Οσοι έχουμε διασχίσει το εθνικό οδικό δίκτυο διαπιστώσαμε ότι στα τμήματά του που βρίσκονται σε πεδινές εκτάσεις υπάρχουν οι εγκαταστάσεις πολλών επιχειρήσεων. Ομως, οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν ότι οι εγκαταστάσεις αυτές είναι παράνομες, γιατί οι εκτάσεις στη συντριπτική τους πλειοψηφία ανήκουν στην κατηγορία της ΓΥΠ (Γη Υψηλής Παραγωγικότητας), της οποίας δεν επιτρέπεται η αλλαγή χρήσης.
Με το νόμο 2637/27.8.1998 (άρθρο 56), τέθηκε για πρώτη φορά το θέμα του καθορισμού των κριτηρίων με τα οποία θα καταταχθεί η Γη σε Υψηλής ή μη Παραγωγικότητας. Από τότε πέρασαν 12 χρόνια και όλες οι πολιτικές ηγεσίες του υπουργείου Γεωργίας (πράσινες και μπλε) δεν εδέησαν (γιατί δεν θέλουν) να καθορίσουν με επιστημονικό τρόπο τα κριτήρια κατάταξης της Γης Υψηλής Παραγωγικότητας. Ο αρχικός νόμος 2637/1998 τροποποιήθηκε δύο φορές: Την πρώτη φορά με το νόμο 2945/2001 και υπουργό Γεωργίας τον Γ. Ανωμερίτη (τώρα πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο του ΟΛΠ). Τη δεύτερη φορά με το νόμο 3399/2005 και υπουργό Γεωργίας τον Ε. Μπασιάκο, που μετά τις εκλογές του Σεπτέμβρη του 2009 ιδιωτεύει. Ο τελευταίος προχώρησε ακόμη παραπέρα. Με δύο τροπολογίες στο νόμο 3399/ 2005 εισήγαγε δύο αντισυνταγματικές διατάξεις:
– Η γη που κείται δεξιά και αριστερά του εθνικού δικτύου και σε βάθος 600 μέτρων δεν είναι ΓΥΠ.
– Η γη που κείται δεξιά και αριστερά του επαρχιακού δικτύου και σε βάθος 600 μέτρων δεν είναι ΓΥΠ.
– Οι πράξεις που εκδόθηκαν ως τώρα και χαρακτήρισαν τις εκτάσεις αυτές στο εθνικό και επαρχιακό δίκτυο είναι παράνομες!
Και οι δύο αυτές διατάξεις για να ισχύσουν θα πρέπει να βγουν δύο Κοινές Αποφάσεις των υπουργών Γεωργίας και Περιβάλλοντος. Οι αποφάσεις αυτές δεν έχουν βγει ως τώρα. Και αυτό οφείλεται, πρώτο στο ότι με την αρθρογραφία μας εναντιωθήκαμε επίμονα στις προσπάθειες της μπλε πολιτικής ηγεσίας (ιδιαίτερα του Ε.Μπασιάκου) να εκδοθούν αυτές οι αποφάσεις και δεύτερο στο ότι ο νυν Γενικός Διευθυντής Ερευνας και Γεωργικών Εφαρμογών Α. Κατζηλάκης από τις αρχές του 2005 μέχρι τον Οκτώβρη του 2009 αρνούνταν να φτιάξει τις δύο αυτές ΚΥΑ και απαιτούσε να καθοριστούν τα κριτήρια της κατάταξης της Γης σε Γη Υψηλής ή μη Παραγωγικότητας. Οπως θα δούμε παρακάτω, ο Α. Κατζηλάκης υπερασπίστηκε τη ΓΥΠ όχι από θέσεις αρχών, αλλά από ιδιοτέλεια. Αποσκοπώντας να γίνει Γενικός Διευθυντής.
