Η ΔΗΜΑΡ ήταν διχοτομημένη (Κουβελικοί, μεταρρυθμιστές) εδώ και καιρό, οπότε η ανεξαρτητοποίηση του Λυκούδη και η αποχώρηση της λεγόμενης «μεταρρυθμιστικής τάσης» δεν εξέπληξε κανέναν. Ηταν απλά η επισημοποίηση αυτού που είχε προαναγγελθεί. Τα μόνα ερωτηματικά αφορούσαν το χρόνο της διάσπασης και τις πολιτικές πρωτοβουλίες αυτών που αποχωρούν.
Στην πραγματικότητα, και αυτοί που απέμειναν στη ΔΗΜΑΡ είναι από δυο χωριά χωριάτες. Ενα κομμάτι (μάλλον το μεγαλύτερο) παραμένει συσπειρωμένο γύρω από τον Κουβέλη και την προσωπική του στρατηγική, ενώ ένα άλλο κομμάτι στελεχών έχει ήδη αρχίσει τα παζάρια με τον ΣΥΡΙΖΑ, με στόχο να βρει φιλοξενία στα ψηφοδέλτιά του (κατά τα άλλα, ο ΣΥΡΙΖΑ καταγγέλλει τη ΝΔ για σαφάρι εξαγοράς βουλευτών!).
Από το περιεχόμενο της δήλωσης αποχώρησης που έκανε ο Λυκούδης φαίνεται με σαφήνεια ότι δεν έχει σκοπό να παροπλιστεί πολιτικά, αλλά θα συνεχίσει. «Θα συναντηθούμε οπωσδήποτε ξανά σε νέες προσπάθειες», αναφέρει απευθυνόμενος στους συνοδοιπόρους του «είτε εκτός είτε εντός ΔημΑρ», ενώ μιλά όχι ως άτομο αλλά ως επικεφαλής ομάδας: «Η μεταρρυθμιστική πλευρά και εγώ θα είμαστε παρόντες και θα συνεχίσουμε. Σ' αυτό το πεδίο θα ξαναβρεθούμε».
Οπως όλα δείχνουν, ο Λυκούδης και η παρέα του δεν έχουν σκοπό να πάρουν μέρος στο συνέδριο της «Προοδευτικής Παράταξης» που ετοιμάζουν οι Βενιζέλος-Λοβέρδος, όσο κι αν αυτοί τους γλείφουν (ιδιαίτερα ο Λοβέρδος). Γιατί να συμπράξουν σε κάτι καθαρά πασοκικό, το οποίο μάλιστα δείχνει θνησιγενές; Θα περιμένουν να δουν «πού θα καθήσει η μπίλια», θα κάνουν τις παρασκηνιακές τους επαφές με τους μεγαλοεκδότες-μεγαλοεργολάβους που δημιούργησαν το Ποτάμι και θα πάρουν τις τελικές τους αποφάσεις όταν ξεκαθαρίσει το τοπίο.
Ο Κουβέλης, από την άλλη, έχει πάθει αφωνία. Εκείνοι από την ομάδα του που ζήτησαν από τον Λυκούδη να παραδώσει την έδρα χλευάστηκαν. Τόσοι έφυγαν από τη ΔΗΜΑΡ και δεν τους ζήτησαν την έδρα, στον Λυκούδη βρήκαν να το κάνουν, που ήταν το νούμερο δύο στο κόμμα τους; Πολλοί λένε ότι η υποψηφιότητα Κουβέλη για την προεδρία της Δημοκρατίας «κάηκε» και πως αυτός ήταν ο σκοπός του Σαμαρά που έκανε τη σχετική διαρροή, αλλά εμείς δεν είμαστε καθόλου σίγουροι γι’ αυτό. Χωρίς τον Κουβέλη υποψήφιο μπορούν να εξασφαλίσουν τις έδρες το πολύ τριών-τεσσάρων ανεξαρτητοποιηθέντων από τη ΔΗΜΑΡ, ενώ στέλνουν όλους τους υπόλοιπους στην αγκαλιά του ΣΥΡΙΖΑ. Θα πρέπει τότε ν’ αναζητήσουν υποψηφιότητα τόσο «δυνατή» που να μπορεί να προσελκύσει τον Καμμένο ή την πλειοψηφία των βουλευτών του. Γι’ αυτό και «παίζουν» το όνομα του Καραμανλή. Είναι άραγε αυτός διατεθειμένος να βγει οριστικά στην πολιτική σύνταξη (μόλις στα 58 του χρόνια!); Δεν τρέφει φιλοδοξίες επανόδου του ως Κιγκινάτος; Θα δείξει. Εμείς, όπως έχουμε ξαναπεί, σενάρια δεν κάνουμε. Απλά αναλύουμε τα δεδομένα.
