Και οι «New York Times» δούρειος ίππος της τουρκικής προπαγάνδας; Ο Πέτσας δεν τόλμησε να το ισχυριστεί αυτό. Δε συμφέρει ν' ανοίγεις μέτωπο με μια από τις θεωρούμενες ως πιο έγκυρες αστικές εφημερίδες όλου του κόσμου. Δεν τόλμησε καν να διαψεύσει τα περί στρατοπέδου συγκέντρωσης στα σύνορα. Δήλωσε απλά ότι δεν είναι κρυφό αλλά φανερό. Διέψευσε μόνο τα περί νεκρών προσφύγων και τα περί βασανιστηρίων. Το πιστεύετε; Εδώ τα ΜΑΤ βασανίζουν διαδηλωτές εν μέση οδώ, αδιαφορώντας ακόμα και για τις κάμερες που καταγράφουν, θα χαρίζονταν στους πρόσφυγες που κατάφεραν να περάσουν τα σύνορα στις συγκεκριμένες συνθήκες; Και τι να πεις για τους «κυνηγούς κεφαλών» που αλωνίζουν τα σύνορα, ως άτυπη πολιτοφυλακή οργανωμένη από την ΚΥΠ;
«Εγώ δεν θα αποκλείσω τίποτα, αλλά ξέρω ότι τα σύνορα δεν φυλάσσονται με σερπαντίνες, ούτε με κομφετί», έγραψε ο Πρετεντέρης. Ο νοών νοείτω. Πέρα από τους θεσμικούς μηχανισμούς του αστικού κράτους, όμως, την αστυνομία και το στρατό, έχει ενεργοποιηθεί και ο ανεπίσημος μηχανισμός καταστολής. Αυτός που έχει καθιερωθεί να αποκαλείται «παρακράτος», λέξη που οδηγεί σε συγχύσεις. Γιατί θεωρείται κάτι ανεξάρτητο από το κράτος, κάτι που μπορεί και να δρα ερήμην του κράτους, ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται για ανεπίσημο μηχανισμό καταστολής, ο οποίος δρά όχι υπό την ανοχή, αλλά υπό την καθοδήγηση του επίσημου κράτους και συγκεκριμένα των μυστικών του υπηρεσιών.
Είναι άλλο πράγμα η σχετική αυτονομία, που έχουν όλοι οι μηχανισμοί του αστικού κράτους, και άλλο ο διαχωρισμός κράτους-παρακράτους, ο οποίος απλά δεν υφίσταται. Είναι γνωστός από παλιά ο ρόλος της ΚΥΠ, ο οποίος δεν άλλαξε επειδή μετονομάστηκε σε ΕΥΠ. Διατηρεί ολόκληρη στρατιά από ρουφιάνους σε όλα τα επίπεδα της δημόσιας ζωής. Από δημοσιογράφους που βρίσκονται στο pay roll της με ψευδώνυμα, μέχρι ρουφιάνους σε κρίσιμα πόστα της δημόσιας διοίκησης και μέχρι ρουφιάνους μέσα στην κοινωνία. Είναι ο περιβόητος «εθνικός κορμός».
Δεν ήταν καθόλου δύσκολο να κινητοποιηθούν αυτοί οι ρουφιάνοι, έχοντας εντολή -εκμεταλλευόμενοι το κύμα εκφασισμού που σαρώνει την κοινωνία- να φτιάξουν ομάδες δράσης, τάγματου εφόδου. Σ' αυτό το κλίμα, αρκεί κάποιοι να μπουν μπροστά και θα βρουν εύκολα άλλους για να τους πλαισιώσουν. Δεν είναι τυχαίο ότι χρυσαυγίτικες «μούρες» παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο σ' αυτές τις ομάδες. Οι ακροδεξιοί, οι οπαδοί του φασισμού και του ναζισμού, πάντοτε είχαν στενές σχέσεις με την ΚΥΠ και την Ασφάλεια. Αποδείχτηκε, άλλωστε, όταν το αστικό κράτος -για δικούς του λόγους- αποφάσισε να άρει την ασυλία των νεοναζιστών της Χρυσής Αυγής, ότι αυτοί είχαν στενές σχέσεις με τον αστυνομικοδικαστικό μηχανισμό, που τους προστάτευε κατά την ανάπτυξη της εγκληματικής τους δράσης. Λέτε να ήταν αμέτοχη η ΚΥΠ; Οχι βέβαια. Απλά, η ΚΥΠ παραδοσιακά δε φαίνεται στο προσκήνιο, ενώ και οι επαφές της μένουν απόρρητες.