Ο Ε. Μπασιάκος αρνούνταν να εκδώσει την υπουργική απόφαση συγκρότησης της επιστημονικής επιτροπής για την κατάρτιση των κριτηρίων κατάταξης της ΓΥΠ, γιατί φοβού-νταν ότι η επιτροπή αυτή θα χαρακτήριζε ως αντισυνταγματικές τις διατάξεις του νόμου 3399/ 2005 για τα 600 μέτρα δεξιά και αριστερά του εθνικού και επαρχιακού δικτύου και θα έβαζε τέλος στο όργιο που γινόταν στην περιφέρεια από τις ΝΕΧΩΠ (Νομαρχιακή Επιτροπή Χωροταξίας και Περιβάλλοντος) και τις Διευθύνσεις Γεωργίας των Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων, που καθ’ υπόδειξη έβγαζαν παράνομες γνωμοδοτήσεις αποχαρακτηρισμού της ΓΥΠ.
Από το 2005 μέχρι τον Οκτώβρη του 2009 η Διεύθυνση Χωροταξίας και Προστασίας Περιβάλλοντος (ΔΧΠΠ) βομβαρδίστηκε με πάρα πολλές επιστολές από τους προϊσταμένους Διευθύνσεων Γεωργίας, που ζητούσαν σαφείς απαντήσεις για τον καθορισμό των κριτηρίων κατάταξης της γης υψηλής παραγωγικότητας. Εχουμε δεκάδες απ’ αυτές, όπως έχουμε και αρκετά από τα έγγραφα του Α. Κατζηλάκη. Σ’ αυτά τα θέματα έχουμε αναφερθεί σε πολλά άρθρα μας στην «Κ». Το θέμα ΓΥΠ παραμένει ανοιχτό, είναι μια ανοιχτή πληγή και έχει εξελιχτεί σ’ ένα μεγάλο σκάνδαλο. Σ’ αυτό προστέθηκε και ένα σκάνδαλο της πράσινης Τ. Μπιρμπίλη και της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ με τις ΑΠΕ. Συγκεκριμένα, με το Ειδικό Πλαίσιο Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης για τις ΑΠΕ (δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ 2464Β/ 3.12 .2008), απαγορεύτηκε η εγκατάσταση ΑΠΕ και Φωτοβολταϊκών Σταθμών σε ΓΥΠ. Αυτό αναφέρεται ρητά στις παραγράφους 1 και 2στ του άρθρου 17. Από εδώ αρχίζει το «τρελό» στην ιστορία αυτή.
Ενώ με την παράγραφο 4 του άρθρου 9 του νόμου 3851/2010 καταργούνται παράγραφοι του Ειδικού Πλαισίου Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης για τις ΑΠΕ, δεν καταργούνται και οι παρ. 1 και 2στ του άρθρου 17 που απαγορεύουν την εγκατάσταση Φωτοβολταϊκών Σταθμών. Ταυτόχρονα, όμως, με την παρ.7 του άρθρου 9 επιτρέπεται η εγκατάσταση Φωτοβολταϊκών Σταθμών σε ΓΥΠ. Ετσι, παρατηρείται το φαινόμενο να ισχύουν ταυτόχρονα οι συγκρουόμενες διατάξεις (παρ. 1 και 2στ του άρθρου 17 του Ειδικού Πλαισίου Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης για τις ΑΠΕ και παρ. 7 του άρθρου 9 του νόμου 3851/2010)!
Κατά τη διάρκεια της συζήτησης του νομοσχεδίου (νόμου 3851 τώρα) για τις ΑΠΕ στη Διαρκή Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής, πολλοί από τους βουλευτές της αντιπολίτευσης, ακόμη και ο πρώην υφυπουργός Σ. Καλογιάννης, ζήτησαν να αποσυρθεί η διάταξη για εγκατάσταση Φωτοβολταϊκών Σταθμών στη ΓΥΠ. Μάλιστα, ο Σ. Καλογιάννης είχε επισημάνει στην Τ. Μπιρμπίλη τις παρ. 1 και 2στ του άρθρου 17 του Ειδικού Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης για τις ΑΠΕ. Η Τ. Μπιρμπίλη τους έγραψε κανονικά και άνοιξε το δρόμο για το ξεπάτωμα της ΓΥΠ.
