους οποίους μας συνδέουν πολλά»! Με την κατάντια του ΣΥΡΙΖΑ και το αποκρουστικό αντιλαϊκό πρόσωπο που έχει δείξει η κυβέρνησή του, απέκτησε «δικαίωμα λόγου» και το ΠΑΣΟΚ, δυο μόλις χρόνια μετά την απώλεια της κυβερνητικής εξουσίας, στην οποία συμμετείχε επί πέντε χρόνια, πότε μόνο του και πότε παρέα με τη ΝΔ, το ΛΑΟΣ και τη ΔΗΜΑΡ, ψηφίζοντας δύο Μνημόνια και μια τεράστια αλυσίδα αντεργατικών και αντιλαϊκών νόμων.
Κι αυτό το θράσος το αποκτά το ΠΑΣΟΚ χάρη στην πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, που επιτρέπει στη Γεννηματά να προβλέπει με απόλυτη σιγουριά, ότι η διαπραγμάτευση με τους δανειστές θα καταλήξει σε νέα μέτρα και νέα βάρη για την κοινωνία, σημειώνοντας με νόημα την αλλαγή την κυβερνητική στάση, που κατά το πρόσφατο παρελθόν συμπυκνωνόταν στο «δεν ψηφίζουμε νέα μέτρα», ενώ τώρα περιορίζεται στο «δεν κάνουμε υποχώρηση στις αρχές μας».
Εχει και «διά ταύτα» το ΠΑΣΟΚ: να ηττηθεί ο ΣΥΡΙΖΑ, να μην έχει αυτοδυναμία η ΝΔ, να ενισχυθεί το ΠΑΣΟΚ με τους συμμάχους του και να φτιάξουν όλοι μαζί «εθνική κυβέρνηση». Το είπε χαρακτηριστικά η Γεννηματά: «Με ευθύνη της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ δεν υπάρχει εθνική συνεννόηση. Η χώρα έχει έλλειμμα αξιοπιστίας και εμπιστοσύνης». Και ο Σκανδαλίδης το έκανε νιανιά: «Το ΠΑΣΟΚ δεν παίζει με δυάδες, ούτε με τον ΣΥΡΙΖΑ ούτε με τη ΝΔ. Το ΠΑΣΟΚ παίζει με τριάδες και πάνω και τάχθηκε υπέρ της εθνικής συνεννόησης μετά τις εκλογές για συνολική έξοδο της χώρας από την κρίση, στρατηγικά και όχι πολιτικά, κομματικά».
Φυσικά, τα περί τριάδων είναι του παρόντος και όχι του μέλλοντος. Αν χρειαστεί, το ΠΑΣΟΚ θα πάει και μόνο του με το νικητή των επόμενων εκλογών. Σήμερα, όμως, η προπαγάνδα των «τριάδων και πάνω» βοηθάει το σχέδιο του διμέτωπου κατά ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ, δηλαδή της άντλησης ψηφοφόρων και από τα δεξιά και από τ' αριστερά του. Ακόμα, βέβαια, το ΠΑΣΟΚ δεν έχει «ξεπλυθεί» από τα «μνημονιακά του αμαρτήματα», ούτε δείχνει κάποια ξεχωριστή δυναμική, όμως έχει συγκροτήσει τον ενδιάμεσο τρίτο πόλο, καθώς το Ποτάμι βαράει διάλυση και οι ΦλωΡαΔια δε δείχνουν ν' αποτελούν απειλή, καθώς ούτε κομματικό μηχανισμό διαθέτουν, ούτε προσβάσεις στη συνδικαλιστική γραφειοκρατία και άλλους πυλώνες του αστικού συστήματος. Οι ψευτογιάπηδες και οι χίπστερ του Ποταμιού δεν μπορούν να συγκροτήσουν μηχανισμό.
