Την αγιογραφία της αποπεμφθείσας από το Μαξίμου Γλυκερίας Σιούτη ανέλαβε να φιλοτεχνήσει το «Βήμα» στο κυριακάτικο φύλλο του. Ποιον ενδιαφέρει άραγε το ότι η κ. Σιούτη «παίζει πιάνο, διαβάζει ποίηση, πηγαίνει κινηματογράφο, ασχολείται με την κηπουρική, διαπρέπει στις μεταφράσεις νομικών και λογοτεχνικών κειμένων, κάνει συχνά ποδήλατο και κυρίως ασχολείται με τη μαγειρική»; Τα άλλα, όμως, τα ουσιαστικά, ενδιαφέρουν και παραενδιαφέρουν.
Η κ. Σιούτη υπερασπίζεται το διορισμό του Α. Χασαπόπουλου ως ειδικού συμβούλου του πρωθυπουργού. «Ούτε έγκλημα ούτε καν παρατυπία έγινε», δηλώνει. Επειδή, όμως, ξέρει νομικά, δεν επαναλαμβάνει το χονδροειδές ψέμα του Γραφείου Τύπου του πρωθυπουργού, ότι «για τους μετακλητούς δεν απαιτείται η εκπλήρωση των στρατιωτικών τους υποχρεώσεων για να προσληφθούν». Η κ. Σιούτη γνωρίζει πολύ καλά ότι σύμφωνα με το ΠΔ 63/2005 και για τους μετακλητούς στα Γραφεία των μελών της κυβέρνησης «απαιτούνται τα γενικά προσόντα διορισμού που προβλέπονται κάθε φορά για τος δημοσίους πολιτικούς υπαλλήλους, εκτός από το ανώτερο όριο ηλικίας διορισμού» και ότι δεν μπορεί να γίνει διορισμός μετακλητού «αν στο πρόσωπο του υποψήφιου για διορισμό συντρέχει κώλυμα από εκείνα που προβλέπει ο νόμος ως κώλυμα για το διορισμό δημοσίου πολιτικού διοικητικού υπαλλήλου». Επειδή τα γνωρίζει αυτά, λέει αθώα, ότι «ο νεαρός βρισκόταν νομίμως εκτός στρατεύματος».
Προσέξτε: ο νεαρός ούτε έχει εκπληρώσει τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις ούτε έχει απαλλαγεί νομίμως, αλλά «βρισκόταν νομίμως εκτός στρατεύματος». Μ’ άλλα λόγια, έχει πάρει κάποια αναβολή. Είναι σφόδρα πιθανό ότι και αυτή η αναβολή «πάσχει», όμως αυτό ας το αφήσουμε στην άκρη. Ο νόμος είναι σαφής: για να διοριστεί κάποιος πρέπει ή να έχει εκπληρώσει τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις ή να έχει απαλλαγεί νομίμως απ’ αυτές. Οχι να έχει πάρει αναβολή για οποιονδήποτε λόγο. Επομένως, ο διορισμός του Χασαπόπουλου δεν ήταν απλώς παράτυπος. Ηταν έγκλημα, με τη νομική έννοια του όρου, που πολύ καλά γνωρίζει η κυρία καθηγήτρια της Νομικής.
Ομως δεν αρκείται σ’ αυτόν τον δικολαβισμό η κ. Σιού-τη. Δηλώνει ότι «ο Αγγελος, ο νεαρός δικηγόρος, δεν ήταν σύμβουλος του Πρωθυπουργού αλλά σύμβουλος του Μεγάρου Σταθάτου επί θεμάτων Ευρωπαϊκού Δημοσίου Δικαίου, ειδικευμένος σε νομικά θέματα: “Ηταν μια σύμβαση που στην πραγματικότητα θα έληγε σε μερικούς μήνες. Επρόκειτο να διεκπεραιώσει συγκεκριμένο έργο, ήταν ειδικευμένος σε αυτόν τον τομέα, όπως έδειξε και το βιογραφικό του”». Την απάντηση στη λαλίστατη κ. Σιούτη δίνει η ίδια η απόφαση διορισμού, που φέρει την υπογραφή του Γ. Παπανδρέου: «Διορίζεται από 15.9.2010 ο Αγγελος Χασαπόπουλος του Σωτηρίου, σε θέση Ειδικού Συμβούλου, στο Γραφείο Οργάνωσης και Διοίκησης στο Πολιτικό Γραφείο Πρωθυπουργού». Χρειάζεται να γράψουμε τίποτ’ άλλο;
Αθελά της, όμως, η Γλ. Σιούτη εκθέτει και το όλο σύστημα του Μαξίμου, που τάχα θα στηριζόταν στην «ανοιχτή διακυβέρνηση», μέσω της οποίας σε όλα τα πόστα θα προσλαμβάνονταν «οι άριστοι και όχι οι αρεστοί». Αποκαλύπτει ότι ο Χασαπόπουλος ήταν φοιτητής της και στο πανεπιστήμιο και στο μεταπτυχιακό και γνώριζε «την ποιότητα των γνώσεών του». Το γνωστό σύστημα των γλειφτών, κολαούζων και δούλων, που ανθεί στα πανεπιστήμια, μεταφέρθηκε και στην πολιτική από τους νεόκοπους συμβούλους του Παπανδρέου. Μάλλον αυτό δεν άρεσε στους παλαιοπασόκους (που θέλουν να ελέγχουν αυτοί τους διορισμούς), γι’ αυτό και η Σιούτη δεν πρόλαβε να κλείσει χρόνο στο πόστο της. Την ξεφλούδισαν σαν τρυφερή μπανάνα.
ΥΓ: Είπε και ακόμη μία μισή αλήθεια η Γ. Σιούτη. «Ως σύμβουλος του Πρωθυπουργού ο μισθός της, λέει, ήταν μόνον 610 ευρώ». Η απόφαση διορισμού της (ΦΕΚ 454/16.10.10) αναφέρει ότι ο διορισμός της γίνεται «με παράλληλη άσκηση των κύριων καθηκόντων της» στο πανεπιστήμιο και οι αποδοχές της «καθορίζονται σε ποσοστό 30% του συνόλου των αποδοχών της κυρίας θέσης της». Η κ. Σιούτη πληρωνόταν, λοιπόν, το μισθό της από το πανεπιστήμιο συν ένα «καπέλο» 30%. Και βέβαια, μία δουλειά έκανε, αυτή της νομικής συμβούλου του πρωθυπουργού.