Παραπάνω, αναφερόμενοι στη στάση του Α. Κατζηλάκη μιλήσαμε για τα πραγματικά του κίνητρα. Εμείς αρχίσαμε να γράφουμε στην «Κ» για τη ΓΥΠ από το τρίτο δεκαήμερο του Οκτώβρη του 2006 και υπερασπιστήκαμε και τον Α. Κατζηλάκη, που είχε μπει στο στόχαστρο της μπλε πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Γεωργίας, γιατί δεν συνεργούσε στις απαιτήσεις της και ζητούσε με μια σειρά εγγράφων να λυθεί επιστημονικά το ζήτημα της ΓΥΠ. Ομως, όταν ανέλαβε Γενικός Διευθυντής ο Α. Κατζηλάκης έκανε στροφή 180 μοιρών, αναιρώντας όλα όσα υπερασπιζόταν την περίοδο 2005 – Οκτώβρης 2009.
Την προηγούμενη περίοδο (που ήταν τμηματάρχης) με έγγραφά του επέμενε ότι μέχρι τον καθορισμό των κριτηρίων για την ΓΥΠ «υφίσταται αδυναμία και δεν μπορούν να κριθούν αρμοδίως και να χαρακτηριστούν οι Αγροτικές Γαίες ως Υψηλής ή όχι Παραγωγικότητας και επομένως δεν μπορούν να καθοριστούν άλλες χρήσεις γης και να χωροθετηθούν άλλες δραστηριότητες σε πάσης φύσεως Αγροτικές –Γεωργικές Γαίες ανά την Επικράτεια». Το κείμενο αυτό υπογράφεται μόνο απ’ αυτόν, με αριθμό πρωτοκόλου 22145/5878, και κάτω από την υπογραφή του υπάρχει η σημείωση: «Λόγω της σπουδαιότητας αλλά και της σοβαρότητας του ζητήματος, παρακαλώ να προωθηθεί άμεσα για υπογραφή». Φυσικά, τόσο ο προϊστάμενος της ΔΧΠ όσο και ο γραμματέας του υπουργείου Γεωργίας τον «έγραψαν» κανονικά. Μάλιστα, τόσο το 2005 όσο και το 2006 έφτιαξε δύο πανομοιότυπα σχέδια Υπουργικών Αποφάσεων, με τις οποίες ζητούσε τη συγκρότηση της επιστημονικής επιτροπής για τον καθορισμό των κριτηρίων κατάταξης της ΓΥΠ. Το πρώτο σχέδιο υπουργικής απόφασης υπογράφεται και από τον τότε προϊστάμενο της ΔΧΠΠ Γ. Γκαβαλέκα.
Οταν όμως έγινε Γενικός Διευθυντής, εξέδωσε εγκύκλιο με την οποία έκανε στροφή 180 μοιρών. Σύμφωνα μ’ αυτή και με τις σχετικές οδηγίες του, οι ΝΕΧΩΠ μπορούν να χαρακτηρίζουν εκτάσεις ως Γη Υψηλής ή μη Παραγωγικότητας. Με την εγκύκλιο αυτή ο Α. Κατζηλάκης επισημοποίησε τη στροφή του προς την «πράσινη» πολιτική ηγεσία και ανέλαβε να στηρίξει όλες τις κινήσεις της, αδιαφορώντας για τη νομιμότητα ή μη των εντολών της.
Τελευταία έπεσαν στα χέρια μας μερικά έγγραφα που δείχνουν την ποιότητα αυτού του ανθρώπου και αποδεικνύουν ότι αυτός υπερασπίστηκε τη ΓΥΠ μόνο και μόνο για να πετύχει το στόχο του να γίνει Γενικός Διευθυντής. Με έγγραφο που υπογράφει στις 19 Γενάρη του 2004, ως α.α Διευθυντής, συμφωνεί με τον αποχαρακτηρισμό από ΓΥΠ μιας έκτασης 6,5 στρεμμάτων στο Αίγιο και την ένταξή της στο σχέδιο πόλης. Το έγγραφο αυτό αξιοποίησε η εταιρία Καρφούρ Μαρινόπουλος, έβγαλε οικοδομική άδεια και κατασκεύασε Σούπερ Μάρκετ. Αυτή η ιστορία δεν έκλεισε ακόμη. Γνωμοδότησε κατ’ αυτόν τον τρόπο ο Α. Κατζηλάκης, ενώ γνώριζε ότι υπάρχει Γνωμοδότηση του ΣτΕ, που απορρίπτει τον αποχαρακτηρισμό των 6,5 στρεμμάτων από ΓΥΠ. Τον παραδίνουμε στην κρίση σας.
