Αν δεν το θυμόσαστε, λέμε να σας το θυμίσουμε εμείς: ο Καραμανλής επικαλέστηκε ως εξαιρετικό λόγο εθνικής σημασίας για την πραγματοποίηση πρόωρων εκλογών την κατάρτιση του κρατικού προϋπολογισμού του 2008. Πήγε, λοιπόν, στη Θεσσαλονίκη το περασμένο Σαββατοκύριακο, εκεί που κάθε χρόνο είθισται ο εκάστοτε πρωθυπουργός να ανακοινώνει την οικονομική πολιτική της κυβέρνησής του για τον επόμενο χρόνο, και… δεν είπε λέξη για τον προϋπολογισμό του 2008. Γενικολογώντας και αοριστολογώντας ζήτησε ουσιαστικά από τους ψηφοφόρους να του υπογράψουν μια «λευκή επιταγή», γιατί είναι… νέος και ωραίος. Το ίδιο, βέβαια, ισχύει για το Ασφαλιστικό, που παραμένει συνειδητά εκτός εκλογικής ατζέντας.
Το μόνο συγκεκριμένο που το προπαγανδιστικό επιτελείο του Μαξίμου κανόνισε να πει ο Καραμανλής ήταν ότι θα καταργήσει το φόρο κληρονομιάς και γονικής παροχής και θα τον αντικαταστήσει με εφάπαξ τέλος 1% επί της αντικειμενικής αξίας του ακινήτου. Κρίθηκε ότι αυτό το επιμέρους μέτρο μπορεί να τραβήξει κάποιες ψήφους, κυρίως από τα μεσαία στρώματα. Δεν είπε τίποτα, όμως, ο Καραμανλής για την επιβολή Ενιαίου Φόρου Ακίνητης Περιουσίας (τον έχει ανακοινώσει ο Αλογοσκούφης), ο οποίος στη μικροϊδιοκτησιακή Ελλάδα ισοδυναμεί με κεφαλικό φόρο, αφού πλέον θα πληρώνουν και οι μικροϊδιοκτήτες και όχι μόνο οι μεγαλοϊδιοκτήτες.
Στην ίδια γενικόλογη και αοριστόλογη βάση κινείται και το ΠΑΣΟΚ. Τα ‘χουν τόσο πολύ μπερδεμένα που ο Γιωργάκης, στην ίδια συνέντευξη Τύπου, στην αρχή είπε ότι θα μειώσει τον ΦΠΑ (τον οποίο έχει αυξήσει η ΝΔ) και σε λίγα λεπτά (αφού πρώτα διάβασε το σκονάκι που του πάσαραν), διόρθωσε τον εαυτό του, λέγοντας ότι… δεν θα αυξήσει τον ΦΠΑ!
Και τα δυο κόμματα ζητούν την ψήφο του λαού έχοντας κρυφή ατζέντα, κρύβοντας από τους εργαζόμενους και τους νέους την ουσία της πολιτικής που θ’ ακολουθήσουν, η οποία θα υπαγορεύσει και τα συγκεκριμένα μέτρα που θα πάρουν. Αυτό, δηλαδή, που με την επίσημη έναρξη της προεκλογικής περιόδου επεσήμανε ο πρόεδρος του ΣΕΒ. Οτι η πολιτική που θα εφαρμοστεί δεν είναι αυτή που θα διακηρύσσεται από τα εκλογικά μπαλκόνια, αλλά αυτή που θα υπαγορευτεί από τα επιτελεία των Βρυξελλών.
Κατά τα άλλα, οι μονομάχοι έβγαλαν τα μαύρα των τεθλιμμένων για τις φωτιές, φόρεσαν παρδαλές γραβάτες (αυτές «γράφουν» στο γυαλί) και ανέβηκαν στα μπαλκόνια, απ’ όπου εκφωνούν ομιλίες που «επικαιροποιούνται» καθημερινά, ανάλογα με τις υποδείξεις των «επικοινωνιολόγων», οι οποίοι μελετούν τα κρυφά κυλιόμενα γκάλοπ.