Σου σηκώνεται η τρίχα κάγκελο όταν επιχειρείς να κάνεις έναν πρόχειρο απολογισμό της ασύδοτης δράσης των «εθνικών» ταγμάτων εφόδου από τότε που δόθηκε το σύνθημα της «υπεράσπισης των συνόρων σε στεριά και θάλασσα».
• Στον Εβρο είδαμε τρακτέρ να ψεκάζει (με εντομοκτόνο ή άλλο δηλητήριο;) πρόσφυγες που βρίσκονταν στην τουρκική πλευρά, μπροστά σε στρατιωτικές και αστυνομικές δυνάμεις.
• Μάθαμε για ομάδες κατοίκων (είναι «εθνοφύλακες» είπαν) που δρουν ως κυνηγοί κεφαλών, σε συνεργασία με το στρατό και την αστυνομία. Κάποιοι απ' αυτούς έφτασαν στο σημείο να ξυλοκοπήσουν ακόμα και δημοσιογράφο του CNN Greece, όταν τους ζήτησε να σταματήσουν να ξυλοκοπούν πρόσφυγα που μόλις είχαν συλλάβει.
• Στα νησιά, τα οργανωμένα από το κράτος τάγματα εφόδου δε στράφηκαν μόνο κατά των προσφύγων, αλλά και κατά των εργαζόμενων και εθελοντών σε ΜΚΟ που συνδράμουν τους πρόσφυγες.
• Στις 27 Φλεβάρη, μέλη και εθελοντές ΜΚΟ δέχονται επίθεση στο αυτοκίνητο που επέβαιναν, με βρισιές και χτυπήματα. Βίντεο από την επίθεση αναρτάται στο Διαδίκτυο. Οι δράστες, όπως προκύπτει από τους αυτόπτες μάρτυρες, είναι γνωστά «καλόπαιδα». Στις 2 Μάρτη, μέλη και εθελοντές ΜΚΟ έκαναν συνάντηση και πορεία στο κέντρο της Μυτιλήνης και αποφάσισαν να αποχωρήσουν από το νησί!
• Την 1η Μάρτη, δημιουργήθηκε ένταση στο λιμάνι της Μυτιλήνης. Εμποδίστηκε η αποβίβαση προσφύγων (ανάμεσά τους και πολλά παιδιά) καθώς και η μετέπειτα προσέγγισή τους στο χώρο του Κέντρου Υποδοχής και Ταυτοποίησης.
• Στις 3 Μάρτη, «άγνωστοι» έβαλαν φωτιά σε αποθήκη με ρούχα και παπούτσια από δωρεές, που διατηρούσαν αλληλέγγυοι στη Χίο.
• Στις 6 Μάρτη, πυρπολήθηκε αυτοκίνητο εθελόντριας νοσηλεύτριας στη Λέσβο. Ηταν ο τρίτος εμπρησμός αυτοκινήτου, ενώ οργανώθηκε και επίθεση με πέτρες σε σπίτι όπου διέμεναν μέλη ΜΚΟ.
• Στις 7 Μάρτη, πυρπολήθηκε σχολική εγκατάσταση στο χώρο του Καρά Τεπέ στη Λέσβο. Τα φασισταριά στήνουν πάρτι στο Διαδίκτυο.
• Στις 10 Μάρτη, δικηγόροι προσπαθούν να συνδράμουν τους πρόσφυγες που βρίσκονται φυλακισμένοι σε αρματαγωγό στο λιμάνι της Μυτιλήνης. Καταγγέλλουν καταπάτηση βασικών ανθρώπινων δικαιωμάτων και καλούν τον εισαγγελέα Μυτιλήνης να παρέμβει και να διασφαλίσει την πρόσβαση των προσφύγων σε νομική βοήθεια. Την καταγγελία επιβεβαιώνει λίγο αργότερα και το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων με ανακοίνωσή του. Ακόμα περιμένουν την εισαγγελική παρέμβαση.
