Ασταμάτητο χασμουρητό

Το τηλεοπτικό θέαμα ήταν σκέτη απογοήτευση. Ούτε τόση δα ένταση, πόζες, προσποιητή ευγένεια, ακόμα πιο προσποιητό κλίμα ενότητας. Σα να προσπαθούσαν όλοι τους να κάνουν τον τηλεθεατή ν' αλλάξει κανάλι. Ακόμα κι εμείς, που έχουμε αναπτύξει ανοσία σε τέτοια θεάματα, πάψαμε από μια στιγμή και μετά να παρακολουθούμε, γιατί μας πήρε ο ύπνος. Γι' αυτό και εξομολογούμαστε την αμαρτία μας: δεν πήραμε χαμπάρι ότι βγήκε είδηση, όταν Γεννηματά και Θεοδωράκης αποκάλυψαν ότι έχουν συμφωνήσει να κρατήσουν χωριστές τις κοινοβουλευτικές ομάδες της ΔΗΣΥ και του Ποταμιού, ακόμα και μετά την εκλογή αρχηγού και τη δημιουργία του πρώτου φορέα.
 
Το πήραμε χαμπάρι την επομένη, όταν οι υπόλοιποι άρχισαν να βάλλουν κατά αυτής της συμφωνίας, υποστηρίζοντας ότι δεν ήταν σε γνώση τους. Και καλά ο Καμίνης ή ο Ραγκούσης, αλλά να λέει το ίδιο και ο Μανιάτης; 'Η ο Ανδρουλάκης; Μεγαλοστελέχη του ΠΑΣΟΚ είναι, δεν είχαν ακούσει τίποτα; Και γιατί δεν αντέδρασε κανένας τους στη διάρκεια του ντιμπέιτ, αλλά περίμεναν την επομένη για να κάνουν νταβαντούρι; 'Η τους είχε πάρει η νύστα από τη βαρεμάρα και δεν άκουγαν τι έλεγαν οι υπόλοιποι ή δεν έδωσαν καμιά σημασία και τους «ξύπνησαν» την επομένη κάποιοι δημοσιογράφοι που μύρισαν «ψητό».
 
Οπως και να 'χει, ο νέος φορέας της Κεντροαριστεράς ετοιμάζεται να κατακτήσει και μια δεύτερη πρωτιά. Μετά την εκλογή αρχηγού ενός κόμματος για το οποίο ακόμα δεν έχουν αποφασίσει πώς θα είναι και πώς θα λέγεται, θα είναι το πρώτο κόμμα που θα διαθέτει δύο κοινοβουλευτικές ομάδες, οι οποίες θα φέρουν τα ονόματα κομμάτων που ενδεχομένως θα έχουν διαλυθεί! Και γιατί αυτό; Για να μη διευκολύνουν τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, λέει. Θα έχουν δυο αρχηγούς και δυο κοινοβουλευτικούς εκπροσώπους, άρα ο λόγος τους θ' ακούγεται εις διπλούν. Οπως τρέμουν μέχρι τώρα οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ ακούγοντας Φώφη και Σταύρο ή Θεοχαρόπουλο και Αμυρά (και όχι μόνο τον έναν από τους δύο), έτσι θα συνεχίσουν να τρέμουν και μετά τη δημιουργία του νέου κόμματος!
 
Τα φέουδά τους θέλουν να διατηρήσουν, φυσικά. Γιατί κανένας από τους δύο δεν είναι σίγουρος για την εκλογή του, ούτε διατεθειμένος να διαλύσει το κόμμα του, αν βγει ο άλλος. Γιατί κανένας τους δεν είναι σίγουρος ότι πράγματι θα προχωρήσει η δουλειά του σχηματισμού του νέου φορέα, έστω και ως πολυκομματικής συμμαχίας.
 