Αλλιώς τις σχεδίαζε τις εκλογές-εξπρές ο Καραμανλής κι αλλιώς του ήρθαν. Καταλύτης ο πύρινος όλεθρος στη νοτιοδυτική Πελοπόννησο και την Εύβοια, που άλλαξε την ατζέντα για τις δυο από τις τρεις προεκλογικές εβδομάδες και ταυτόχρονα άλλαξε και τους συσχετισμούς. Σχεδίαζε το προπαγανδιστικό επιτελείο της κυβέρνησης να κάνει έναν υγιεινό περίπατο, με τον αέρα της εξουσίας. Σχεδίαζαν να μην κάνουν καν προεκλογικές συγκεντρώσεις με ομιλητή τον Καραμανλή, εκτός απ’ αυτή της Αθήνας. Δεν μπήκαν καν στον κόπο να τυπώσουν προεκλογικό πρόγραμμα, για να δείξουν ότι αυτοί δεν έχουν ανάγκη να υποσχεθούν τίποτα, διότι απλώς συνεχίζουν αυτό που ξεκίνησαν. Το εντόπισε ο πονηρός Λαλιώτης, τους χτύπησε σ’ αυτό το σημείο και επιστράτευσαν το γελοίο επιχείρημα ότι το πρόγραμμα του 2004 αναφερόταν σε ορίζοντα οχταετίας (άλλα έλεγαν τα τελευταία τριάμισι χρόνια). Οσο για τις προεκλογικές συγκεντρώσεις, τα μηνύματα από τα καθημερινά κυλιόμενα γκάλοπ τους ανάγκασαν να κάνουν στροφή 180 μοιρών και να βγάλουν το «βαρύ χαρτί», τον Καραμανλή, στα μπαλκόνια μιας σειράς μεγάλων επαρχιακών πόλεων. Στόχος ο Καρατζαφέρης. Παλεύουν με λύσσα μέχρι και την τελευταία στιγμή να τον αφήσουν απέξω, αλλά μάλλον δεν τους βγαίνει, γι’ αυτό και χτυπούν στα ίσα το ακροατήριο της σκληρής δεξιάς (χαρακτηριστικές οι συνεχείς αναφορές του Καραμανλή στη «σημαία μας», αλλά και η εισβολή της Αστυνομίας στο άσυλο του ΑΠΘ). Η προεκλογική στρατηγική της ΝΔ γίνεται «νιανιά» από τα στελέχη και τους πολιτευτές της στην επαρχία και στις γειτονιές των μεγάλων πόλεων: «Είμαστε σίγουρα πρώτο κόμμα, αλλά κινδυνεύει η αυτοδυναμία. Θέλετε να μας πάρει την εξουσία το ΠΑΣΟΚ συνεργαζόμενο με τον ΣΥΡΙΖΑ, για να βγάλει μερικούς βουλευτές ο Καρατζαφέρης;».
Το ΠΑΣΟΚ από τη μεριά του (ο Γιωργάκης και ο περί αυτόν πυρήνας συμβούλων, για να ακριβολογούμε) αναγκάστηκε να επιστρατεύσει τον πολύπειρο Λαλιώτη, όταν είδε ότι τα δεδομένα άλλαξαν κι αυτοί έχασαν πολύτιμο χρόνο. Ετσι, εκτός από τις καθιερωμένες προγραμματικές πομφόλυγες, επιστρατεύτηκε ένας συνδυασμός καταγγελιολογίας και μαυρογιαλουρισμού («τα λεφτά δεν είναι πρόβλημα», επαναλαμβάνει σαν χαλασμένο γραμμόφωνο ο Γιωργάκης), κατά το πρότυπο που εφάρμοσε ο Καραμανλής το 2004. Στη γραμμή του μαυρογιαλουρισμού ακολουθεί και η ΝΔ, εμπλουτίζοντας καθημερινά τις υποσχέσεις προς συγκεκριμένες ομάδες ψηφοφόρων. Και βέβαια, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η κυβέρνηση κρατάει στα χέρια της και το όπλο του κρατικού μηχανισμού. Λεφτά μοιράζονται με τη σέσουλα σε απίθανα σωματεία και συλλόγους από τον Βουλγαράκη και τον Ορφανό, συμβασιούχοι σωρεύονται σωρηδόν, ολόκληρα σόγια «κλειδώνονται» στη γαλάζια ψήφο με την υπόσχεση ότι «θα τακτοποιηθεί το παιδί».
