Δικομματική κοκορομαχία με εκλογικό άρωμα

Υποτίθεται πως η προηγούμενη Δευτέρα θα ήταν μια ιστορική μέρα. Το Υπουργικό Συμβούλιο θα συζητούσε και θα ενέκρινε την «ολιστική στρατηγική ανάπτυξης» και την «επιστροφή της χώρας στην κανονικότητα». Μια ματιά  στα πρωτοσέλιδα των φιλοκυβερνητικών εφημερίδων, όμως, έδειχνε ότι άλλα απασχολούσαν το προπαγανδιστικό επιτελείο του Μαξίμου. ΕφΣυν: «Ποιοι και γιατί “έκαψαν“ το Ιλιντεν». Δεύτερο θέμα ο ξυλοδαρμός του Μπουτάρη, με μεγάλη φωτογραφία. Οσο για το «ολιστικό σχέδιο ανάπτυξης», που θα συζητούσε το υπουργικό συμβούλιο, ένα μικρό «χτύπημα», δεύτερο στη σειρά μάλιστα. Εθνος: «Επίδομα στέγασης σε 500.000 νοικοκυριά». Ο Μπουτάρης «χτύπημα» με μικρή φωτογραφία (βλέπετε, ο Σαββίδης πατρονάρει τον εθνικοφασιστικό εσμό της Θεσσαλονίκης). Για το «ολιστικό σχέδιο ανάπτυξης» ούτε καν «χτύπημα».
 
Ιδια η εικόνα και την επόμενη μέρα, αφού είχε προηγηθεί η… ιστορική συνεδρίαση του υπουργικού συμβούλιου και η… εμπνευσμένη ομιλία Τσίπρα. Αυγή: «“Γαλάζιο“ πλυντήριο για την Ακροδεξιά». Για το «ολιστικό σχέδιο ανάπτυξης» ένα «χτύπημα» με φωτογραφία του Τσίπρα. ΕφΣυν: «Εξωδικαστικός συμβιβασμός: Πιο πολλοί, πιο απλά, πιο γρήγορα». Δεύτερο θέμα: «Εκτροχιασμός της ΝΔ με… τρίκυκλο», με φωτογραφία του Μπουτάρη. Για το «ολιστικό σχέδιο ανάπτυξης» ένα «χτύπημα» με φωτογραφία από τη συνεδρίαση του υπουργικού συμβούλιου. Εθνος: «Ανατροπές στο νόμο Κατσέλη». «Χτύπημα» για την υπόθεση Μπουτάρη με τίτλο «Σκούπα για τους νταήδες της ακροδεξιάς», τίποτα για το «ολιστικό σχέδιο ανάπτυξης».
 
Ο ίδιος ο Τσίπρας ξεκίνησε την ομιλία του στο υπουργικό συμβούλιο με εκτεταμένη αναφορά στην επίθεση κατά Μπουτάρη, την οποία χρέωσε στη ΝΔ, σε πολύ υψηλούς τόνους: «Ποιοι χειροκρότησαν την επίθεση ενάντια στον δήμαρχο της Θεσσαλονίκης; Ποιοι την προετοίμασαν με βίαιες λεκτικές επιθέσεις εναντίον του; Ποιοι είναι αυτοί που  εξαπολύουν διαρκώς, κάθε μέρα, ακραίες κατηγορίες για προδότες, και μειωμένης εθνικής συνειδήσεως Ελληνες; Ποιοι είναι αυτοί που  έχουν ανακηρύξει τον εαυτό τους εργολάβο του έθνους, και επικηρύσσουν εκείνους που σκέφτονται και πράττουν διαφορετικά; Ποιοι, με δυο λόγια, με τον πιο επίσημο τρόπο, είναι αυτοί που  ανοίγουν το δρόμο στη βία; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, γνωρίζουμε όλοι ποιοι είναι. Και δυστυχώς δεν πρόκειται για μεμονωμένες περιπτώσεις –κάποιος δήμαρχος, νυν ή  πρώην περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας της ΝΔ. Εδώ πρόκειται για ένα συμπαγές, σκοτεινό, και ακραίο τμήμα, δυστυχώς,  της αξιωματικής αντιπολίτευσης με έκφραση, το τελευταίο διάστημα, στα κορυφαία όργανά της».
 
