Βολεψάκηδες παντός καιρού

«Χοντροπασόκος», όπως συνηθίζαμε να λέμε τους ανθρώπους του φυράματός του, χρόνια στο κουρμπέτι της εργατοπατερίας της ΟΤΟΕ, της οποίας διετέλεσε και πρόεδρος, πήδησε την κατάλληλη στιγμή από το σκάφος του ΠΑΣΟΚ, όταν κατάλαβε ότι πάει για φούντο. Νταλαβερίστηκε με τον ΣΥΡΙΖΑ και το 2012 κατάφερε να εξασφαλίσει μια εκλόγιμη θέση (τρίτος παρακαλώ) στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ. Στις εκλογές του 2015 έπρεπε, όπως επιβάλλει η πολιτική παράδοση, να διεκδικήσει την επανεκλογή του με σταυρό. Κατέβηκε στη Β’ Αθήνας και βγήκε 22ος (αν θυμόμαστε καλά). Τον πέρασε ακόμη και ο Βουδούρης. Επειδή δεν έχει ελπίδες να επιστρέψει γρήγορα στη Βουλή (θα πρέπει για οποιονδήποτε λόγο να χηρέψουν τρεις θέσεις), φρόντισε να τον διορίσουν γενικό γραμματέα Διοικητικής Μεταρρύθμισης. Ανθρωποι σαν τον Δημήτρη Τσουκαλά δεν πάνε χαμένοι. Η αστική πολιτική τους έχει ανάγκη.
Οσο για τον ΣΥΡΙΖΑ που έλεγε προεκλογικά ότι θα ακολουθήσει αξιοκρατικές διαδικασίες και δε θα διορίζει σε κρατικά πόστα αποτυχόντες υποψήφιους, μήπως είναι το μόνο ψέμα που είπε;