Την τελευταία βδομάδα και μπροστά στην απογοητευτική εικόνα των μυστικών γκάλοπ, το ΠΑΣΟΚ αναγκάστηκε να προσαρμόσει την τακτική του, στοχεύοντας στους δυσαρεστημένους ψηφοφόρους που φεύγουν προς ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ. Τα εργαλεία γνωστά: αντιδεξιά ρητορεία, «δεν είμαστε όλοι ίδιοι», «θυμηθείτε το τι Πλαστήρας τι Παπάγος», επιθέσεις φιλίας και «μεγάλης κοινωνικής και πολιτικής συμμαχίας» μετά τις εκλογές. Ολα γνωστά και χιλιοειπωμένα σε προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις.
Στον Περισσό έχουν αρχίσει να ανησυχούν σφόδρα από τη «φόρα» του ΣΥΡΙΖΑ, που είναι ο βασικός τους αντίπαλος. «Φόρα» που από τα ΜΜΕ εμφανίζεται μεγαλύτερη του κανονικού και σπρώχνει προς τα ψηφοδέλτια της Κουμουνδούρου ένα κομμάτι των δυσαρεστημένων από το ΠΑΣΟΚ. Γι’ αυτό και άρχισαν να «μαζεύουν» λίγο τις επιθέσεις τους προς τον ΣΥΡΙΖΑ και ν’ ανεβάζουν τους αντικυβερνητικούς τόνους. Υπολογίζουν ότι κάτι θα «τσιμπήσουν», τρέμουν όμως μπροστά στην προοπτική να «τσιμπήσει» περισσότερα ο ΣΥΡΙΖΑ, έστω κι αν δεν απειλείται η πρωτοκαθεδρία τους. Η εκλογική στρατηγική τους είναι εξαιρετικά απλή: «ακόμα κι αν δεν συμφωνείτε μαζί μας, ψηφίστε εμάς, γιατί είμαστε σταθεροί και θα ασκήσουμε αντιπολίτευση στην όποια κυβέρνηση». Λογική κατάληξη ενός κόμματος που δεν δίνει δεκάρα τσακιστή για την ανάπτυξη της ταξικής πάλης, αλλά ενδιαφέρεται μόνο για τη βελτίωση της δικής του θέσης στο αστικό πολιτικό σύστημα. Οταν δεν έχεις ταξικούς αγώνες, ζητάς ψήφο για να εκπροσωπήσεις τους απόντες των ταξικών αγώνων εκεί που δεν κρίνεται απολύτως τίποτα: στη Βουλή.
Ο ΣΥΝ και οι αριστεροδέξιοι σύμμαχοί του στο παρδαλό μωσαϊκό του ΣΥΡΙΖΑ πλέουν σε πελάγη ευτυχίας, καθώς τα κρυφά γκάλοπ τους εμφανίζουν σταθερά πάνω από το 4%. Ξέρουν, όμως, ότι μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων που δηλώνουν ότι θα ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ είναι εξαιρετικά ασταθείς και μπορούν να μεταβάλουν άποψη ακόμα και την παραμονή των εκλογών. Μεγάλη αδυναμία τους (που προέρχεται από τις πολιτικές διαθέσεις της μεγάλης μάζας των ψηφοφόρων τους) η απουσία πρότασης εξουσίας. Προβάλλοντας μόνο πρόταση αντιπολίτευσης σπρώχνουν αυτή την ταλαντευόμενη μάζα ψηφοφόρων είτε προς τον Περισσό είτε προς το ΠΑΣΟΚ. Γι’ αυτό και την τελευταία εβδομάδα έριξαν όλο το βάρος σ’ αυτό τον τομέα. Καλά τα χάπενινγκ, καλές οι νεανικές διαφημίσεις, αλλά πρέπει να κλείσουμε και το μάτι στον ταλαντευόμενο, ότι δεν απορρίπτουμε προοπτική μετεκλογικής συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ (το οποίο, βέβαια, «πρέπει ν’ αλλάξει»). Διότι αυτός ο ψηφοφόρος δε θέλει μπελάδες, θέλει σταθερότητα, θέλει κυβέρνηση και γουστάρει κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΣΥΝ, διότι εκτιμά ότι αυτή θα είναι πολύ καλύτερη από τις μονοκομματικές κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ. Αυτή η νέα προσέγγιση, που την επαναλαμβάνουν συνεχώς ο Αλαβάνος και τα πρωτοκλασάτα στελέχη που εμφανίζονται στην τηλεόραση, βάζει φρένο στις πλαγιοκοπήσεις που σχεδίασε ο Λαλιώτης και μάλλον θα εμποδίσει το μαζικό επαναπατρισμό προς την πράσινη «στρούγκα».