Ο Τσίπρας έκλεισε την εισαγωγή του με την αναμενόμενη κορόνα: «η  εποχή των Γκοτζαμάνηδων έχει παρέλθει οριστικά από αυτόν τον τόπο». Το σύνθημα είχε δοθεί. Ακολούθησε το αναμενόμενο πατιρντί. Η ΝΔ κατηγόρησε τον Τσίπρα ότι «αυτός και το κόμμα του πρωτοστάτησαν και υπέθαλψαν τη βία τον Δεκέμβριο του 2008. Αυτός και το κόμμα του προανήγγειλαν κρεμάλες στο Σύνταγμα και μιλούσαν για γερμανοτσολιάδες. Αυτός και το κόμμα του επέχαιραν για τις βίαιες επιθέσεις σε στελέχη άλλων κομμάτων και δημοσιογράφων, μιλώντας για δικαιολογημένη αγανάκτηση. Αυτός και το κόμμα του έχτισαν καριέ-ρες και τελικά κατέλαβαν την εξουσία επενδύοντας στη βία, τη συκοφαντία, την πόλωση και την τοξικότητα. Αυτός και το κόμμα του προσπαθούν ακόμη και σήμερα να πείσουν τους πολίτες ότι υπάρχει καλή και κακή βία». Ακολούθησε ρελάνς της ΝΔ απ' αφορμή την ενέργεια του Ρουβίκωνα στο ΣτΕ. «Ούτε η χώρα, ούτε η Δικαιοσύνη, ούτε βέβαια οι πολίτες επιτρέπεται να γίνονται έρμαιο του κάθε Ρουβίκωνα ή άλλων ομάδων, τις οποίες η Κυβέρνηση, βέβαια, πολύ καλά γνωρίζει» δήλωσε ο Μητσοτάκης και πρόσθεσε: «Ο κ. Τσίπρας ας υπερβεί, επιτέλους, τον εαυτό του. Και ας συνειδητοποιήσει ότι ο διχαστικός του λόγος μόνο ζημία προκαλεί στον τόπο. Κι ας διασφαλίσει, όπως οφείλει, το νόμο, την τάξη, την ασφάλεια, τη συνοχή της κοινωνίας και την ομαλή λειτουργία των θεσμών».
 
«Ο κ. Μητσοτάκης καταδικάζει τη βία από όπου και αν προέρχεται, αρκεί να μην προέρχεται από την ακροδεξιά», ανταπάντησε το Γραφείο Τύπου του πρωθυπουργού. Και πρόσθεσε: «Δεν τόλμησε καν ο κ. Μητσοτάκης να διαγράψει τον κ. Καμπόσο, που είπε για τη φασιστική επίθεση στον Γ. Μπουτάρη πως αυτά παθαίνουν οι προδότες. Με Σαμαρά, Γεωργιάδη και Βορίδη καταλαβαίνουμε τη δύσκολη θέση του κ. Μητσοτάκη».
 
Είναι φανερό ότι οι Τσιπραίοι επέλεξαν αυτού του τύπου την πολιτική εκμετάλλευση της επίθεσης των εθνικοφασιστών στον Μπουτάρη, θέλοντας να αποφύγουν τις συνέπειες της γκάφας Τσίπρα με τη «Μακεδονία του Ιλιντεν» (γράφουμε σχετικά στη σελίδα 11). Πέρα από την αλλαγή της ατζέντας, όμως, που θα έφερνε τον Μητσοτάκη σε θέση άμυνας και θα ενίσχυε ένα από τα βέλη της προπαγάνδας του ΣΥΡΙΖΑ (επαναφορά και ενίσχυση των παλιών αντιδεξιών αντανακλαστικών, με στόχο τους «κεντρώους» ψηφοφόρους), ήταν μια ευκαιρία να φτιαχτεί το προφίλ του «προοδευτικού Μπουτάρη», τον οποίο το μέγαρο Μαξίμου έχει αποφασίσει να στηρίξει στις επόμενες δημοτικές εκλογές (ό,τι έχουν σούρει εναντίον του οι συριζαίοι στο παρελθόν θα ριχτεί στη λήθη – πλέον ο Μπουτάρης θα είναι ο δήμαρχος που υψώνει τα στήθη του στην ακροδεξιά και τη συντήρηση).
 
Η ΝΔ πήρε αναγκαστικά αμυντική στάση. Είναι γνωστή η σχέση των στελεχών της μ' αυτά τα φασισταριά, ενώ ήταν αυτή που έσπευσε να αγκαλιάσει τα εθνικοφασιστικά συλλαλητήρια. Δεν μπορούσε, όμως, να μη δοκιμάσει να περάσει στην αντεπίθεση, με το γνωστό ρεπερτόριο «νόμος και τάξη», που στοχεύει τους «νοικοκυραίους» που φοβούνται και τον ίσκιο τους.
 
Περιττεύει να σημειώσουμε πως όταν τα φασισταριά της Θεσσαλονίκης έκαιγαν τη Libertatia δεν ταρακουνήθηκε το πολιτικό σκηνικό, δε διασταύρωσαν τα ξίφη τους τα αστικά κόμματα.
 