Η πλάκα έχει και συνέχεια. Κάποιοι λένε «καμιά κυβερνητική συνεργασία με τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ». Κάποιοι άλλοι, «καμιά συνεργασία με τη ΝΔ». Αλλοι, «ούτε με τον ένα ούτε με τον άλλο» και άλλοι, «είτε με τον ένα είτε με τον άλλο, αλλά θα ορίσουμε εμείς τον πρωθυπουργό»! Ο Καμίνης είπε το τελευταίο και… λύθηκε στα γέλια το Διαδίκτυο. Εκανε κι η μύγα κώλο κι έχεσε τον κόσμο όλο. Θα είναι τρίτοι και θ' απαιτήσουν από τον πρώτο να ορίσουν αυτοί τον πρωθυπουργό! Αφήνοντας στην άκρη την ευτράπελη πλευρά του ζητήματος, εκείνο που εισπράττουμε είναι ότι πάνε να φτιάξουν ένα κόμμα που θα έχει ως στρατηγική την προσωπική άποψη του αρχηγού του! Αν εκλεγεί, ας πούμε, ο Ραγκούσης, το νέο κόμμα θα μπορεί να συμμαχήσει μόνο με τον ΣΥΡΙΖΑ. Αν εκλεγεί ο Θεοδωράκης, θα μπορεί να συμμαχήσει μόνο με τη ΝΔ. Κι αν εκλεγεί ο Καμίνης, θα συμμαχήσει με όποιο κόμμα δεχτεί τον Καμίνη ως πρωθυπουργό!
 
Προς το παρόν, λοιπόν, το μόνο που μένει είναι ένας παχύρευστος πολτός ανάμεσα στη ΝΔ και τον ΣΥΡΙΖΑ. Ενας πολτός που είναι πάρα πολύ δύσκολο να στερεοποιηθεί. Κι αυτό είναι που κάνει τον ΣΥΡΙΖΑ να αισθάνεται ασφαλής, εκτιμώντας ότι μετά τις επόμενες εκλογές θα έχει τουλάχιστον το πόστο της αξιωματικής  αντιπολίτευσης. Αν μάλιστα οι κεντρώοι συμμαχήσουν κυβερνητικά με τον Μητσοτάκη, ο ΣΥΡΙΖΑ θα έχει όλη την άνεση να τους σφυροκοπά από τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης και να ετοιμάζει την επάνοδό του. Κι αν δεν μπουν σε μια κυβέρνηση Μητσοτάκη και η χώρα οδηγηθεί πάλι σε εκλογές, αυτές θα γίνουν με απλή αναλογική, οπότε το παιχνίδι των κυβερνητικών συμπράξεων θα αλλάξει εντελώς.
 
Αυτά, όμως, είναι μελλοντικά σενάρια που απλώς καταγράφονται στα κομματικά επιτελεία. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει επιλέξει να παρακολουθεί διακριτικά τις διεργασίες στην Κεντροαριστερά, χωρίς να κάνει παρεμβάσεις ή να ασκεί οξεία κριτική. Εκείνο που επαναλαμβάνουν μονότονα τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, όταν τους ρωτούν σχετικά σε συνεντεύξεις τους, είναι πως η ελληνική σοσιαλδημοκρατία πρέπει να… εξευρωπαϊστεί και να προσανατολιστεί σε μια μελλοντική κυβερνητική συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς να παραλείπουν να σημειώσουν ότι κάτι τέτοιο προς το παρόν δε διαφαίνεται, αλλά διαφαίνεται μόνο μια «τυφλή αντικυβερνητική συνεργασία με τη ΝΔ».
 
ΥΓ. Ο Θεοδωράκης τα έβαλε με τον Καμίνη που έκανε την πιο ζωηρή σπέκουλα για την αποκάλυψη ότι οι κοινοβουλευτικές ομάδες θα παραμείνουν χωριστές. Αφού τον χαρακτήρισε «λίγο αδιάβαστο», πέταξε το καρφί: «Αν η Αθήνα είναι σε αυτήν την κατάσταση με ένα δήμαρχο που δουλεύει όλη μέρα σκεφτείτε αν δουλεύει τις μισές μέρες». Ομορφιές… ενωτικές!