Μια μέρα πριν τις εκλογές βρισκόμαστε, ε, να μη σας πούμε κι εμείς για τα γκάλοπ; Δεν είναι τυχαίο ότι όλη η πληροφόρηση για τα κυλιόμενα γκάλοπ προέρχεται από τη ΝΔ. Αν το ΠΑΣΟΚ (που επίσης έχει μισθωμένες εταιρίες που κάνουν για λογαριασμό του την ίδια δουλειά) είχε γκάλοπ που το δείχνουν ότι προηγείται, έστω και με βραχεία κεφαλή, δεν θα φρόντιζε να τα διαρρεύσει; Λέτε να περιοριζόταν απλά να καταγγέλλει τη ΝΔ ότι διαρρέει γκάλοπ-μαϊμού; Απλούστατα, ξέρουν καλά ότι τα γκάλοπ δείχνουν σταθερά τη ΝΔ να προηγείται και μέρα με τη μέρα να διευρύνει τη διαφορά. Πόση είναι αυτή η διαφορά; Τα κυβερνητικά στελέχη μιλούσαν για 1% στα τέλη της περασμένης βδομάδας και 2,5% στα μέση της τρέχουσας! Εκείνο που απέφευγαν να συζητήσουν, όμως, είναι το ποσοστό των αναποφάσιστων. Κάποιες πληροφορίες μιλούσαν για 12-14% στα τέλη της περασμένης βδομάδας που μειώθηκε σε 5-6% στα μέσα της τρέχουσας. Για 4-5 μέρες πριν τις εκλογές το ποσοστό αυτό, αν αληθεύει, είναι ιδιαίτερα ψηλό και ίσως αυτό εξηγεί το πάθος που δείχνει ο Καραμανλής και την πολύ έντονη δραστηριοποίησή του.
Στο ΠΑΣΟΚ, από την άλλη, δείχνουν κούραση από το κυνηγητό (σαν μια ομάδα μπάσκετ που κυνηγάει το σκορ και κάπου στο τέλος τα παρατάει και κοιτάζει να αποφύγει το διασυρμό) και εκείνο που φαίνεται να απασχολεί περισσότερο το Γιωργάκη είναι η επόμενη μέρα. Ο Βενιζέλος έκανε μια αρχηγικού τύπου ανοιχτή προεκλογική συγκέντρωση στη Θεσσαλονίκη (τη μεγαλύτερη που έχει κάνει ποτέ υποψήφιος βουλευτής στην πόλη και εξακολουθεί να τονίζει σε κάθε δημόσια εμφάνισή του ότι δε μπορεί να διανοηθεί ήττα του ΠΑΣΟΚ απ’ αυτή την κυβέρνηση. Δεν υποστηρίζουμε ότι σε περίπτωση ήττας ο Γιωργάκης θα εκπαραθυρωθεί με συνοπτικές διαδικασίες (δύναμή του είναι το ότι οι δελφίνοι είναι κάμποσοι και δεν υπάρχει συμφωνία μεταξύ τους), ξέρει όμως ότι δε θα περάσει καλά.
Αυτά, λοιπόν, μέχρι αύριο το βράδυ που θα ξέρουμε το αποτέλεσμα της κάλπης. Το τι θα ακολουθήσει από μεθαύριο το ξέρουμε ήδη κι αυτό πρέπει να μας αγχώνει.
