Αδίστακτος στο ψέμα αποδεικνύεται ο Σαμαράς. «Επομένως δημοσιονομικό κενό δε θα υπάρχει κατά την άποψή μας, θα το δούμε με τα νούμερα», έλεγε στη γνωστή συνέντευξή του στον Πρετεντέρη, διαψεύδοντας ακόμη και τον Στουρνάρα που παραδέχεται δημοσιονομικό κενό και «διαφωνεί» με την τρόικα στο νούμερο. Μιλώντας στη Βουλή, την τελευταία μέρα της συζήτησης επί της πρότασης δυσπιστίας του ΣΥΡΙΖΑ, πέταξε πιο χοντρό ψέμα: «Τα πρωτογενή πλεονάσματα θα γίνουν κανονικά πλεονάσματα σε δυο χρόνια. Ως το 2016, σύμφωνα με το πρόγραμμα που ήδη τηρούμε κατά γράμμα, θα καλύπτουμε όχι μόνο τα τρέχοντα έξοδά μας, αλλά και τις δαπάνες για τόκους και χρεολύσια και έτσι θα ανακτήσουμε πλήρως τον έλεγχο. Τον έλεγχο θα τον ανακτούμε πλήρως, βήμα-βήμα από το 2014 και το 2016, με τη λήξη της τετραετίας, θα γίνουν εκλογές. Μέχρι τότε εμείς θα έχουμε βγάλει τη χώρα από το πρόβλημα».
Γιατί είναι χοντρότερο αυτό το ψέμα; Ο ίδιος ο Στουρνάρας έχει παραδεχτεί ότι υπάρχει «χρηματοδοτικό κενό», το οποίο ανεβάζει στα 10-11 δισ. ευρώ. Εμείς το έχουμε υπολογίσει (με βάση τα επίσημα στοιχεία) σε υπερτετραπλάσιο. «Για το διάστημα 2014-2016, ακόμη και με το ευνοϊκό σενάριο της δημιουργίας πρωτογενών πλεονασμάτων, θα απαιτηθούν 48 δισ. ευρώ προκειμένου να εξωφληθούν ομόλογα και τόκοι», γράφαμε σε ανάλυσή μας πριν μερικές εβδομάδες.
Το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους, σε πρόσφατη μελέτη του, η οποία δημιούργησε αίσθηση, έγραφε: «Η εξυπηρέτηση του χρέους ώστε να γίνει βιώσιμο μόνο με τις δικές μας δυνάμεις προϋποθέτει ένα συνδυασμό υψηλών ρυθμών μεγέθυνσης και εξ ίσου μεγάλων πρωτογενών πλεονασμάτων για πολλά χρόνια που όμως η επίτευξή τους είναι δύσκολη. Θα προϋπέθετε επίσης δυνατότητα αναχρηματοδότησης από τις αγορές με ανεκτούς όρους (…) Το ερώτημα είναι αν η μείωση των επιτοκίων και η επιμήκυνση της αποπληρωμής χρεών (= παράταση των ωριμάνσεων) θα επιτρέψουν στην Ελλάδα να επιστρέψει στις αγορές για να καλύψει υποχρεώσεις χρεολυσίων με λογικούς όρους. Μολονότι η αποπληρωμή του Δημόσιου Χρέους μέσω νέου δανεισμού (π.χ. από την ΕΚΤ ή το ΕΤΣ) δεν μπορεί να συνεχίζεται επ’ άπειρον, είναι δύσκολο να αναμένουμε ότι η χώρα θα επιστρέψει στις αγορές μετά το 2014 για να καλύψει με λογικούς όρους τις ανάγκες αναχρηματοδότησης του χρέους συν τυχόν έκτακτες ανάγκες. Μόνο για τα χρεολύσια, οι απαιτήσεις τα επόμενα χρόνια ανέρχονται σε 70,5 δισ. ευρώ. Κατά την εκτίμησή μας, οι ελαφρύνσεις είναι μεν αναγκαίες, αλλά δεν αρκούν για μια οριστική λύση του προβλήματος και αφήνουν την Ελλάδα έκθετη στις απροσδόκητες διαταραχές της διεθνούς και ευρωπαϊκής οικονομίας. Το χρέος θα παραμείνει ως δαμόκλειος σπάθη πάνω από την ελληνική οικονομία, θα επηρεάζει αρνητικά τις προσδοκίες των οικονομικών παραγόντων και θα εμποδίζει την επιστροφή στις αγορές».
Κι όμως, σε πείσμα της αλήθειας των κυβερνητικών αριθμών, ο Σαμαράς στάθηκε στο βήμα της Βουλής και ισχυρίστηκε ότι σε δύο χρόνια ο κρατικός προϋπολογισμός θα μπορεί να καλύπτει τις δαπάνες του και να πληρώνει τόκους και χρεολύσια! Μετά από μερικούς μήνες, που θ’ αρχίσει η συζήτηση για νέο δάνειο και νέα σκληρή επιτήρηση (ανεξάρτητα αν θα την ονομάσουν Μνημόνιο), θα τραγουδήσει άλλο τραγούδι. Προς το παρόν, ήθελε να κλέψει τις εντυπώσεις από τον Τσίπρα.
