Είναι θέμα πολιτειακής οργάνωσης ενός αστικού κράτους. Στις προεδρικές δημοκρατίες ο πρόεδρος έχει καθήκοντα διοίκησης και η εθιμοτυπία περιορίζεται αυστηρά για να μην του τρώει χρόνο. Στις προεδρευόμενες δημοκρατίες τη διοίκηση ασκεί ο πρωθυπουργός, ενώ ο πρόεδρος ασχολείται με την εθιμοτυπία.
Η Γερμανία είναι προεδρευόμενη δημοκρατία. Η εξουσία ασκείται από τον καγκελάριο και τους υπουργούς της, ενώ ο πρόεδρος κάνει δημόσιες σχέσεις προσπαθώντας να ωραιοποιήσει την εικόνα του γερμανικού ιμπεριαλισμού. Και επειδή μιλάμε για Γερμανία, δεν νοούνται δημόσιες σχέσεις χωρίς μια εκδήλωση συντριβής για τα εγκλήματα του ναζισμού, καθήκον που διεκπεραιώνει ο εκάστοτε γερμανός πρόεδρος.
Οταν πέρυσι ήρθε στην Αθήνα η Μέρκελ, δεν θεωρήθηκε σκόπιμο να επισκεφτεί κάποιο χώρο ναζιστικών εγκλημάτων για να εκφράσει την οδύνη της γερμανικής πολιτικής. Οι μόνοι χώροι που επισκέφτηκε ήταν το Μέγαρο Μαξίμου, για συνομιλίες με τον Σαμαρά, και το «Χίλτον», για συνομιλίες με εκπροσώπους γερμανικών και ελληνικών καπιταλιστικών ομίλων. Χίλια μέτρα παραπάνω είναι το σκοπευτήριο της Καισαριανής, όμως το πρόγραμμα της καγκελαρίου δεν προβλέπει σπατάλη χρόνου για τέτοιου είδους δημόσιες σχέσεις. Αυτά είναι για τον πρόεδρο.
Η ιστορία των επισκέψεων των γερμανών προέδρων τα τελευταία τριάντα χρόνια είναι ιστορία δημόσιων σχέσεων με συγγνώμες για τα εγκλήματα του ναζισμού. Ο Ρίχαρντ φον Βαϊτσέκερ το 1987 επισκέφτηκε το σκοπευτήριο της Καισαριανής, ο Γιοχάνες Ράου το 2000 επισκέφτηκε τα Καλάβρυτα, ο Γιόαχιμ Γκάουκ το 2014 επισκέφτηκε τις Λιγκιάδες, λίγο έξω από τα Γιάννινα, απ’ όπου κατάγεται ο Κάρολος Παπούλιας. Ηταν τόσα τα μαζικά εγκλήματα των ναζί στον τόπο μας που υπάρχουν ακόμα πολλοί τόποι μαρτυρίου και θυσίας για να επισκεφτούν οι επόμενοι γερμανοί πρόεδροι, δίνοντας ανέξοδα σόου συντριβής και συγγνώμης.
Είναι γνωστό, βέβαια, ότι οι ναζί εκτός από φυσικά εγκλήματα διέπραξαν και οικονομικά εγκλήματα. Αρπαξαν το χρυσό του ελληνικού κράτους, συνήψαν αναγκαστικά δάνεια ξεζουμίζοντας το κρατικό χρήμα, άρπαξαν περιουσίες και προϊόντα, ρήμαξαν τον τόπο. Και δεν πλήρωσαν δεκάρα. Αυτό το θέμα, όμως, δεν περιλαμβάνεται στη συγγνώμη. Οι επίγονοι των ναζί που κυβερνούν τη σημερινή ιμπεριαλιστική Γερμανία το έχουν ξεκόψει και οι δουλικές ελληνικές κυβερνήσεις κάνουν τα πάντα για να καταχωνιάσουν το σχετικό αίτημα. «Θα δείξω τη συμπάθειά μου και θα αποτίσω φόρο τιμής στα θύματα, αλλά εκείνο που δεν μπορώ να κάνω είναι να διαφοροποιηθώ από την κυβέρνησή μου και να δεχτώ αποζημιώσεις, οι οποίες είναι νομικά ανέφικτες», διεμήνυσε πριν έρθει στην Ελλάδα ο Γκάουκ, επιλέγοντας την πιο κομψή διατύπωση που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει. Αν δεν επίκειτο η επίσκεψή του στην Ελλάδα, τότε θα έλεγε ότι το ζήτημα για τη Γερμανία είναι «λήξαν», όπως δεκάδες φορές έχουν διακηρύξει εκπρόσωποι όλων των γερμανικών κυβερνήσεων. Ο πρόεδρος, όμως, είναι το αποσμητικό στη βρομερή πολιτική των κυβερνήσεων.
Σε μια εκδήλωση υποκρισίας παχύδερμου ο μέγας νομομαθής Ευάγγελος Βενιζέλος απεφάνθη προ ημερών ότι το σχέδιο που επεξεργάστηκε το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους είναι ατελές και οδηγεί σε δικαστική ήττα! Δεν είδαμε το σχέδιο, αλλά δεν νομίζουμε πως έχει καμιά σημασία. Οταν το ζήτημα των γερμανικών επανορθώσεων δεν έχει τεθεί πολιτικά, τι νόημα έχει να συζητάμε για τη νομική διαχείρισή του; Απλά, στη Βουλή κοροϊδεύουν αλλήλους και όλοι μαζί τον ελληνικό λαό.
Η Γερμανία, όμως, δεν έχει μόνο παρελθόν, έχει και παρόν. Και οι πρόεδροί της δεν ξεχνούν ν’ αναφερθούν στο παρόν. «Ακούμε για επιτυχίες της Ελλάδας στο οικονομικό σκέλος και βεβαίως θ’ αναφερθώ σ’ αυτές», διεμήνυσε ο Γκάουκ, ο οποίος –όπως είπε– ζήτησε σχετική ενημέρωση από την καγκελάριο Μέρκελ (αυτή που τον διόρισε πρόεδρο, όταν ο προκάτοχός του αναγκάστηκε να παραιτηθεί εξαιτίας ενός σκανδάλου). Οταν ρωτήθηκε αν θα ασκήσει και κριτική στην κυβέρνησή του, απάντησε ως γνήσιος τελετάρχης της καγκελαρίας: «Θα ήμουν έτοιμος να το κάνω, αν διαπίστωνα σοβαρά λάθη της κυβέρνησής μου. Αλλά δεν τα βλέπω» (αυτό έλειπε, να τα δει). Οταν, δε, του μιλούν για την έλλειψη αλληλεγγύης (τι λέξη κι αυτή) εκ μέρους της Γερμανίας, απαντά με την πραότητα που τον χαρακτηρίζει: «Το αντίθετο συνέβη. Η Γερμανία έδειξε αλληλεγγύη με το Μηχανισμό Σταθερότητας και τις άλλες ασπίδες διάσωσης»!
Αυτός είναι ο Γιόαχιμ Γκάουκ, ο γερμανός πρόεδρος που προσκύνησε το ελληνικό αστικό πολιτικό σύστημα και έγλειψε αηδιαστικά το ελληνικό μιντιακό σύστημα.