Ετσι, μέσα σ' ένα διήμερο χτίστηκε ένα σκηνικό δικομματικής κοκορομαχίας, που άφησε εντελώς έξω το ΚΙΝΑΛ. Στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ παρήλαυναν από τα ραδιοφωνικά μικρόφωνα και εξαπέλυαν κατηγορίες: «εσείς χτυπήσατε τον Μπουτάρη» – «ναι, αλλά εσείς είχατε χτυπήσει τον Χατζηδάκη και τον Κουμουτσάκο» – «Η κυβέρνηση επιδιώκει τον εθνικό διχασμό» – «Δε θα υπήρχε πεδίο αντιπαράθεσης, αν η ΝΔ είχε μια καθαρή θέση και ξεκαθάριζε και τη θέση των στελεχών της, τα οποία έχουν επιλέξει τη σιωπή, η οποία μόνο ντροπή μπορεί να προκαλέσει».
 
Το σκηνικό «βρόμαγε» εκλογές. Ο,τι γίνεται στην αστική πολιτική το τελευταίο χρονικό διάστημα «βρομάει» εκλογές. Και οι συριζαίοι συμπεριφέρονται σαν να βρίσκονται σε προεκλογική περίοδο (μολονότι διαψεύδουν μετά βδελυγμίας ότι σκέπτονται πρόωρες εκλογές) και η αντιπολίτευση βρίσκεται σε εκλογική ετοιμότητα, ώστε να μην υποστεί κάποιο φθινοπωρινό αιφνιδιασμό από τον Τσίπρα. Τα στελέχη της γνωρίζουν πολύ καλά ότι ο Βερναρδάκης έχει πέσει με τα μούτρα και μελετάει τα λεγόμενα ποιοτικά στοιχεία των δημοσκοπήσεων, πράγμα που γίνεται μόνο όταν το ενδεχόμενο εκλογών είναι πολύ έντονο. Και δε διέφυγε από κανέναν η εμφάνιση του Λούλη στην κρατική τηλεόραση, τάχα για να διαφημίσει κάποιο βιβλίο του, στην πραγματικότητα για να αποθεώσει τον «τεράστιο» Τσίπρα και να χαρακτηρίσει όλους τους άλλους «φθαρμένα προϊόντα».
 
Ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ φρόντισε να «θάψει» προπαγανδιστικά την «ολιστική στρατηγική ανάπτυξης». Ο Τσίπρας έκανε στο υπουργικό συμβούλιο μια «μπαλκονάτη» δημαγωγική ομιλία (για την τηλεόραση, όχι για τους υπουργούς) και μετά έκλεισε η κάμερα και ανέλαβε να τους πει πιο πολλά ο Τσακαλώτος. Αρχισε μια γκρίνια από τον Καμμένο (ότι δεν είχε ενημέρωση), βρήκε την ευκαιρία και ο Τσιρώνης να γκρινιάξει κι αυτός (εκπροσωπεί κόμμα κι αυτός!), ο Τσίπρας τους παρέπεμψε στον Χαρίτση για «μπριφάρισμα» κι έφυγαν όλοι ευχαριστημένοι, μ' ένα έντυπο υπό μάλης. Αφού το πήραν οι υπουργοί, κρίθηκε πως έπρεπε να δοθεί και στα κόμματα, για να μην κατηγορηθεί η κυβέρνηση ότι λειτουργεί εν κρυπτώ. Ηταν προγραμματισμένη για την επομένη και η προ ημερήσιας διάταξης συζήτηση που είχε ζητήσει η Γεννηματά, οπότε ήταν η ευκαιρία.
 
Για το «ολιστικό σχέδιο» γράφουμε στη σελίδα 6. Είναι ένα μνημονιακό credo, που αναφέρεται στη μετα-μνημονιακή εποχή ως συνέχεια της μνημονιακής. Ο Τσίπρας προσπάθησε να αιφνιδιάσει τον Μητσοτάκη, μένοντας μόνο στην μπουρδολογία του συριζανελίτικου success story. Ο Μητσοτάκης ξεκίνησε με τα ζητήματα της «βίας». Η Φώφη επαναλάμβανε σαν κολλημένος δίσκος γραμμοφώνου «ζητώ εκλογές». Μετά πήγαν ν' ανεβάσουν λίγο τους τόνους αλλά η επτάωρη συζήτηση έκλεισε με τεράστια χασμουρητά, σε μια άδεια αίθουσα της Ολομέλειας, χωρίς ανεβασμένους τόνους, με τον «σοφό γέροντα» Δραγασάκη να καλεί σε «εθνικό στοχασμό». Η συνέχεια θα δοθεί τις επόμενες μέρες. Υπάρχει μπόλικος «τραχανάς» απλωμένος (από το ζήτημα του χρέους μέχρι το «Μακεδονικό»), οπότε θα έχουν όλα τα περιθώρια να συνεχίσουν τη δικομματική κοκορομαχία. Μέχρι ο Τσίπρας να δει τι θα κάνει με τις εκλογές, αν θα τις προκηρύξει ή όχι.