Ανοιξαν επιτέλους οι πόρτες της κυριακάτικης ναυαρχίδας του Συγκροτήματος Λαμπράκη για τον Γιωργάκη, αλλά άνοιξαν με τους όρους του συγκροτήματος. Αντί για μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη, όπως θα περίμενε κανείς, ο Πρετεντεράκος του πήρε μια συνέντευξη με αποκλειστικό σχεδόν θέμα την Παιδεία, μόνο και μόνο για να αναδειχτεί η άποψή του υπέρ της αναθεώρησης του άρθρου 16 του συντάγματος. Του πήρε μια συνέντευξη για να αναδείξει όχι τα πεδία διαφωνίας με την κυβέρνηση, αλλά εκείνο το πεδίο στο οποίο ταυτίζονται απόλυτα!
Ο τρόπος με τον οποίο ο Γιωργάκης προσπάθησε να ισχυριστεί ότι το ΠΑΣΟΚ έχει διαφορετική πολιτική στην Παιδεία ήταν άθλιος. Το μόνο που κατάφερε να επιβεβαιώσει είναι η ταύτισή τους, αφού είπε πως οι γραμμές τους «τέμνονται για μια στιγμή και μόνο» και από κει και πέρα είναι τελείως διαφορετικές, διότι το ΠΑΣΟΚ έχει «διαφορετική αντίληψη για το ποιος θα είναι ο εκτελεστικός νόμος». Ομως, όσο κι αν ψάξει κανείς στη συνέντευξη, δε θα βρει λέξη για το περιεχόμενο αυτού του εκτελεστικού νόμου, παρά μόνο γενικόλογες παπαριές ενάντια στον «κρατισμό», που στο συγκεκριμένο ζήτημα δεν είναι παρά αβάντα στους σχολάρχες που περιμένουν πως και πως για να βαφτίσουν τα «κλαμπάκια» τους πανεπιστήμια και να πωλούν πτυχία σε όσους έχουν φράγκα να τ’ αγοράσουν.
Δεν δίστασε μάλιστα, ενεργώντας σαν προπαγανδιστής αυτών των ψευτοπανεπιστημίων να ισχυριστεί ότι τα ιδιωτικά πανεπιστήμια «είναι υπαρκτά» στη χώρα μας. Οταν δε ο Πρετεντεράκος παρατήρησε ότι είναι υπαρκτά «ως παραπαιδεία, όχι επίσημα», ο Γιωργάκης ξεσάλωσε: «Επίσημα είναι. Μόνο το ελληνικό κράτος δεν τα αναγνωρίζει. Στην πράξη έχουμε παραδώσει το δικαίωμα αξιολόγησης, ελέγχου και τήρησης κανόνων για τα ιδρύματα που βρίσκονται στο έδαφός μας σε κάποιους ξένους τρίτους. Και το κράτος δεν έχει λόγο»!!! Ετσι, αποκάλυψε για ποιων τα συμφέροντα κόπτεται, για ποιων τα συμφέροντα εργάζεται. Ηταν που μας έλεγαν ότι δε μιλούν για ιδιωτικά αλλά για μη κρατικά πανεπιστήμια. Ευθέως το λέει: θα νομιμοποιηθούν όλα αυτά τα ψευτοπανεπιστήμια και απλά το κράτος θα τους βάλει κανόνες!
Εξίσου αποκαλυπτικός υπήρξε και για τα νέα, μη κρατικά πανεπιστήμια: «Εγώ βλέπω την ΠΑΣΕΓΕΣ να δημιουργεί σχολή με το Γεωργικό Πανεπιστήμιο, την Περιφέρεια Κρήτης να συνεργάζεται με τα εκεί ιδρύματα, την αυτοδιοίκηση, τους ξενοδόχους αλλά και εργαζόμενους για τη δημιουργία μιας τουριστικής σχολής, το ΕΒΕΑ να συνεργάζεται με το ΤΕΕ και το Πολυτεχνείο και να οργανώνουν σχολές και κέντρα καινοτομίας για πολλές μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Βλέπω όλα τα ΑΕΙ και ΤΕΙ να γίνονται διεθνή με προγράμματα που θα προσελκύουν και ξένους φοιτητές από την ευρύτερη περιοχή». Μπίζνες «βλέπει», λοιπόν. Μπίζνες και σχολές κατάρτισης και μαθητείας, διετούς και τριετούς φοίτησης, που θα βαφτιστούν πανεπιστήμια, θα εισπράττουν παχυλά δίδακτρα και θα σπρώχνουν προς τα κάτω όλο το σύστημα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Τη στρατηγική της Μπολόνια έχει ως σηματοδότη του.
Εντελώς ξεσαλωμένος ο Γιωργάκης εμφανίστηκε και ως κήρυκας του νεοφιλελευθερισμού γενικά και όχι μόνο στην Παιδεία, κατηγορώντας την «παραδοσιακή αριστερά» για… κρατισμό και κατακτώντας νέα επίπεδα στην ανάπτυξη της πολιτικής επιστήμης. Ιδού ένα απόσπασμα απ’ αυτά τα νέα επίπεδα: «Πρέπει να πάμε σε μια λογική όχι δημόσιου χαρακτήρα, αλλά δημόσιου συμφέροντος. Καμιά φορά ταυτίζουμε το προοδευτικό με το δημόσιο χαρακτήρα. Εγώ λέω να προασπίσουμε το δημόσιο συμφέρον. Το δημόσιο συμφέρον δε σημαίνει ότι υπηρετείται αναγκαστικά από το κράτος. Μπορεί να υπηρετείται και με κανόνες που βάζεις στην αγορά».
Κι ύστερα, αναρωτιούνται οι Πασόκοι γιατί ο κόσμος τους ταυτίζει με τη ΝΔ. Κοιτάξτε οποιαδήποτε ομιλία του Καραμανλή. Τα ίδια ακριβώς λέει. Τις ίδιες παπαριές που τις γράφουν οι λογογράφοι τους, που τις έχουν αντιγράψει από διάφορους θεωρητικούς του νεοφιλελευθερισμού.
Επειδή, όμως, η πρακτική πολιτική είναι αυτή που δίνει αξία στις θεωρητικολογίες, βγήκε την άλλη μέρα η υπεύθυνη του Τομέα Οικονομίας του ΠΑΣΟΚ Β. Παπανδρέου και μας τα έκανε «λιανά», παρουσιάζοντας σε ειδική εκδήλωση την πρόταση «για το πώς θα πρέπει να συντάσσεται και να υλοποιείται ο Προϋπολογισμός». Ποιος πρέπει να είναι ο κεντρικός στόχος του προϋπολογισμού για το ΠΑΣΟΚ της αντιπολίτευσης; Ο ίδιος που ήταν για το ΠΑΣΟΚ της κυβέρνησης. Η «τήρηση της δημοσιονομικής πειθαρχίας» και η περικοπή των κοινωνικών δαπανών. Για να τηρείται ο προϋπολογισμός -είπε η Βασούλα- απαιτείται «η παραγωγή των υπηρεσιών να γίνεται στο χαμηλότερο δυνατό κόστος» και να υπάρχει «αποδοτικότητα των δαπανών». Οπως καταλαβαίνετε, οι κοινωνικές δαπάνες θα πάθουν καινούργια νίλα, διότι αυτες δεν είναι αποδοτικές σύμφωνα με το καπιταλιστικό κριτήριο, που είναι αποκλειστικά η κερδοφορία.
